Ινές ντε Κάστρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


Ινές ντε Κάστρο
Ines de Castro.jpg
Οίκος Οίκος των Κάστρο
Γέννηση 1325
Γαλικία, Στέμμα της Καστίλης
Θάνατος 7 Ιανουαρίου 1355 (30 ετών)
Κοΐμπρα, Πορτογαλία
Τόπος ταφής Μοναστήρι της Σάντα Μαρία ντε Αλκομπάσα, Πορτογαλία
Πατέρας Πέδρο Φερνάντεθ δε Κάστρο
Μητέρα Αλντόνθα Λουρένθο δε Βαγιαδάρες
Σύζυγος Πέτρος Α΄ της Πορτογαλίας
Επίγονοι Αλφόνσος
Βεατρίκη, κόμισσα του Αλμπουκέρκε
Ιωάννης
Διονύσιος, δούκας του Θιφουέντες

Η Ινές Πέρες ντε Κάστρο (Inés Péres de Castro e Valadares, 1325 - 7 Ιανουαρίου 1355), ή Ινές ντε Κάστρου, ήταν ευγενής από τη Γαλικία. Είναι περισσότερο γνωστή ως ερωμένη και μεταθανάτια νόμιμη σύζυγος του βασιλιά Πέτρου Α' της Πορτογαλίας, και συνεπώς, βασίλισσα της Πορτογαλίας, με διαταγή του ιδίου του Πέτρου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ινές ήταν η κόρη του Pedro Fernández de Castro, Λόρδου του Lemos και Sarria και της ερωμένης του Aldonza Lorenzo de Valladares. Η οικογένειά της καταγόταν από ευγενείς της Γαλικίας και της Πορτογαλίας. Ήταν καλά δικτυωμένη με τις βασιλικές οικογένειες της Ιβηρικής Χερσονήσου. Η μητριά της ήταν η Ινφάντα Βεατρίκη της Πορτογαλίας, που ήταν με την σειρά της η μικρότερη κόρη του Ινφάντε Aφόνσου, Λόρδου του Πορταλέγκρε και της Ινφάντα Βιολάντε Μανουέλ της Καστίλλης. Η γιαγιά της ήταν η Βιολάντε Σάντσεζ της Καστίλλης, Κυρία της Ουθέρο, η νόθα κόρη του Σάντσο Δ' της Καστίλλης. Ο προ-προ πάππος της ήταν ο Ροντρίγκο Αλφόνσο της Λεόν, Lord of Aliger, νόθος γιος του Αλφόνσο Θ' της Λεόν. Καταγόταν επίσης νομίμως από την Ινφάντα Σάνσα Ενρίκες της Πορτογαλίας, κόρη του Ερρίκου, Κόμη της Πορτογαλίας.

Η Ινές ήρθε στην Πορτογαλία το 1340 ως καμαριέρα της Ινφάντα Κονστανς της Καστίλλης, πρόσφατα παντρεμένης με τον πρίγκιπα Πέτρο, τον διάδοχο του θρόνου της Πορτογαλίας. Ο πρίγκιπας την ερωτεύτηκε και άρχισε να παραμελεί τη νόμιμη γυναίκα του, θέτοντας σε κίνδυνο τις ήδη αδύναμες σχέσεις με την Καστίλλη. Επιπλέον, η αγάπη του Πέτρου για την Iνές έφερε την εξόριστη καστιλλιάνικη αριστοκρατία πολύ κοντά στην εξουσία, με τους αδελφούς της Iνές να γίνονται φίλοι και αξιόπιστοι σύμβουλοι του πρίγκηπα. Ο βασιλιάς Αφόνσου Δ' της Πορτογαλίας, ο πατέρας του Πέτρου, δυσαρεστούνταν από την επιρροή της Iνές στο γιο του και περίμενε ο αμοιβαίος πόθος τους να ξεθυμάνει, κάτι που δεν συνέβη.

Η Κονστανς της Καστίλλης πέθανε το 1345. Ο Aλφόνσο Δ' προσπάθησε αρκετές φορές να κανονίσει για το γιο του νέο γάμο, αλλά ο Πέτρος αρνούνταν να λάβει μια γυναίκα άλλη από την Ινές, η οποία δεν θεωρούνταν επιλέξιμη να γίνει βασίλισσα. Ο νόμιμος γιος του Πέτρου, ο μελλοντικός βασιλιάς Φερδινάνδος Α' της Πορτογαλίας, ήταν ένα εύθραυστο παιδί, ενώ τα νόθα παιδιά του με την Ινές ήταν υγιέστατα. Αυτό δημιουργούσε ακόμη περισσότερο δυσφορία μεταξύ των Πορτογάλων ευγενών, οι οποίοι φοβούνταν την αυξανόμενη επιρροή της Καστίλλης πάνω στον Πέτρο. Ο Aφόνσου Δ' εξόρισε την Ινές από την Αυλή μετά το θάνατο της Κονστανς, αλλά ο Πέτρος παρέμεινε μαζί της κηρύσοντάς την ως την μόνη αληθινή του αγάπη. Μετά από αρκετές προσπάθειες να τους κρατήσει χώρια, ο Αλφόνσο Δ' διέταξε το θάνατο της Ινές. Ο Pero Coelho, ο Álvaro Gonçalves, και ο Diogo Lopes Pacheco πήγαν στο Μοναστήρι της Σάντα Κλάρα στην Κοΐμπρα, όπου η Ινές είχε τεθεί υπό κράτηση, και την σκότωσαν, αποκεφαλίζοντάς την μπροστά στο μικρό παιδί της . Όταν ο Πέτρος το έμαθε, επικήρυξε τους δολοφόνους και κατάφερε να συλλάβει δύο από αυτούς. Τους εκτέλεσε δημοσίως, ξεριζώνοντας την καρδιά τους, υποστηρίζοντας ότι δεν είχαν καρδιά αφού ράγισαν την δική του.

Ο Πέτρος έγινε βασιλιάς της Πορτογαλίας το 1357. Στη συνέχεια, δήλωσε ότι είχε παντρευτεί κρυφά την Ινές, η οποία ήταν κατά συνέπεια η νόμιμη βασίλισσα, αν και ο λογος του ήταν, και εξακολουθεί να είναι, η μόνη απόδειξη του γάμου. Ο θρύλος λέει ότι ξέθαψε το σώμα της Ινές και ανάγκασε ολόκληρη την Αυλή να δηλώσει υποταγή στη νέα βασίλισσα φιλώντας το χέρι του πτώματος. Αργότερα θάφτηκε στο Μοναστήρι της Αλκομπάσα όπου μπορεί κανείς ακόμα να δει το φέρετρό της, αντικριστά σε αυτό του Πέτρου, έτσι ώστε, σύμφωνα με τον μύθο, κατά την Δευτέρα Παρουσία ο Πέτρος και η Ινές να μπορούν να κοιτάζουν ο ένας τον άλλο καθώς θα σηκώνονται από τους τάφους τους. Και τα δύο φέρετρα είναι από μάρμαρο με εξαίσια γλυπτά με σκηνές από τη ζωή τους και μια υπόσχεση από τον Πέτρο ότι θα είναι μαζί "até ao fim do mundo" (μέχρι το τέλος του κόσμου).

Η Ινές ντε Κάστρο και ο Πέτρος είχαν τα ακόλουθα παιδιά:

  • (Πρίγκηπας) Αφόνσου (1346-1346), πέθανε νέος λίγο μετά τη γέννηση.
  • Ινφάντα Μπεατρίζ, κόμισσα του Αλμπουκέρκε, (γ. 1347-1381), παντρεύτηκε τον Σάνσου του Αλμπουκέρκε γνωστός και ως Σάνσου της Καστίλλης, κόμης του Αλμπουκέρκε & Haro.
  • Ζουάου, πρίγκιπας της Πορτογαλίας (1349-1397), διεκδικητής του θρόνου κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1383-1385.
  • Ντενίς, πρίγκιπας της Πορτογαλίας (1354-1397), διεκδικητής του θρόνου κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1383-1385.

Η Ινές ντε Κάστρο και ο Πέτρος Α' της Πορτογαλίας ήταν οι προ-προ παππούδες του Φερδινάνδου Β' της Αραγονίας. Η σύζυγος του Φερδινάνδου Ισαβέλλα Α' της Καστίλλης ήταν τρισέγγονη του Πέτρου Α' της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Τερέζας Λοουρένσου.

Η Ινές ντε Κάστρο στη λογοτεχνία και τη μουσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της Ινές ντε Κάστρο έχει μεταφερθεί σε αρκετά θεατρικά έργα και ποιήματα στα πορτογαλικά, όπως Os Lusíadas του Luís de Camões, και στην ισπανική γλώσσα, όπως "Nise lastimosa" και "Νise laureada" (1577) από τον Jerónimo Bermudez, Reinar despues de morir από τον Luís Vélez de Γκεβάρα, καθώς και ένα θεατρικό έργο από τον Γάλλο θεατρικό συγγραφέα Henry de Montherlant που ονομάζεται La Reine morte (Η νεκρή βασίλισσα).

Γράφτηκαν πάνω από 20 όπερες, μεταξύ των οποίων:

  • Ines de Castro του Niccolò Antonio Zingarelli (1798)
  • Ines de Castro του Giuseppe Persiani σε λιμπρέτο του Salvadore Cammarano (1835)
  • Ines de Castro από το Σκωτσέζο συνθέτη James MacMillan παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Edinburgh International Festival 1996
  • Η όπερα WUT (Rage) στα γερμανικά από τον Ελβετό συνθέτη Ανδρέα Lorenzo Scartazzini (γεν. 1971) πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Erfurt, Γερμανία, στις 9 Σεπτεμβρίου 2006.
  • Ines de Castro από το Αμερικανό συνθέτη Τόμας Pasatieri έκανε πρεμιέρα το 1976 με την Όπερα της Βαλτιμόρης
  • Ines από τον Καναδό συνθέτη James Rolfe έκανε πρεμιέρα το 2009 από Τhe Queen of Puddings Music Theatre Company στο Τορόντο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Nobreza de Portugal, Tomo I, página 207
  • Il Portogallo nel medioevo Edgar Prestage, Εκδ. Cambridge University Press - Storia del mondo medievale, vol. VII, pp. 576–610, Garzanti, 1999
  • Diccionario histórico, genealógico y heráldico de las familias ilustres de la Monarquia Espanola, Eκδ. Luis Vilar y Pascual, Juan José Vilar Psayla, Imprenta de D.F. Sanchez A Cargo de Augustin Espinosa, 1859.