Αμάρυνθος
| Αμάρυνθος | |
|---|---|
| Χάρτης | |
| Θέση στην Ελλάδα | |
  Αμάρυνθος
|
|
| Πληροφορίες | |
| Γεωγραφικό διαμέρισμα | Στερεά Ελλάδα |
| Περιφέρεια | Στερεά Ελλάδα |
| Νομός | Ευβοίας |
| Δήμος | Ερέτριας |
| Επίσημος πληθυσμός | 4.141 (2001) |
| Ταχυδρομικός κώδικας | 340 06 |
| Τηλεφωνικός κωδικός | 22290 |
Η Αμάρυνθος, γνωστή και ως Βάθεια, είναι παραλιακή κωμόπολη της Εύβοιας. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της νήσου, περίπου 30 χλμ. νοτιοανατολικά της Χαλκίδας, στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο και απέναντι από τις βόρειες ακτές της Αττικής. Με πληθυσμό 4.141 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001, η Αμάρυνθος είναι μία από τις μεγαλύτερες πόλεις της Εύβοιας και η μεγαλύτερη στον Δήμο Ερέτριας, στον οποίο υπάχθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Γύρω από την πόλη απλώνεται κάμπος μέχρι τους πρόποδες του όρους Όλυμπος, με την ιστορία της περιοχής να εκτείνεται μέχρι τη νεολιθική περίοδο, ενώ και μεταγενέστερα η Αμάρυνθος αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό κέντρο και ήταν γνωστή στην αρχαιότητα για την λατρεία της θεάς Άρτεμης.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Ιστορία
Η περιοχή της Αμαρύνθου, με ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων, μαζί με την περιοχή της Ερέτριας αποτελούν το πιο ενδιαφέρον από ιστορική άποψη κομμάτι της Εύβοιας. Πολλοί επιστήμονες μάλιστα τοποθετούν την Ερέτρια των μυκηναικών χρόνων στη θέση της σύγχρονης Αμαρύνθου[1]. Σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα, στην Αμάρυνθο αναπτύχθηκε μόνιμος οικισμός κατά τη νεολιθική περίοδο (6000 - 3000 π.Χ.). Κατά τη διάρκεια της πρώιμης εποχής του Χαλκού (3000 - 2100 π.Χ), η Αμάρυνθος αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους πρωτοελλαδικούς οικισμούς και σπουδαίο προιστορικό λιμάνι στο νησί της Εύβοιας.
Η Αμάρυνθος είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με τα νησιά του Αιγαίου όπως φαίνεται από τα κυκλαδικά αντικείμενα που βρέθηκαν στην περιοχή. Κατά τη Μεσοελλαδική περίοδο (2000 - 1650 π.Χ.) η πόλη είχε στενές εμπορικές σχέσεις με την ηπειρωτική Ελλάδα και παρήγαγε θαυμαστά δείγματα της μινύειας αρχιτεκτονικής. Κατά την πρώιμη Υστεροελλαδική περίοδο αποτελούσε μια από τις σπουδαιότερες περιοχές της Εύβοιας ενώ το όνομα της Αμαρύνθου αναφέρεται στις πινακίδες της Γραμμικής Β. Εκτός από το εμπόριο άλλες ασχολίες των κατοίκων ήταν η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία και η χαλκουργία.
Η περιοχή ήταν τόπος λατρείας της θεάς Αρτέμιδος, στην οποία είχε δοθεί το προσωνύμιο Αμαρυνθία ή Αμαρυσία από το όνομα της πόλης και ο ναός της οποίας βρισκόταν στην πεδιάδα. Ο οικισμός και ο αποθέτης του ιερού ανασκάφησαν μεταξύ των 1987 - 1990 και βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο της Ερέτριας. Διοργανώνονταν προς τιμήν της τα Αμαρύσια, γιορτή η οποία μεταφέρθηκε και στο Άθμονον της αρχαίας Αθήνας που αποτελεί το σημερινό Μαρούσι. Άλλωστε και η ίδια η ονομασία Αμαρούσιον προέρχεται από την Αμάρυνθο και συγκεκριμένα από το προσωνύμιο Αμαρυσία. Μάλιστα η πρώτη σύγχρονη ονομασία του δήμου της Αττικής ήταν "Δήμος Αμαρυσίων" που εξελίχθηκε σε "Δήμος Αμαρουσίου".
[Επεξεργασία] Αξιοθέατα
Η Αμάρυνθος φημίζεται για τις ωραίες της παραλίες, για τις γραφικές της ταβέρνες και λόγω της κοντινής απόστασης από την Αθήνα, αποτελεί μια πολύ καλή επιλογή για εκδρομή. Επίσης προσελκύει πλήθος Ελλήνων και ξένων τουριστών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες ενώ πολλοί επισκέπτονται την περιοχή για μια περιήγηση στο οροπέδιο της Σκοτεινής.
Ένα απο τα ωραιότερα μνημεία της Αμαρύνθου είναι ο Μητροπολιτικός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, ο οποίος είναι φτιαγμένος απο σμιλευτή πέτρα, με άριστα φιλοτεχνημένο μαρμάρινο τέμπλο και αριστοτεχνική αγιογράφηση που προέρχεται από την Βυζαντινή περίοδο. Άξια θαυμασμού είναι επίσης η Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου που χτίστηκε τον 12ο αιώνα, με σπάνιες τοιχογραφίες, τοποθετημένος σε υψόμετρο 500 μέτρων, πάνω στο όρος Κοτύλαια και μέσα σε δάσος. Πάνω στον λόφο της Παλαιοχώρας βρίσκεται το εκκλησάκι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίτσα), που χτίστηκε μεταξύ 11ου - 12ου αιώνα πάνω στα θεμέλια προχριστιανικού ναού (ίσως ναού του Απόλλωνα) και δίπλα σε ερείπια νεολιθικού οικισμού, ενώ στον δρόμο προς τον λόφο υπάρχει η μικρή επίσης εκκλησία της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Επίσης το Λαογραφικό Μουσείο Αμαρύνθου αποτελεί πόλο έλξης των τουριστών, όπου στεγάζονται παλιά αντικείμενα που αποτελούσαν τα κύρια εργαλεία απασχόλησης των κατοίκων της Αμαρύνθου, ενώ εντυπωσιακά είναι τα χειροποίητα προϊόντα στον παραδοσιακό αργαλειό. Ακόμα, περίπου ένα χιλιόμετρο δυτικά της πόλης, στη θέση Βλυχός, βρίσκεται καμαρωτός Μακεδονικός τάφος της Ελληνιστικής περιόδου, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 1897, είναι σχεδόν τετράγωνος και περιέχει δύο νεκρικές κλίνες.
[Επεξεργασία] Πυρκαγιές 2007
H ευρύτερη περιοχή της Αμαρύνθου επλήγη από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007 που ξέσπασαν στη κεντρική και νότια Εύβοια. Συγκεκριμένα η φωτιά απείλησε τα χωριά Σέτα και Κάτω Σέτα καθώς και την κωμόπολη Γυμνό, του δήμου Αμαρυνθίων. Η ίδια η Αμάρυνθος, αν και είχε περικυκλωθεί από τα εκτεταμένα πύρινα μέτωπα, δεν απειλήθηκε άμεσα, παρά μόνο ξενοδοχειακό συγκρότημα έξω από την πόλη στο οποίο προξενήθηκαν ζημιές.
[Επεξεργασία] Πληθυσμός
| Έτος | Πληθυσμός | Διαφορά | Πληθυσμός του δήμου | Διαφορά |
|---|---|---|---|---|
| 1991 | 3.309 | - | - | - |
| 2001 | 4.141 | 25,14% | 7.356 | - |
