Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο
Felice Napoleone Canevaro.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Felice Napoleone Canevaro (Ιταλικά)
Γέννηση 7  Ιουλίου 1838
Λίμα
Θάνατος 30  Δεκεμβρίου 1926
Βενετία
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Ιταλίας (1861–1926)
Θρησκεία Roman Catholic
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ιταλικά
Ομιλούμενες γλώσσες Ιταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
αξιωματικός
Οικογένεια
Γονείς Giuseppe Canevaro
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός ναύαρχος/Ιταλικό Ναυτικό
Πόλεμοι/μάχες Δεύτερος Ιταλικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας και Αυστρο-πρωσικός πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα υπουργός Εξωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1898–1899)
υπουργός του Ναυτικού του Βασιλείου της Ιταλίας (1  Ιουνίου 1898 – 29  Ιουνίου 1898)
γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1882–1886)[1]
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1886–1890)[1]
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1890–1892)[1]
Βραβεύσεις Τάγμα των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Τάγμα του Στέματος της Ιταλίας
Military Order of Italy
Medal of Military Valour
Maurician medal
Τάγμα της Ισαβέλλας της Καθολικής
Commander of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa

Ο Φελίτσε Ναπολεόνε Κανεβάρο (Felice Napoleone Canevaro, Λίμα, 7 Ιουλίου 1838- Βενετία, 30 Δεκεμβρίου 1926) ήταν Ιταλός ναύαρχος και πολιτικός. Έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις των ετών 1859, 1860, 1861 και 1866. Το 1872 εκλέχθηκε βουλευτής της Γένουας. Το 1887 προήχθη σε υποναύαρχο και το 1893 ανέλαβε αντιναύαρχος. Τρία χρόνια μετά, το 1896, εκλέχθηκε γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας.

Το 1897 του ανατέθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία και Ιταλία) η αρχηγία του ενωμένου στόλου τους προκειμένου να καταλάβει την Κρήτη και, κατόπιν απόφασής τους, να δοθεί αυτονομία στη νήσο. Τον Ιούνιο του 1898 διορίσθηκε υπουργός των Ναυτικών του Βασιλείου της Ιταλίας και τον επόμενο χρόνο ανέλαβε παράλληλα και υπουργός των Εξωτερικών. Τότε διορίσθηκε πρόεδρος της διεθνούς επιτροπής που είχε επιφορτισθεί τη συζήτηση όλων των θεμάτων του διεθνούς Κρητικού ζητήματος. Παραιτήθηκε από τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στις 3 Μαΐου 1899, στα πλαίσια ομαδικής παραίτησης του υπουργικού συμβουλίου.[2]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 storia.camera.it/deputato/felice-napoleone-canevaro-18380707. Ανακτήθηκε στις 8  Μαΐου 2019.
  2. «Italian cabinet resigns» (pdf) (στα Αγγλικά). The New York Times. 04/05/1899. Ανακτήθηκε στις 09/10/2008.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |accessdate=, |date= (βοήθεια)