Ανδρέας Μουράτης
| Ανδρέας Μουράτης | ||
|---|---|---|
| Προσωπικά στοιχεία | ||
| Γέννηση | 1926 Πειραιάς,  Ελλάδα |
|
| Θάνατος | 2000 Πειραιάς, Ελλάδα |
|
| Θέση | Αμυντικός | |
| Προηγούμενοι σύλλογοι | ||
| Περίοδος | Σύλλογος | Εμφ. (Γκ)* |
| 1944-1961 | Ολυμπιακός | |
| Εθνική ομάδα | ||
| 1948-1953 | Εθνική Ελλάδος | 16 (1) |
| *Οι εμφανίσεις και τα γκολ αφορούν μόνο το κύριο πρωτάθλημα. | ||
Ο Ανδρέας Μουράτης (Πειραιάς 29 Νοεμβρίου 1925 ή 1926[1] - Πειραιάς 10 Δεκεμβρίου 2000) , ήταν έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στη Σούδα του νέου Φαλήρου, γιος του Μάρκου και της Αγγελικής, η οικογένεια του ήταν πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Ο πατέρας του , Μάρκος, ήταν ιδρυτής του Πολικού Αστέρα ανεξάρτητου συλλόγου του Πειραιά. Εργαζόταν από πολύ μικρή ηλικία και μέχρι που βγήκε σε σύνταξη ήταν εργάτης στην Δ.Ε.Η..
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Καριέρα
Ο Ανδρέας Μουράτης αγωνίστηκε σε όλες σχεδόν τις θέσεις εκτός αυτής τους τερματοφύλακα. Ξεκίνησε από τον Απόλλωνα Νέου Φαλήρου το 1943 και το 1944 πηγαίνει στα τσικό του Ολυμπιακού όπου ο Τάκης Κτενάς του βγάζει δελτίο. Στην Κατοχή πήγε στην Προοδευτική για να ξαναγυρίσει στον Ολυμπιακό με το τέλος του πολέμου. Στο πρώτο του παιχνίδι με τον Ολυμπιακό έβαλε αυτογκόλ σε αγώνα με την ΑΕΚ. Έπαιξε στον Ολυμπιακό μέχρι το 1955, όταν πήγε στον Αργοναύτη, για να σταματήσει το ποδόσφαιρο το 1961. Από τότε, μέχρι το 2000 που πέθανε, έμεινε κοντά στον Ολυμπιακό, βοηθώντας σε διάφορα πόστα, από προπονητής στα τμήματα υποδομής μέχρι φροντιστής. Το σπίτι ήταν δίπλα στο Στάδιο Καραΐσκάκη και σήμερα ο δρόμος που περνά μπροστά του έχει το όνομά του.
[Επεξεργασία] Ο Μιζούρι
Του είχαν κολλήσει το παρατσούκλι Μιζούρι, το απέκτησε σε αγώνα με τον Εθνικό όταν τραυματίας έπαιξε στο παιχνίδι, κάποιος φίλαθλος τον απεκάλεσε Μιζούρι από το αμερικάνικο αεροπλανοφόρο που ήταν αγκυροβολημένο στον Πειραιά. Μετά από έναν αγώνα της Εθνικής στην Κωνσταντινούπολη οι Τούρκοι τον αποκαλούσαν Μουράτ Ασλάν (Μουράτης το Λιοντάρι)
[Επεξεργασία] Εθνική Ελλάδος
Στην Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε 16 φορές και πέτυχε ένα γκολ, ενώ ήταν και αρχηγός της. Εγκατέλειψε την Εθνική όταν σαν αρχηγός της ζήτησε από την Ε.Π.Ο. καταβολή οδοιπορικών για τους διεθνείς παίκτες. Η ΕΠΟ τον τιμώρησε με διετή αποκλεισμό,[2] αλλά μετά από 10 μήνες ανακάλεσε την απόφασή της. Η τιμωρία αυτή ήταν και το θέμα της ταινίας Οι άσσοι των γηπέδων που γυρίστηκε το 1956 με ηθοποιούς τον Μουράτη και τους άλλους ποδοσφαιριστές της εθνικής που πρωταγωνίστησαν στην υπόθεση.
[Επεξεργασία] Τίτλοι
Ως παίκτης με τον Ολυμπιακό
- πρωτάθλημα Ελλάδος:1947,1948,1951,1952,1954 και 1955
- κύπελλα Ελλάδος:1947,1951,1952,1953 και 1954
- πρωταθλήματα Πειραιά:1946,1947,1948,1949,1950,1951,1592,1953,1954 και 1955
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Οι θρυλικές εποχές 1953-1959 1996-2003 οι πρωταγωνιστές, Ελληνικά γράμματα Αθήνα 2003 ISBN 960-406-582-3
- H Ιστορία του Ολυμπιακού, Γ.Χ. Αλεξανδρής, Αθήνα 1996
- Θρύλος πορεία μέσα στο χρόνο, Ηλιότριπο, Αθήνα 1997 ISBN 569-584-365-2
- Χρυσός Θρύλος Έκδοση Art Press, Εκδοτική Α.Ε., Αθήνα 1997
- Εθνική Ελλάδος πορεία μέσα στο χρόνο, Παπαζήσης, Αθήνα 2001
- Ανδρέας Μουράτης ο Θρυλικός Μιζούρι έκδοση περιοδικού Ολυμπιακός 2000
- Ολυμπιακός ένα αρχείο μια ιστορία Β. Καρδάσης ,Μίλητος 1997
- Αλμανάκ Περιοδικό Εικόνες, 1991
[Επεξεργασία] Αναφορές
- ↑ Υπάρχει διγνωμία στο έτος γέννησης
- ↑ Εφημερίδα Εμπρός , φύλο 1 Μαρτίου 1950, από την ψηφιακή εθνική βιβλιοθήκη
