Blackburn Botha

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Blackburn B.26 Botha
15 Blackburn Botha I Bristol Perseus Engine (15837310772).jpg
Το Blackburn B.26 Botha
Τύποςαναγνωριστικό και τορπιλοπλάνο βομβαρδιστικό
ΚατασκευαστήςBlackburn
Χώρα προέλευσηςΗνωμένο Βασίλειο
Παρθενική πτήση28 Δεκεμβρίου 1938
Πρώτη παρουσίαση12 Δεκεμβρίου 1939
ΑποσύρθηκεΣεπτέμβριος 1944
Κύριος χειριστήςRAF
Μονάδες που παρήχθησαν580

Το Blackburn B.26 Botha ήταν βρετανικό τετραθέσιο αναγνωριστικό και τορπιλοπλάνο βομβαρδιστικό αεροσκάφος που ανέπτυξε η Blackburn στα τέλη της δεκαετίας του 1930. Ήταν ανταγωνιστικό του Bristol Beaufort και εντάχθηκε σε υπηρεσία με την RAF το 1939. Σε αντίθεση με το Beaufort είχε ανεπαρκείς επιδόσεις και σύντομα αποσύρθηκε από τις μονάδες πρώτης γραμμής.

Σχεδιασμός και ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Σεπτέμβριο του 1935 το Υπουργείο Αεροπορίας εξέδωσε την απαίτηση Μ.15/35 για ένα τριθέσιο δικινητήριο αναγνωριστικό/τορπιλοπλάνο βομβαρδιστικό. Κατατέθηκαν προτάσεις εκ των οποίων δύο, το Botha της Blackburn και το Beaufort της Bristol έγιναν δεκτές από την αεροπορία. Και τα δύο προωθούνταν από κινητήρες Bristol Perseus των 850 hp. Το Υπουργείο με αναθεωρημένη απαίτησή του (Μ.10/36) ζήτησε το πλήρωμα να είναι τετραμελές, με συνέπεια να αυξηθεί το βάρος και των δύο αεροσκαφών.Συνέπεια αυτού ήταν η ανάγκη εγκατάστασης ισχυρότερων κινητήρων. Ενώ η Bristol εγκατέστησε τους ισχυρούς κινητήρες Taurus των 1130 hp, στην Blackburn δόθηκαν οι ανεπαρκείς κινητήρες Perseus X των 880 hp.[1]

Το Υπουργείο Αεροπορίας παρήγγειλε 442 Botha το 1936 καθώς και σημαντικό αριθμό Beaufort. Το πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 28 Δεκεμβρίου 1938.[2] Η παραγωγή του ξεκίνησε στο εργοστάσιο της Blackburn στο Brough καθώς και στο νέο εργοστάσιο της εταιρίας στο Dumbarton. Η συνολική παραγωγή ανήλθε στις 382 και 200 μονάδες αντίστοιχα.

Επιχειρησιακή ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επιχειρησιακές δοκιμές έδειξαν ότι το αεροσκάφος αντιμετώπιζε πολλά σημαντικά προβλήματα: δεν είχε καλή πλευρική σταθερότητα και το πλήρωμα δεν μπορούσε να δει πίσω ή στα πλάγια εξ αιτίας της θέσης των κινητήρων, γεγονός που το καθιστούσε ακατάλληλο σαν αναγνωριστικό. Το σημαντικότερο ίσως ζήτημα ήταν ίσως οι ανεπαρκείς επιδόσεις του, που οφείλονταν στους κινητήρες Perseus που δεν παρείχαν επαρκή ισχύ.[3] Παρόλο που το αεροσκάφος πέρασε με επιτυχία τις δοκιμές αεροτορπιλισμού και πόντισης ναρκών, αποφασίστηκε τελικά να εξοπλιστούν με τον τύπο μονάχα τέσσερις σμηανρχίες τακτικής αναγνώρισης, που μέχρι τότε επιχειρούσαν με Avro Anson, αντί οι μονάδες τορπιλοπλάνων όπως προέβλεπε ο αρχικός σχεδιασμός.[4]

Τον Ιούνιο του 1940 παρέλαβε τον τύπο η πρώτη μονάδα, το Νο. 608 Σμήνος της RAF (No. 608 Squadron RAF). Το Νο. 608 ήταν τελικά το μόνο που χρησιμοποίησε τον τύπο επιχειρησιακά.[5] Σε αυτές τις αποστολές, που έλαβαν χώρα τον Αύγουστο του 1940, μετέφεραν συνήθως τρεις ανθυποβρυχιακές βόμβες των 50 kg καθώς και δύο βόμβες γενικής χρήσης των 100 kg.[6] Τα Botha είχαν ανεπαρκείς επιδόσεις και ήταν ασταθή. Πολλά χάθηκαν σε ατυχήματα, ενώ ήταν εμφανές ότι η αεροδυναμική και το προωστικό σύστημα του αεροσκάφους απαιτούσαν επανασχεδιασμό. Σύντομα αποφασίστηκε η απόσυρση του τύπου από τις μονάδες πρώτης γραμμής και η χρήση του σαν εκπαιδευτικό, κάτι που είχε σαν συνέπεια να συμβούν πολλά ακόμα ατυχήματα.

Μερικά χρησιμοποιήθηκαν για την ρυμούλκηση ιπτάμενων στόχων. Τελικά όσα είχαν απομείνει αποσύρθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1944.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Botha Mk I
Τετραθέσιο αναγνωριστικό και τορπιλοπλάνο βομβαρδιστικό.
  • Botha TT Mk I
Αεροσκάφος ρυμούλκησης ιπτάμενων στόχων.

Χρήστες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολωνία
  • Πολωνικές αεροπορικές δυνάμεις υπό βρετανικό έλεγχο
Ηνωμένο Βασίλειο

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόμοια αεροσκάφη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Jackson 1968, σελ. 421.
  2. Mason 1994, σελ. 320.
  3. Haywood Aeroplane Monthly February 2013, pp. 77–78.
  4. Haywood Aeroplane Monthly February 2013, pp. 79–80.
  5. Haywood Aeroplane Monthly February 2013, p. 80.
  6. Haywood Aeroplane Monthly February 2013, p. 84.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Air Transport Auxiliary Ferry Pilots Notes (reproduction έκδοση). Yorkshire Air Museum. 1996. ISBN 0-9512379-8-5. 
  • Hayward, Roger (February 2013). «Database: Blackburn Botha». Aeroplane 41 (2): pp. 69–85. ISSN 0143-7240. 
  • Jackson, A.J. (1968). Blackburn Aircraft since 1909. London: Putnam & Company Ltd. ISBN 0-370-00053-6. 
  • Mason, Francis K. (1994). The British Bomber since 1914. London: Putnam & Company Ltd. ISBN 0-85177-861-5. 
  • Mondey, David (1994). The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London: Aerospace Publishing. ISBN 1-85152-668-4. 
  • Wixey, Ken (1997). Forgotten Bombers of the Royal Air Force. Arms & Armour Press. ISBN 1-85409-306-1. 


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Blackburn Botha της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).