Χόρχε Σεμπρούν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χόρχε Σεμπρούν
Jorge Semprun 2009.jpg
Ο Χόρχε Σεμπρούν Μάουρα στο Μονπελιέ το 2003
Γέννηση
Μαδρίτη
Θάνατος
Παρίσι
Ψευδώνυμο Federico Sánchez
Υπηκοότητα Ισπανία
Σπουδές Λύκειο Ερρίκος Δ'
Ιδιότητα σεναριογράφος, συγγραφέας και πολιτικός
Σύζυγος Colette Leloup ()
Loleh Bellon ()
Τέκνα Pablo Semprún, Ricardo Semprun και Jaime Semprun
Γονείς José María Semprún Gurrea και Susana Maura Gamazo
Είδος τέχνης μυθιστόρημα
Σημαντικά έργα χωρίς ετικέτα
Βραβεύσεις Κρατικό Βραβείο της Αυστρίας για την Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία (), βραβείο Femina (), επίτιμος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Ρεν-2, Σταυρός του Αγίου Γεωργίου (), βραβείο Έντγκαρ Άλλαν Πόε, Louis Guilloux Prize, Premio Planeta de Novela, βραβείο ειρήνης των γερμανικών εκδοτικών οίκων (), Prix Formentor (), Goethe Medal (), Βραβείο Ιερουσαλήμ () και Χρυσό μετάλλιο της Αξίας στις καλές τέχνες ()
Commons page Wikimedia Commons

Ο Χόρχε Σεμπρούν Μάουρα (Jorge Semprún Maura, προφέρεται: [xorxe semˈpɾun], Μαδρίτη, 10 Δεκεμβρίου 1923 - Παρίσι, 7 Ιουνίου 2011 [1]) ήταν Ισπανός συγγραφέας, σεναριογράφος, ακτιβιστής και πολιτικός.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και γεννήθηκε στην Ισπανία, ο Χόρχε Σεμπρούν ανδρώθηκε στην εξορία, στη Γαλλία, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φρανσίσκο Φράνκο, μετά την εκδίωξη του πατέρα του Χοσέ Μαρία Σεμπρούν Γκουρέα María (1893–1966) φιλελεύθερου πολιτικού και κυβερνήτη της Δημοκρατίας της Ιπσανίας κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου[2]. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε ενεργό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος και αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τον οποίο τον συνέλαβαν οι Ναζί και τον φυλάκισαν στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ.

Συγγραφέας και σεναριογράφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μεταπολεμικά έγινε ιδιαίτερα γνωστός για το Μεγάλο Ταξίδι (Le Grand Voyage) και το Τι Ωραία Κυριακή (Quel beau Dimanche). Έγραψε το σενάριο του Ο Πόλεμος Τελείωσε (The War Is Over) και βοήθησε στη συγγραφή του Ζ. Ανέλαβε το υπουργείο Πολιτισμού της Ισπανίας στην περίοδο 1988-1991. Υπήρξε πολυβραβευμένος συγγραφέας και ο μόνος μη Γάλλος, μέλος της Ακαδημίας Γκονκούρ από το 1986[3].

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

μυθιστορήματα - νουβέλες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το μεγάλο ταξίδι - (Le grand voyage, 1963), (ελλ, μτφ. Άρης Αλεξάνδρου για τις εκδ. "Εξάντας", 1974)
  • Όταν χάθηκαν οι αισθήσεις ή Η εξαφάνιση - (L'évanouissement, 1967) (ελλ. μτφ. Τατιάνα Νικολαϊδου για τις εκδ. "Οδυσσέας", 1984)
  • Ο δεύτερος θάνατος του Ραμόν Μερκάντερ - (La deuxième mort de Ramón Mercader, 1969), (ελλ. μτφ. Άρης Αλεξάνδρου για τις εκδ. "Θεμέλιο", 1983)
  • Η αυτοβιογραφία του Φεδερίκο Σάντσεθ - (Autobiografía de Federico Sánchez, 1977) (ελλ. μτφ. Μανόλης Παπαδολαμπάκης για τις εκδ. "Εξάντας", 1987)
  • Τι ωραία Κυριακή - (Quel beau dimanche!, 1980) (ελλ. μτφ. Μπάμπης Λυκούδης για τις εκδ. "Εξάντας", 1989)
  • L'algarabie, 1981
  • Montand: la vie continue 1983 βιογραφία του Υβ Μοντάν
  • Το λευκό όρος - (La montagne blanche, 1986) - ελλ. μτφ. Βικτώρια Τράπαλη για τις εκδ. "Εξάντας", 1987)
  • Η επιστροφή του Νετσάγιεφ - (Netchaïev est de retour, 1987) (ελλ. μτφ. Κώστας Θεολόγου για τις εκδ. "Εξάντας", 1992)
  • Χαιρετίσματα από τον Φεδερίκο Σάντσεθ - (Federico Sánchez vous salue bien, 1993) (ελλ. μτφ. Μπάμπης Λυκούδης για τις εκδ. "Εξάντας", 1995)
  • Γραφή ή ζωή - (L'écriture ou la vie, 1994) (ελλ. μτφ. Βασίλης Τομάνας για τις εκδ. "Εξάντας", 1996)
  • Αντίο, φως της νιότης - (Adieu, vive clarté, 1998) (ελλ. μτφ. Σάρα Μπενβενίστε και Μαρία Παπαδήμα για τις εκδ. "Εξάντας", 2001)
  • Τα σανδάλια - (Les sandales, 2002) (ελλ. μτφ. Αύγουστος Κορτώ για τις εκδ. "Εξάντας", 2003)
  • Ο νεκρός που μας χρειάζεται - (Le mort qu'il faut, 2001) (ελλ. μτφ. Οντέτ Βαρών Βασάρ για τις εκδ. "Εξάντας", 2003)
  • Blick auf Deutschland, 2003
  • Είκοσι χρόνια και μια μέρα - (Veinte aňos y un dia, 2003) (ελλ. μτφ. Μελίνα Παναγιωτίδου για τις εκδ. "Εξάντας", 2005)

αυτοβιογραφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ασκήσεις επιβίωσης - (Exercices de survie, 2005) (ελλ. μτφ. Έφη Κορομηλά για τις εκδ. "Πόλις", 2014)
  • Πατρίδα μου είναι ο λόγος - (La langage est ma patrie, 2010) - σειρά απομαγνητοφωνημένων συνέντευξέων του - (ελλ. μτφ. Ευγενία Γραμματικοπούλου για τις εκδ. "Εξάντας", 2013

Παραπομπές σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα