Ευάγγελος Γιαννόπουλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος του Αργύρη (1918-2003), ήταν δικηγόρος και πολιτικός που εκλέχτηκε βουλευτής κατ' επανάληψη ενώ διετέλσε υπουργός σε κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του κόμματος.

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε τον Μάιο του 1918 στη Μυγδαλιά Αρκαδίας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο ως αξιωματικός, στη διάρκεια του οποίου και τραυματίστηκε. Στη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στο κίνημα της Εθνικής Αντίστασης ως διοικητής του 1ου τάγματος του 5ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ με το ψευδώνυμο Βαργιάννης.[1]

Στη δικτατορία των Συνταγματαρχών συμμετείχε στην αντίσταση κατά του καθεστώτος και διώχθηκε επανειλημμένα. Το 1969 εκτοπίστηκε, ενώ λίγο καιρό μετά την απόλυσή του συνελήφθη και στη συνέχεια οδηγήθηκε στις φυλακές Κορυδαλλού (1971-72). Παρά ταύτα παρέμεινε στην Ελλάδα. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας ήταν εισηγητής και συντάκτης μηνύσεων με βάση των οποίων διώχθηκαν με την κατηγορία της προδοσίας και της στάσης οι πρωταίτιοι της δικτατορίας.

Ήταν βουλευτής της Β' Αθήνας από το 1981 μέχρι το θάνατό του το 2003 και το ίδιο διάστημα διετέλεσε υπουργός Συγκοινωνιών (1981-1982), Εργασίας (1982-1986, 1993-1994 και 1996), Εμπορικής Ναυτιλίας (1987-1988), Αιγαίου (1988-1989) και Δικαιοσύνης (1996-2000).

Κατά τη διάρκεια της δίκης για το σκάνδαλο Κοσκωτά είχε σχεδόν καθημερινή παρουσία στο Κανάλι 29, ενώ ήταν βουλευτής, όπου και σχολίαζε τα περιστατικά δίκης. Συνέχισε να έχει την εκπομπή στο Κανάλι 5 και μετά την υπουργοποίησή του το 1993 στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, πράγμα που χαρακτηρίστηκε σαν μοναδική περίπτωση υπουργού που επιτίθεται στους αντιπάλους του μέσα από τη δική του εκπομπή.[2]

Πέθανε στις 4 Σεπτεμβρίου 2003 στην Αθήνα.

Διετέλεσε μεταξύ άλλων πρόεδρος και γενικός γραμματέας της Ένωσης Δημοκρατικών Δικηγόρων Ελλάδας (1963-1976), μέλος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού δικαίου (1976-1981), πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (1976-1981) πρόεδρος της Επιτροπής Συνταγματικών Δικαιωμάτων και Ατομικών Ελευθεριών του ΔΣΑ (1976-1981) και πρόεδρος της Πανελλήνιας Οργάνωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΟΑΕΑ). Ήταν εκδότης και διευθυντής της δικηγορικής - νομικής εφημερίδας Δικηγορική Γνώμη (1960-1967 και 1975-1981), πρόεδρος της Ενώσεως Ιδιοκτητών Περιοδικού Τύπου (1962) και νομικός σύμβουλος της εφημερίδας Ελευθεροτυπία (1976-1981). Έγραψε ακόμη άρθρα και μελέτες για διάφορα νομικά θέματα.

Ο Ευάγγελος Γιαννόπουλος ήταν πολιτικός με μεγάλη απήχηση στους οπαδούς του ΠΑΣΟΚ. Ήταν γνωστός για τον αυθόρμητο τρόπο έκφρασής του αλλά και τις σκληρές εκφράσεις με τις οποίες συχνά επιτίθονταν στους αντιπάλους του.[3][4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Από τους πρώτους και στην Αντίσταση
  2. Στέλιος Παπαθανασόπουλος, Η δύναμη της τηλεόρασης, Αθήνα, Καστανιώτης, 1997, σελ. 231-232.
  3. Εφημερίδα Το Βήμα, 11 Ιουνίου 2000
  4. Εφημερίδα Αυριανή, 17 Φεβρουαρίου 1998

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τ.14