Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ
Florence Griffith Joyner2.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Florence Delorez Griffith (Αγγλικά)
Γέννηση21  Δεκεμβρίου 1959[1][2][3]
Λος Άντζελες
Θάνατος21  Σεπτεμβρίου 1998[1][2][3]
Μίσιον Βιέχο
Αιτία θανάτουεπιληψία
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ύψος170 εκατοστόμετρο
Βάρος57 χιλιόγραμμο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[4]
ΣπουδέςCalifornia State University, Northridge
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες[5]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδρομέας ταχύτητας
Περίοδος ακμής- 1988
Οικογένεια
ΣύζυγοςAl Joyner
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςL'Équipe Champion of Champions (1988)
Ιστότοπος
http://www.florencegriffithjoyner.com/
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ (Florence Delorez Griffith Joyner, 21 Δεκεμβρίου 1959 - 21 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Αμερικανίδα αθλήτρια του στίβου, που αγωνιζόταν στους δρόμους ταχύτητας. Οι ατομικές της επιδόσεις στις αποστάσεις των 100 και των 200 μέτρων αποτελούν έως σήμερα παγκόσμια ρεκόρ, θεωρούμενη έτσι ως η ταχύτερη γυναίκα όλων των εποχών.[6] Ο θάνατός της αποδόθηκε σε κρίση επιληψίας.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου του 1959 στο Λος Άντζελες, όπου και μεγάλωσε. Παρακολούθησε το Πανεπιστήμιο της Πολιτείας της Καλιφόρνια στο Northridge και προπονήθηκε από τον. Αυτή η ομάδα, κέρδισε το εθνικό πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους κολλεγίου της Γκρίφιθ. Ωστόσο, έπρεπε να εγκαταλείψει τις σπουδές για να στηρίξει την οικογένειά της, αναλαμβάνοντας δουλειά ως ταμείας τραπεζών. Ο τέως προπονητής της Bob Kersee της εξασφάλισε οικονομική βοήθεια και επέστρεψε στο κολέγιο το 1980, αυτή τη φορά στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA).[7] Το 1983, αποφοίτησε από το UCLA με το πτυχίο της στην ψυχολογία.

Το 1983 έλαβε μέρος στο πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου στο Ελσίνκι, τερματίζοντας στη τέταρτη θέση του αγώνα των 200 μ. με χρόνο 22,46 δευτερόλεπτα.[8] Την περίοδο αυτή τράβηξε αρχικά το ενδιαφέρον λόγω της εμφάνισής της, καθώς τα νύχια των χεριών της ήταν ασυνήθιστα μακριά και πάντα βαμμένα με διάφορα χρώματα. Το 1984 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες, κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στον αγώνα των 200 μ. με χρόνο 22,04. Το 1985 νικά στον τελικό των Γκραντ Πρι στα 100 μ. με χρόνο 11,00 δευτερόλεπτα.

Μετά από μία διακοπή, επέστρεψε το 1987, στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στη Ρώμη, όπου τερματίζει ξανά στη δεύτερη θέση με χρόνο 21,96. Με την ομάδα σκυταλοδρομίας 100 μ. των ΗΠΑ κερδίζει επίσης το χρυσό μετάλλιο σε εκείνους τους αγώνες. Στις 16 Ιουνίου 1988, στην Ινδιανάπολη, κατά την διάρκεια των ημιτελικών των 100 μ. για τους αγώνες ανάδειξης της ομάδας που θα λάμβανε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ με χρόνο 10,49 δευτερόλεπτα. Αν και η μέτρηση του ανέμου έδειχνε πως επικρατούσε άπνοια, κάποιοι έκαναν λόγο για βοήθεια από τον αέρα, καθώς κάποιες στιγμές κατά τη διάρκεια των αγώνων ο άνεμος έφτανε τα 7 μ/δευτ.[9] Οι χρόνοι της πάντως εκείνη την περίοδο σε άλλες περιπτώσεις ήταν στα 10,61 , κάτι που θα της έδινε έτσι και αλλιώς την καλύτερη επίδοση.

Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Σεούλ η Γκρίφιθ κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο. Στα 100 μ. κέρδισε με χρόνο 10,54 δευτερόλεπτα, 0,30 δευτερόλεπτα μπροστά από την δεύτερη Έβελιν Άσφορντ. Στους ημιτελικούς των 200 μ. σημείωσε παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο όμως κατέρριψε στους τελικούς σημειώνοντας χρόνο 21,34 δευτερόλεπτα. Επίσης έτρεξε στη σκυταλοδρομία 4 επί 100 κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, ενώ η ομάδα της ήρθε δεύτερη στη σκυταλοδρομία 4 επί 400. Το 1988 επίσης βραβεύτηκε με το βραβείο «James E. Sullivan» ως η καλύτερη ερασιτέχνης αθλήτρια των ΗΠΑ για εκείνη τη χρονιά, ενώ ψηφίστηκε και ως η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς από το Associated Press. Μετά από την ολυμπιάδα της Σεούλ η Γκρίφιθ εγκατέλειψε τους αγώνες.

Θεωρίες για αναβολικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την περίοδο που ξεκίνησε να πετυχαίνει παγκόσμια ρεκόρ, διάφορες θεωρίες για χρήσεις απαγορευμένων ουσιών άρχισαν να εμφανίζονται. Το 1988, ο χρυσός ολυμπιονίκης του Λος Άντζελες, Χοακίμ Κρουζ, υποστήριξε πως οι επιδόσεις της πρέπει να προέρχονται από χρήση στεροειδών ή άλλων αναβολικών ουσιών, καθώς τόσο η σωματοδομή της όσο και οι επιδόσεις της είχαν αυξηθεί δραματικά σε μικρό χρονικό διάστημα. Πριν το 1988 οι επιδόσεις της ήταν στα 10,91 στα 100 μ. (βελτιώνοντας τους χρόνους της κατά 0,47 δευτερόλεπτα) και στα 200 μ. 21,96 (διαφορά 0,62). Η διαφορά αυτή είναι μοναδική για αθλητή σε τόσο μικρό διάστημα. Η αποχώρησή της μετά την ολυμπιάδα της Σεούλ ενίσχυσε αυτές τις υποψίες, καθώς από το 1989 θα ξεκινούσε η εφαρμογή των αιφνιδιαστικών ελέγχων.

Γραμματόσημο της Παραγουάης του 1989 με την εικόνα του τερματισμού της από την Ολυμπιάδα της Σεούλ

Η Γκρίφιθ πέθανε στις 21 Σεπτεμβρίου του 1998 σε ηλικία 38 ετών, κατά τη διάρκεια του ύπνου της. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους ανακοινώθηκε από τις αρχές πως πιθανές αιτίες του θανάτου της ήταν η ασφυξία λόγω θέσης, η επιληπτική κρίση ή σπηλαιώδες αγγείωμα του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου.[10] Διάφορες πάντως φήμες θέλουν την υγεία της να είχε επιβαρυνθεί από την χρήση απαγορευμένων ουσιών.[11][12] Κατά τη διάρκεια της νεκροψίας πάντως δεν έγιναν εξετάσεις για ανίχνευση στεροειδών. Η οικογένεια της υποστήριξε πως είχε εκ γενετής μια εγκεφαλική δυσμορφία, η οποία την καθιστούσε ευάλωτη σε κρίσεις και πριν από τον θάνατό της, είχε υποστεί άλλα τρία εγκεφαλικά και τουλάχιστον ένα καρδιακό επεισόδιο.[13]

Μετά το θάνατό της το 1998, ο πρόεδρος της ιατρικής επιτροπής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ισχυρίστηκε ότι η Γκρίφιθ επιλέχτηκε για επιπλέον, αυστηρές δοκιμές ναρκωτικών κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 λόγω φήμων για χρήση στεροειδών. Δήλωσε στους New York Times ότι ο Μάνφρεντ Ντόνικε, ο οποίος τότε ήταν ο κορυφαίος ειδικός στο ντόπιγκ στον αθλητισμό, δεν κατάφερε να ανακαλύψει απαγορευμένες ουσίες κατά τη διάρκεια αυτής της δοκιμής.[14]

Ο υπεύθυνος της ΔΟΕ δήλωσε: "Πραγματοποιήσαμε όλες τις πιθανές και φανταστικές αναλύσεις πάνω της. Ποτέ δεν βρήκαμε τίποτα. Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή υποψία." [15] Όμως, δεν κατάφερε να διώξει κατηγορίες για εννέα θετικά τεστ από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984.

Λοιπά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1984, είχε παντρευτεί τον Ολυμπιονίκη των αγώνων του 1984 στο άθλημα του τριπλούν Αλ Τζόινερ και είχαν αποκτήσει μία κόρη. Ήταν γνωστή με το προσωνυμιών "Flo-Jo", ενώ το όνομά της αναφέρεται σε διάφορα τραγούδια Αμερικανών καλλιτεχνών. Μετά την αποχώρησή της το 1989, δημιούργησε οργάνωση για τα μειονεκτούντα παιδιά και από το 1993 έως το 1995 υπηρέτησε ως πρόεδρος του Συμβουλίου Φυσικής Κατάστασης.[16] Το 1995 το "USA Track And Field" (διοικητικό όργανο του αθλήματος) την εισήγαγε στο Hall Of Fame.[17]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 6706. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. griffith-joyner-florence. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Γαλλικά) BnF authorities. 13557239r.
  4. «Identifiants et Référentiels». (Γαλλικά) IdRef. Bibliographic Agency for Higher Education. Ανακτήθηκε στις 21  Μαρτίου 2020.
  5. Ανακτήθηκε στις 8  Ιουλίου 2019.
  6. «Florence Griffith-Joyner is still the fastest woman of all time, 31 years on».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.
  7. «The mother behind the Olympian reveals the spirit that was Flo-Jo».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.
  8. «200 Metres women : 1st IAAF World Championships in Athletics».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.
  9. Linthorne, Nick (Μάρτιος 2003). «Wind Assistance». Πανεπιστήμιο Μπρουνέλ. 
  10. Kristina Rebelo Anderson. «The Uneasy Death Of Florence Griffith Joyner». salon.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Απριλίου 2000. Ανακτήθηκε στις 17 Αυγούστου 2009. 
  11. «Σήμα κινδύνου ο θάνατος Γκρίφιθ». Ριζοσπάστης. 24 Σεπτεμβρίου 1998. 
  12. «Παρεμπόριο αναβολικών (και) στα ελληνικά γυμναστήρια». Το Βήμα. 27 Σεπτεμβρίου 1998. 
  13. «Το μοιραίο τίμημα της κορυφής». Ριζοσπάστης. 24 Αυγούστου 2008. 
  14. «PLUS: TRACK AND FIELD; Official Defends Griffith Joyner».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.
  15. «Saving Flo Jo: Taking back a Legacy».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.
  16. «Btitannica : Florence Griffith Joyner».  Ανακτήθηκε 18 Μαΐου 2020.
  17. «Florence Griffith Joyner».  Ανακτήθηκε 17 Μαΐου 2020.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]