Βαλδουίνος Β΄ της Κωνσταντινούπολης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση


O Bαλδουίνος Β΄ σε νόμισμα της εποχής

Ο Βαλδουίνος Β΄ (1217 - 1273) ήταν ο τελευταίος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης (1228 - 1261).

Ήταν ο μικρότερος γιος του Γάλλου πρίγκηπα Πέτρου του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας. Διαδέχθηκε το 1228 τον αδελφό του Ροβέρτος Β΄ του Κουρτεναί σε ηλικία μόλις 11 ετών.

Όσο ήταν ανήλικος, την αντιβασιλεία ασκούσε σύμφωνα με απόφαση των ευγενών ο ισχυρός γηραιός ευγενής Ιωάννης της Βρυέννης, τιτουλάριος βασιλιάς των Ιεροσολύμων του οποίου παντρεύτηκε την κόρη Μαρία (1225 - 1275), μητέρα του γιου του, Φιλίππου.

Η Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης είχε παρακμάσει μετά τον θάνατο του Ερρίκου της Φλάνδρας (1216) και όλοι περίμεναν τον νέο αυτοκράτορα να βοηθήσει την ανάκαμψη της. Μόλις ενηλικιώθηκε η κατάσταση ήταν απελπιστική, η αυτοκρατορία του περιοριζόταν μόνο στην πόλη της Κωνσταντινούπολης. Κατέφυγε στις μεγάλες συγγενείς του Ευρωπαϊκές χώρες (Ρώμη, Γαλλία, Φλάνδρα) για χρήματα και στρατό. Επέστρεψε στην Κων/πολη απογοητευμένος χωρίς καμιά υπόσχεση για βοήθεια (1240), επανέλαβε την ίδια διαδικασία (1245) με τα ίδια αποτελέσματα. Ξόδεψε όλη του την ζωή ως αυτοκράτορας σε επετειακά ταξίδια στην Ευρώπη χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Η τραγική οικονομική του κατάσταση οδήγησε σε ακόμα χειρότερα γεγονότα. Αναγκάστηκε να δώσει τον μοναδικό του γιο Φίλιππο όμηρο σε Βενετούς εμπόρους λόγω των χρεών του. Ο Φίλιππος εξαγοράστηκε αργότερα από τον βασιλιά Αλφόνσο της Καστίλλης.

Το 1261 η Κωνσταντινούπολη καταλήφθηκε από τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Μιχαήλ Παλαιολόγο, και ο ίδιος δραπέτευσε μέσω Αθήνας στην Γαλλία. Αργότερα (1267) κατέφυγε στον μακρινό ξάδελφο του βασιλιά της Σικελίας Καρόλου του Ανζού, αδελφού του Γάλλου βασιλιά. Ζήτησε από τον Κάρολο να οργανώσουν εκστρατεία κατά του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄, στάθηκε πρόθυμος αλλά λόγω δικών του οικονομικών δυσκολιών καθυστέρησε η εκστρατεία, αναγκάζοντας να υπογράψουν την συνθήκη του Βιτέρμπο (1267). Τα υπόλοιπα χρόνια έζησε με σύνταξη που του παρείχε ο Κάρολος, το 1273 πάντρεψε τον γιο του Φίλιππο με την Βεατρίκη κόρη του Καρόλου και πέθανε την ίδια χρονιά.