Χόρχε Σεμπρούν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χόρχε Σεμπρούν
Jorge Semprun 2009.jpg
Ο Χόρχε Σεμπρούν Μάουρα στο Μονπελιέ το 2003
Γέννηση 10  Δεκεμβρίου 1923[1][2][3]
Μαδρίτη[4]
Θάνατος 7  Ιουνίου 2011[5][1][2][3]
Παρίσι[6]
Ψευδώνυμο Federico Sánchez
Υπηκοότητα Ισπανία
Σπουδές Λύκειο Ερρίκος Δ'
Ιδιότητα σεναριογράφος, συγγραφέας και πολιτικός
Σύζυγος Colette Leloup (1958; 2007) και Loleh Bellon (1949)
Τέκνα Pablo Semprún, Ricardo Semprun και Jaime Semprun
Γονείς José María Semprún Gurrea και Susana Maura Gamazo
Αδέλφια Carlos Semprún
Είδος τέχνης μυθιστόρημα
Σημαντικά έργα d:Q3208265
Βραβεύσεις Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία, βραβείο Femina, επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ρεν-2, Σταυρός του Αγίου Γεωργίου, βραβείο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Louis Guilloux Prize, Premio Planeta de Novela, βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων, Prix Formentor, Μετάλλιο Γκαίτε, Βραβείο Ιερουσαλήμ, Χρυσό μετάλλιο της Αξίας στις καλές τέχνες και Concours général
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Χόρχε Σεμπρούν Μάουρα (Jorge Semprún Maura, προφέρεται: [xorxe semˈpɾun], Μαδρίτη, 10 Δεκεμβρίου 1923 - Παρίσι, 7 Ιουνίου 2011 [7]) ήταν Ισπανός συγγραφέας, σεναριογράφος, ακτιβιστής και πολιτικός.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και γεννήθηκε στην Ισπανία, ο Χόρχε Σεμπρούν ανδρώθηκε στην εξορία, στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φρανσίσκο Φράνκο, μετά την εκδίωξη του πατέρα του Χοσέ Μαρία Σεμπρούν υ Γκουρέα (1893–1966), φιλελεύθερου πολιτικού και πολιτικού κυβερνήτη επαρχίας κατά την αρχή της δημοκρατίας[8]. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε ενεργό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος και αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τον οποίο τον συνέλαβαν οι Ναζί και τον φυλάκισαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Συγγραφέας και σεναριογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταπολεμικά έγινε ιδιαίτερα γνωστός για το Μεγάλο Ταξίδι (Le Grand Voyage) και το Τι Ωραία Κυριακή (Quel beau Dimanche). Έγραψε το σενάριο του Ο Πόλεμος Τελείωσε (The War Is Over) και βοήθησε στη συγγραφή του Ζ. Ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας στην περίοδο 1988-1991. Υπήρξε πολυβραβευμένος συγγραφέας και ο μόνος μη Γάλλος, μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ από το 1986[9].

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

μυθιστορήματα και νουβέλες
  • Le grand voyage (Το μεγάλο ταξίδι, - 1963)
—μτφ. Άρης Αλεξάνδρου (εκδ. "Εξάντας", 1974)
  • L'évanouissement (Η εξαφάνιση - 1967)
—μτφ. Τατιάνα Νικολαϊδου, με τίτλο "Όταν χάθηκαν οι αισθήσεις" (εκδ. "Οδυσσέας", 1984)
  • La deuxième mort de Ramón Mercader (Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκάντερ - 1969)
—μτφ. Άρης Αλεξάνδρου (εκδ."Θεμέλιο", 1983)
  • Autobiografía de Federico Sánchez (Η αυτοβιογραφία του Φεδερίκο Σάντσεθ - 1977)
—μτφ. Μανόλης Παπαδολαμπάκης (εκδ."Εξάντας", 1987)
  • Quel beau dimanche! {Τι ωραία Κυριακή - 1980)
—μτφ. Μπάμπης Λυκούδης (εκδ."Εξάντας", 1989)
  • L'algarabie 1981
  • Montand: la vie continue (Μοντάν. Η ζωή συνεχίζεται -1983) βιογραφία του Υβ Μοντάν
  • La montagne blanche (Το λευκό όρος - 1986)
—μτφ.Βικτώρια Τράπαλη (εκδ."Εξάντας", 1987)
  • Netchaïev est de retour (Η επιστροφή του Νετσάγιεφ - 1987)
—μτφ. Κώστας Θεολόγου (εκδ."Εξάντας", 1992)
  • Federico Sánchez vous salue bien (Χαιρετίσματα από τον Φεδερίκο Σάντσεθ - 1993)
—μτφ. Μπάμπης Λυκούδης (εκδ. "Εξάντας", 1995)
  • L'écriture ou la vie (Γραφή ή ζωή - 1994)
—μτφ.Βασίλης Τομάνας (εκδ. "Εξάντας", 1996)
  • Adieu, vive clarté (Αντίο, φως της νιότης - 1998)
—μτφ. Σάρα Μπενβενίστε και Μαρία Παπαδήμα (εκδ. "Εξάντας", 2001)
  • Les sandales (Τα σανδάλια - 2002)
—μτφ. Αύγουστος Κορτώ (εκδ. "Εξάντας", 2003)
  • Le mort qu'il faut (Ο νεκρός που μας χρειάζεται - 2001)
—μτφ. Οντέτ Βαρών Βασάρ (εκδ. "Εξάντας", 2003)
  • Blick auf Deutschland 2003
  • Veinte aňos y un di (Είκοσι χρόνια και μια μέρα - 2003)
—μτφ. Μελίνα Παναγιωτίδου (εκδ. "Εξάντας", 2005)
αυτοβιογραφικά
  • Exercices de survie (Ασκήσεις επιβίωσης - 2005)
—μτφ. Έφη Κορομηλά (εκδ. "Πόλις", 2014)
  • La langage est ma patrie (Πατρίδα μου είναι ο λόγος - 2010) - σειρά απομαγνητοφωνημένων συνέντευξέων του
—μτφ. Ευγενία Γραμματικοπούλου (εκδ. "Εξάντας", 2013)

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119243978. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 (Αγγλικά) Discogs. 1204240. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  5. www.pagina12.com.ar/diario/ultimas/20-169652-2011-06-07.html.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  7. Spanish writer, activist Jorge Semprun dies aged 87
  8. Βαρόν Βασάρ Οντέτ 2001, «Ποιος είναι ο Χόρχε Σεμπρούν», εφ. Το Βήμα, 30/09/2001
  9. Έφυγε» ο σπουδαίος Ισπανός συγγραφέας Χόρχε Σεμπρούν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]