Φρύδια

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Τα φρύδια είναι μια περιοχή από λεπτές τρίχες που βρίσκονται πάνω από το μάτι. Η κύρια λειτουργία τους είναι να αποτρέψουν τον ιδρώτα, το νερό, και άλλα συντρίμμια από την πτώση στο μάτι. Επιπλέον, συμβάλλουν στην ανθρώπινη επικοινωνία και την έκφραση του προσώπου . Δεν είναι ασυνήθιστο για τους ανθρώπους - ιδίως τις γυναίκες - να τροποποιούν τα φρύδια τους μέσω της προσθήκης μαλλιών, αφαίρεση, μακιγιάζ, ή τρύπημα.

Συμβουλές για καλοσχηματισμένα φρύδια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα όμορφα και καλογραμμένα φρύδια είναι το Α και το Ω για να δείχνει το πρόσωπό συμμετρικό και φωτεινό. Τονίζουν το βλέμμα και ισορροπούν τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του προσώπου. Τα καλοσχηματισμένα φρύδια είναι ένα από τα πιο χρήσιμα κόλπα στο μακιγιάζ. Στοιχείο του προσώπου που προσθέτει ή αφαιρεί έκφραση από τα μάτια, αλλά και το κλειδί για τη διόρθωση χαρακτηριστικών του προσώπου. Όταν αποκτούν το σωστό σχήμα, δίνουν ένταση στο βλέμμα. Βέβαια, η υπόθεση «βγάζω-τα-φρύδια» δεν είναι τόσο απλή, καθώς μία λάθος κίνηση μπορεί να δημιουργήσει ένα ακαλαίσθητο κενό. Οι δημοφιλέστεροι τρόποι περιποίησης φρυδιών είναι το τσιμπιδάκι (αγγλ. tweezing), το κερί (αγγλ. waxing) και την κλωστή ( αγγλ. threading). Από αυτές τις μεθόδους, η μεγαλύτερη σε διάρκεια και πιο αποτελεσματική μέθοδος αποτρίχωσης είναι η αφαίρεση με κλωστή.

Δεδομένου ότι το τετράγωνο σχήμα προσώπου έχει αρκετές γωνίες ένα φρύδι με εξίσου έντονο τόξο θα έκανε το αποτέλεσμα πιο "σκληρό". Το ιδανικό σχήμα σε αυτή την περίπτωση είναι ένα φρύδι με "μαλακό" τόξο που ξεκινά από το κέντρο προς την εξωτερική γωνία του φρυδιού.

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με τα τετράγωνα πρόσωπα, τα στρογγυλά χρειάζονται μεσαίας έντασης ή πυκνά φρύδια τα οποία να έχουν καμπύλες ή έντονο τόξο με γωνία προς την εξωτερική γωνία του ματιού. Με τον τρόπο αυτό μειώνεται η στρογγυλή όψη του προσώπου και εστιάζεται η προσοχή στα μάτια.

Σχετικά με το πρόσωπο σε σχήμα καρδιάς (ανοιχτό στους κροτάφους που λεπταίνει προς το τελείωμα) ή πολύ μακρόστενο πρόσωπο, το σχήμα που θα αναδείξει τα χαρακτηριστικά του είναι ένα φρύδι που βρίσκεται σε σχεδόν απόλυτη ευθεία, ησυχάζοντας της γραμμές του προσώπου.

Θεωρείται από τους περισσότερους αισθητικούς το πιο συμμετρικό και σωστό πρόσωπο. Για να το αναδειχτεί, όμως, χρειάζεται κι ένα αντιστοίχως σωστό και συμμετρικό φρύδι.

Τατουάζ φρυδιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τατουάζ στα φρύδια είναι ένα είδος ελαφρύ τατουάζ. Δεν είναι το κλασσικό, παραδοσιακό τατουάζ. Δεν μπαίνει, δηλαδή, η χρωστική στο ίδιο βάθος γι' αυτό και δεν είναι μόνιμο. Υπάρχει επαφή μόνο με τα νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας, δηλαδή με την επιφάνεια. Κρατάει 3 χρόνια και αποτελείται από δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, η εγγραφή είναι πολύ απαλή και επιφανειακή για να δει το άτομο που το κάνει αν του ταιριάζει ή όχι και διαρκεί περίπου ένα μήνα. Στη δεύτερη φάση, η εγγραφή γίνεται σε μεγαλύτερο βάθος ώστε να διατηρηθεί για 3 χρόνια. Δεν αφαιρείται ποτέ ολόκληρο το φρύδι. Γίνεται προσπάθεια να κρατηθεί το χνούδι όταν είναι φυσικό. Αφαιρούνται μόνο οι τρίχες οι οποίες δυσκολεύουν να δοθεί ένα αρμονικό σχήμα. Υπάρχουν πάρα πολλές τεχνικές. Υπάρχουν τεχνικές με μία τρίχα, με διπλή τρίχα, με διπλό χρωματισμό, με διπλό πάχος της τρίχας για να δείχνει πιο τρισδιάστατο το αποτέλεσμα και πιο φυσικό. Μπορεί να διαρκέσει από μισή ώρα μέχρι και δύο ώρες. Μισή ώρα μπορεί να είναι ένα γέμισμα, μία σκίαση πάνω στο φρύδι. Διαφορετικό πάχος στις τρίχες, διαφορετικό χρωματισμό και άλλου είδους τεχνική, χρειάζονται περισσότερη ώρα. Δεν είναι καθόλου επώδυνη διαδικασία. Το άτομο δε νιώθει απολύτως τίποτα, αλλά όπου υπάρχει ευαισθησία χρησιμοποιείται ένα πολύ ελαφρύ αναισθητικό. Μετά συνήθως χρησιμοποιείται μία κρέμα η οποία βοηθά στην καλύτερη σταθεροποίηση του χρώματος και στο να μαλακώνει λίγο την περιοχή. Αυτό γίνεται για 2-3 μέρες. Καλό θα ήταν να μην υγρανθεί για τις επόμενες 2-3 μέρες. Η μόνη διαφορά είναι ότι την πρώτη εβδομάδα κρατάει λίγο πιο έντονο το χρώμα από το τελικό αποτέλεσμα. Το θέμα των τιμών είναι ανάλογο του τι πρόκειται να κάνει το άτομο. Αν θα κάνει μία απλή σκίαση μπορεί να ξεκινήσει από 200 με 250 ευρώ. Αν θα κάνει την πιο πολύπλοκη και δύσκολη τεχνική που εξασφαλίζει ένα απόλυτα φυσικό αποτέλεσμα η τιμή φτάνει γύρω στα 550 ευρώ. Το χρώμα επιλέγεται από το χρώμα των ματιών, το χρώμα της επιδερμίδας, το χρώμα της φυσικής τρίχας του φρυδιού και του φυσικού χρώματος των μαλλιών .Τα χρώματα είναι ορυκτής προέλευσης, δηλαδή ποιότητες τέτοιες που αναγνωρίζονται από το σώμα ως φιλικές και μπορούν να αποβληθούν ήπια χωρίς να αφήνουν ίχνη.

Τρύπημα στο φρύδι (αγγλ. eyebrow piercing)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τρύπημα στο φρύδι γίνεται με ειδικό «πιστολάκι», αλλά σε πολλές περιπτώσεις και με βελόνες ή με το ίδιο το κόσμημα εφ’ όσον διαθέτει αιχμηρή άκρη και με τη χρήση ή όχι τοπικού αναισθητικού (ξυλοκαΐνη ή άλλο φάρμακο). Τα διακοσμητικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι από πολύτιμα μέταλλα, όπως χρυσός ή ασήμι, αλλά και πέτρες ή ατσάλι, σε διάφορα σχήματα και μεγέθη. Όμως η διακόσμηση των φρυδιών με piercing μπορεί να αποδειχτεί επικίνδυνο εγχείρημα, καθώς κάθε φορά, που ένα αιχμηρό αντικείμενο - πιστολάκι- εισέρχεται στο δέρμα υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης από μικρόβια μύκητες ή ιούς. Ορισμένα μέταλλα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή κοσμημάτων μπορούν να προκαλέσουν αλλεργίες και δερματικά προβλήματα, μολύνσεις και ασθένειες που μεταδίδονται μέσω του αίματος. Εάν τα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται για το τρύπημα στο φρύδι έχουν μολυνθεί από το αίμα ασθενούς με φυματίωση, ηπατίτιδα Β ή C ή άλλη, με τον ιό του AIDS ή κάποια άλλη αιματογενή αρρώστια, τότε υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης της νόσου.

Μεταμόσχευση Φρυδιών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα φρύδια έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον αλλά και δυσκολίες στην τεχνική αποκατάστασης τους. Μαζί με τα μάτια, αποτελούν μια αισθητική ενότητα που χαρακτηρίζει τη φυσιογνωμία του ανθρώπου. Η έλλειψη τους ,μερική η ολική , δίνει άγρια μορφή στο πρόσωπο και μειώνει την εκτίμηση του ανθρώπου από τους άλλους ή και τον ίδιο. Στην Κίνα πιστεύουν ακόμη και σήμερα ότι το μήκος, το πάχος, αλλά και το χρώμα καθορίζουν την μοίρα του ανθρώπου, με αυτούς που έχουν μακριά σκούρα και παχιά φρύδια, να είναι πιο τυχεροί. Τα αίτια τριχόπτωσης στα φρύδια είναι κυρίως ο συνεχής τραυματισμός με το βγάλσιμο, τα εγκαύματα, τα τραύματα, η εκ γενετής μη δημιουργία τους, χημικά και ορμονικά αίτια, αλλά και ασθένειες. Το ερώτημα είναι εάν πρέπει να καταφύγει κανείς στην μεταμόσχευση φρυδιών, ή να αρκεστεί στις απλές τεχνικές αποκατάστασης τους, όπως το μολύβι και το τατουάζ. Τόσο το μολύβι όσο και το τατουάζ, υστερούν αισθητικά διότι δε δίνουν όγκο στο φρύδι και δεν υποκαθιστούν ακριβώς το χρώμα, διότι ο συνεχής χρωματισμός του δέρματος το δείχνει σκουρότερο και δεν υπάρχει φυσικότητα. Αντίθετα η μεταμόσχευση από τα χέρια του ειδικού αποκαθιστά πλήρως τον όγκο στο φρύδι με τρίχες ίδιες με αυτές που υπήρχαν. Η επέμβαση είναι ανώδυνη , δεν χρειάζεται επανάληψη και δίνει απολύτως φυσικό και μόνιμο αποτέλεσμα. Αν και είχε αρχικά εφαρμοσθεί κυρίως σε ασθενείς με εγκαύματα στο πρόσωπο, στην πορεία η μεταμόσχευση φρυδιών έδειξε να ελκύει το ενδιαφέρον ολοένα και περισσότερων γυναικών . Σύμφωνα με τους ειδικούς, η διαδικασία είναι σχετικά απλή: ένα σημείο στο πίσω μέρος του κεφαλιού ξυρίζεται και αφαιρούνται οι θύλακες των τριχών που απαιτούνται για τη μεταμόσχευση. Ο χειρουργός κάνει μικροσκοπικές τομές πάνω από το μάτι για να δημιουργήσει το σχήμα του νέου φρυδιού και να προσδιορίσει τη φορά με την οποία θα μεγαλώσουν οι νέες τρίχες. Στη συνέχεια προσθέτει τους θύλακες. Η διαδικασία διαρκεί δύο με τρεις ώρες. Ωστόσο μετά τη μεταμόσχευση χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Οι πρώτες τρίχες από το μεταμοσχευμένο φρύδι πέφτουν στον πρώτο μήνα και ακολουθούνται από άλλες, που αρχίζουν να βγαίνουν μέσα σε δύο μήνες μετά την επέμβαση.

Tweezing (αφαίρεση φρυδιών με το τσιμπιδάκι)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το τσιμπιδάκι αποτελεί την κλασική μέθοδο αποτρίχωσης στα φρύδια. Με το τσιμπιδάκι υπάρχει περισσότερος έλεγχος, καθώς οι τρίχες αφαιρούνται μία μία. Στην αρχή χρειάζεται να προσδιοριστούν τα σημεία από όπου θα αφαιρεθούν τρίχες με ένα μολύβι. Μόλις τελειώσει η διαδικασία της αφαίρεσης των τριχών, απαιτείται έλεγχος αν τα δύο φρύδια ταιριάζουν. Μπορούν να αφαιρεθούν προσεκτικά τυχόν υπολείμματα που χαλάνε το σχήμα. Αν πραγματοποιηθεί κάποιο λάθος, με ένα καφέ ή γκρι μολύβι συμπληρώνεται το κενό για να μη φαίνεται άσχημο το αποτέλεσμα. Τα φρύδια πρέπει να ταιριάζουν στο σχήμα του προσώπου, διαφορετικά το αποτέλεσμα μπορεί να είναι παράταιρο.

Ζεστό Κερί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κερί ξεριζώνει την τρίχα από τον θύλακα για τη μεγαλύτερη δυνατή περίοδο (έως και 8 εβδομάδες), εξασφαλίζοντας έτσι τα πιο απαλά αποτελέσματα από όλες τις προσωρινές μεθόδους αποτρίχωσης. Πράγματι η φήμη του κεριού είναι αυξανόμενη με όλη την ποικιλία των προϊόντων που υπάρχουν για το σπίτι και τα οποία είναι εύχρηστα και οικονομικά. Η πρώτη μέθοδος αποτρίχωσης με κερί αναφερόταν στην θέρμανση σε δισκία συμπαγούς κεριού κυρίως από σταφίδες. Μόλις ζεσταινόταν το κερί απλωνόταν στο δέρμα και το τράβαγαν απότομα - σαν να ήταν ένα στρώμα δέρματος με τρίχες (από τη ρίζα τους) κολλημένες πάνω του. Αυτή η επίπονη και αργή μέθοδος χρησιμοποιείται ακόμα σε κάποια σαλόνια ομορφιάς. Υπάρχουν δύο είδη κεριού που χρησιμοποιούνται πιο πολύ σήμερα, το ζεστό και το κρύο. Και οι δύο μέθοδοι απομακρύνουν τις τρίχες από την ρίζα τους. Αυτό που αποκαλούμε ζεστό κερί ή θερμαινόμενο κερί δημιουργήθηκε το 1980 στην Αυστραλία. Στην πραγματικότητα είναι ένα μείγμα ζάχαρης, θερμαινόμενης που απλώνεται στο δέρμα και έπειτα με κάποιο ύφασμα σε ταινίες βαμβακερό που απορροφούν το κερί, απομακρύνεται από το δέρμα έχοντας «πιάσει» όλες τις τρίχες.

Κρύο Κερί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κρύο κερί, είτε σε «πάστα» είτε σε μορφή τζελ , εφαρμόζεται στο δέρμα χωρίς να χρειάζεται θέρμανση. Όμως τα περισσότερα κρύα κεριά λερώνουν κατά τη διαδικασία της εφαρμογής (η μεταφορά από το κουτί στο δέρμα είναι δύσκολη και το πάχος της εφαρμογής δεν μπορεί να ελεγχθεί. Όσο πιο κρύα είναι η θερμοκρασία δωματίου, τόσο πιο δύσκολη είναι η εφαρμογή και η αφαίρεση του. Επίσης το προϊόν δεν είναι σε επαφή με το δέρμα αρκετά για να ζεσταθεί ώστε να έχει την μέγιστη αποτελεσματικότητα. Το σύστημα με τις ταινίες από κερί ξεκίνησε στα τέλη 1960 και αρχές 1970. Κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων, ένας χημικός παρήγαγε μια κολλώδη ουσία που κολλούσε σε ένα χαρτί και αφαιρούσε τις τρίχες από την ρίζα τους. Υπήρξαν όμως κάποια προβλήματα. Οι τρίχες έπρεπε να βγαίνουν κολλημένες στην κολλώδη αυτή ουσία, αντίθετα όμως αυτές όχι μόνο δεν έβγαιναν γιατί έσπαγαν επειδή δεν πιάνονταν καλά από την ουσία, αλλά και όταν τραβούσε την ουσία από το δέρμα προκαλούσε ερεθισμούς. Πολλές εταιρείες ακόμα προωθούν αυτές τις ταινίες.

Κλωστή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο threading χρησιμοποιείται νήμα γυρισμένο γύρω από τα δάχτυλα του ατόμου. Τα δάχτυλα μετακινούνται με τέτοιο τρόπο πάνω από τα φρύδια, έτσι ώστε οι τρίχες να τραβιούνται από τη ρίζα με μία κίνηση. Είναι καλύτερο από το tweezing , καθώς η διαδικασία είναι πιο γρήγορη. Η διαδικασία διαρκεί περίπου 5 έως 10 λεπτά, ενώ tweezing διαρκεί περίπου 20 λεπτά. Επίσης, είναι ένας πολύ φθηνότερος τρόπος για την απαλλαγή από τις ανεπιθύμητες τρίχες στα φρύδια. Το κόστος είναι σχετικά χαμηλό κόστος και ξεκινά από $ 5. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γίνεται από ειδικευμένο άτομο σε αυτό, διαφορετικά μπορεί να χαθεί σημαντικό τμήμα της τρίχας των φρυδιών μόνο από μία λάθος κίνηση του νήματος.

Έξι συνηθισμένα λάθη και πώς να αποφευχθούν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Σχεδόν καθόλου βγάλσιμο. Φρύδια απεριποίητα με την περιοχή κάτω από το τόξο γεμάτο τριχούλες είναι από τα σημεία που χαλάνε την συνολική εικόνα του προσώπου σας. Χρειάζονται αφαίρεση μία με δύο φορές την εβδομάδα.
  • Πολύ λεπτά φρύδια και άκρες. Δημιουργούν αφύσικη και σκληρή εικόνα και προσθέτουν χρόνια. Για ένα φυσικό αποτέλεσμα, δε χρειάζεται τροποποίηση του σχήματος στην πάνω φυσική γραμμή των φρυδιών. Πρέπει να αφαιρούνται μόνο οι ανεπιθύμητες τρίχες. Σχετικά με τα λεπτά φρύδια, σταδιακά μπορούν να πυκνώσουν ή διορθωθούν διακριτικά με ένα μολύβι φρυδιών ή με μια ματ σκιά για τα μάτια στο χρώμα των φρυδιών.
  • Αφαίρεση πολλών τριχών κάτω από το τόξο. Δεν είναι κολακευτικό να τονίζεται υπερβολικά το τόξο των φρυδιών. Το ιδανικό είναι: πιο χαμηλό στις εσωτερικές άκρες κοντά στη μύτη, πιο ψηλό στην κορυφή του τόξου και πιο λεπτό στις άκρες ώστε να σχηματίζει ένα τρίγωνο ή τόξο.
  • Αφαίρεση πολλών τριχών ανάμεσα στα φρύδια. Υπάρχει το τεστ με το μολύβι, κρατώντας το κάθετα δίπλα στη μύτη σας. Αυτό είναι το σημείο από το οποίο θα πρέπει θα ξεκινάει το φρύδι. Στη συνέχεια, μετακινείται το μολύβι προς την εξωτερική γωνία του ματιού κρατώντας τη μία άκρη δίπλα στο ρουθούνι. Εκεί θα πρέπει να τελειώνει το φρύδι.
  • Αφαίρεση πολλών τριχών μέσα από τον κορμό των φρυδιών. Δεν συνίσταται να αφαιρούνται τρίχες από τον κορμό του φρυδιού γιατί θα δημιουργηθούν κενά. Αρκεί το ψαλίδισμα των ατίθασων τριχών με ένα ψαλιδάκι για τα νύχια. Αν υπάρχουν κενές περιοχές , υπάρχει η λύση του γεμίσματος με μολύβι ματιών ή με μια ματ σκιά για τα μάτια στο χρώμα των φρυδιών.
  • Δημιουργία ενός σχήματος που δε δείχνει φυσικό. Προτείνεται να δοθεί εμπιστοσύνη σε έναν επαγγελματία για να σχεδιάσει τα φρύδια, ώστε μετά να χρειάζεται μόνο η αφαίρεση των τριχών για τη διατήρηση του σχήματος.