Ποδέμος
Ποδέμος Podemos | |
|---|---|
| Γενικός Γραμματέας | Ιόνε Μπελάρα |
| Ίδρυση | 11 Μαρτίου 2014 |
| Έδρα | C/ Zurita, 21, Μαδρίτη |
| Ιδεολογία | Δημοκρατικός σοσιαλισμός[1] Προοδευτισμός Σοσιαλδημοκρατία[2][3][4] Ήπιος ευρωσκεπτικισμός Άμεση δημοκρατία[1] Μη παρεμβατισμός Πολιτισμικός προοδευτισμός Εναντίωση στην μοναρχία |
| Πολιτικό φάσμα | Αριστερά |
| Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου | Η Αριστερά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[5] |
| Κογκρέσο των Αντιπροσώπων | 5 / 350
|
| Ισπανική Γερουσία | 0 / 265
|
| Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο | 2 / 61
|
| Περιφερειακά Κοινοβούλια | 17 / 1.248
|
| Ιστότοπος | |
| podemos.info | |
| Πολιτικό σύστημα στην Ισπανία Πολιτικά κόμματα Εκλογές | |
Το Ποδέμος (ισπανικά: Podemos, ελληνικά: Μπορούμε) είναι πολιτικό κόμμα στην Ισπανία που ιδρύθηκε το 2014 από αριστερούς Ισπανούς ακαδημαϊκούς και που διατηρεί μια έντονη σχέση με το κίνημα των Ισπανών Αγανακτισμένων.[6] Η πιο γνωστή προσωπικότητα του κόμματος είναι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας Τουριόν.
Το κόμμα είναι προοδευτικό και οι πολιτικές του χαρακτηρίζονται σοσιαλδημοκρατικές ή δημοκρατικές σοσιαλιστικές. Πήγες του προσδίδουν και τον χαρακτηρισμό του αριστερού λαϊκισμού[7][8][9].
Διαθέτει 5/350 έδρες του Κογκρέσου των Αντιπροσώπων. Σε αντίθεση με το όμορο κόμμα Σουμάρ με το οποίο κατέβηκε μαζί στις εκλογές, το Ποδέμος δεν συμμετέχουν στην σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Σάντσεθ και παραμένουν σε μια κατάσταση στήριξης σε αυτήν με ψήφους εμπιστοσύνης.
Ευρωεκλογές 2014
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το Podemos έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα στις Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του 2014 και πέτυχε 8,06% των ψήφων, κατακτώντας 5 έδρανα στην Ευρωβουλή. Η παρουσία του αποτέλεσε την μεγαλύτερη έκπληξη στα αποτελέσματα για την Ισπανία, καθώς το κόμμα είχε ιδρυθεί μόλις τρεις μήνες πριν από τις εκλογές.[10] Μαζί με τον επικεφαλής της λίστας και αδιαφιλονίκητο ηγέτη του κόμματος, Πάβλο Ιγλέσιας, εξελέγησαν ως ευρωβουλευτές η Τερέσα Ροδρίγεθ (καθηγήτρια λυκείου), ο Κάρλος Χιμένεθ Βιγιαρέχο (πρώην δικαστικός, επικεφαλής του σώματος ελέγχου της φοροδιαφυγής της Ισπανίας)[11], η Λόλα Σάντσεθ (μικροέμπορας) και ο Πάβλο Ετσενίκε, επιστήμονας που εργάζεται για το Ινστιτούτο Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας (CSIC)[12]. Υποστήριξαν τον Αλέξη Τσίπρα ως υποψήφιο πρόεδρο της Κομισιόν.[13]
Εκλογές 2015
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι Ρodemos έκαναν εκστρατεία κατά της λιτότητας και του Λαϊκού κόμματος. Επίσης κατηγόρησαν τους Πολίτες (Ciudadanos) ότι η υπερβολικά φιλοευρωπαϊκή τους πολιτική δεν τους επέτρεπε να κάνουν τολμηρές αλλαγές. Στόχος του κόμματος ήταν να ξεπεράσει τους Πολίτες και το 20% κάτι που πέτυχαν εύκολα αφού έλαβαν 20,68% και 69 έδρες.Αποτελεί το τρίτο σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμμα.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Wolfram Nordsieck. «Parties and Elections in Europe».
- ↑ Francesco Manetto (30 Νοεμβρίου 2014). «Podemos: el rápido viaje ideológico hasta la socialdemocracia». El País.
- ↑ «Pablo Iglesias: "No nos hemos moderado. Estamos cómodos en la socialdemocracia"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2016.
- ↑ Antón Baamonde (9 Νοεμβρίου 2014). «La alternativa socialdemócrata es Podemos». ElDiario.es.
- ↑ «Podemos acuerda con Tsipras entrar en el grupo de la Izquierda Unitaria de la Eurocámara». Μαδρίτη, Ισπανία: Público. 27 Μαΐου 2014. (Ισπανικά)
- ↑ Τα Νέα. «Οι Αγανακτισμένοι της Ισπανίας μπαίνουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
- ↑ Cristóval Rovira Kaltwasser (2014). Carlos de la Torre, επιμ. Explaining the Emergence of Populism in Europe and the Americas. The Promise and Perils of Populism: Global Perspectives. University Press of Kentucky. σελ. 211. ISBN 978-0-8131-4687-4.
- ↑ Christopher Ross· Bill Richardson· Begoña Sangrador-Vegas (2016). Contemporary Spain. Routledge. σελ. 75. ISBN 978-1-317-75164-9.
- ↑ Cas Mudde (17 Φεβρουαρίου 2015). «The problem with populism». The Guardian.
- ↑ El País.com. «Podemos se convierte en la sorpresa y logra cinco escaños en Estrasburgo». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
- ↑ El País. «El exfiscal Anticorrupción se presenta a las primarias por el joven partido de izquierdas Podemos». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
- ↑ El País. «Podemos se convierte en la sorpresa y logra cinco escaños en Estrasburgo». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.
- ↑ El Pais. «"Ganó el PP; mañana seguirá habiendo más parados y desahucios"». Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2014.