Τριμερής Συμφωνία (Λίβανος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Η Τριμερής Συμφωνία (αγγλικά: Tripartite Accord (Lebanon)) του 1985 ήταν μια μικρής διάρκειας συμφωνία ανάμεσα στις τρεις κύριες παρατάξεις του εμφυλίου πολέμου στο Λίβανο, που υπεγράφη στη Δαμασκό της Συρίας με σκοπό τον τερματισμό του πολέμου. Η συμφωνία προέβλεπε τη διατήρηση μιας συριακής στρατιωτικής ειρηνευτικής δύναμης στο Λίβανο, για να εμποδίζει από την τέλεση εχθροπραξιών τις πρώην αντιμαχόμενες παρατάξεις, προσδίδοντας έτσι στη Συρία ισχυρή επιρροή στα πολιτικά θέματα του Λιβάνου. Οι πολιτοφυλακές θα αφοπλίζονταν και θα διαλύονταν, ενώ η ευθύνη για την ασφάλεια της χώρας θα ανετίθετο στον αναδιοργανωμένο και μεικτό από θρησκευτικής απόψεως Λιβανέζικο Στρατό (δηλ. τις επίσημες Ένοπλες Δυνάμεις του Λιβάνου), με την υποστήριξη των συριακών δυνάμεων.

Οι τρεις παρατάξεις που την υπέγραψαν ήταν το σιιτικό κίνημα Αμάλ, το Προοδευτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα των Δρούζων, και η χριστιανική πολιτοφυλακή Λιβανέζικες Δυνάμεις. Η συμφωνία υπεγράφη στις 28 Δεκεμβρίου 1985 στη Δαμασκό από τους Ναμπίχ Μπέρρι, Ουαλίντ Τζουμπλάτ και Ελίε Χομπέικα αντίστοιχα, που εκπροσωπούσαν τις τρεις πολιτοφυλακές.

Κάποιοι χριστιανοί πολιτικοί και κληρικοί άσκησαν κριτική στη συμφωνία, καθώς έδινε εξουσία στη Συρία επί του Λιβάνου και εξασθένιζε τη δύναμη της χριστιανικής κοινότητας της χώρας. Ο Ελίε Χομπέικα υπέγραψε εκ μέρους της πολιτοφυλακής Λιβανέζικες Δυνάμεις, ως πρόεδρος της εν λόγω οργάνωσης, αλλά το συμβούλιο διοίκησής της είχε μοιρασμένες απόψεις, με πολλά μέλη να έχουν την άποψη ότι δεν ήταν δυνατό να γίνει δεκτή η συγκεκριμένη συμφωνία. Ειδικώς ο Σαμίρ Τζατζά (Samir Geagea, προφέρεται Τζατζά), αρχηγός του επιτελείου των Λιβανέζικων Δυνάμεων, αντιτίθετο σφοδρά σε αυτή. Η κατάσταση χειροτέρευσε και εξελίχθηκε σε εσωτερική βίαιη σύγκρουση στις τάξεις της χριστιανικής αυτής πολιτοφυλακής, τη λεγόμενη σύγκουση Τζατζά-Χομπέικα, που κατέληξε στην ήττα του Χομπέικα και τη φυγή του στις 15 Ιανουαρίου 1986 στο Παρίσι, και κατόπιν στη Δαμασκό. Ο Σαμίρ Τζατζά μαζί με τον Καρίμ Πακραντουνί ανέλαβαν ακολούθως την προεδρία και ηγεσία των Λιβανέζικων Δυνάμεων, ενώ ο Χομπέικα ίδρυσε με άλλα αποσκιρτήσαντα μέλη-οπαδούς του τη φιλοσυριακή πολιτοφυλακή Λιβανέζικες Δυνάμεις - Εκτελεστική Διοίκηση.

Η ήττα του Χομπέικα αποτέλεσε σημαντικό πλήγμα στο πρεστίζ της Συρίας, που απάντησε με αντίποινα εξωθώντας τις πολιτοφυλακές που ήλεγχε να επιτεθούν σε περιοχές των Χριστιανών. Το Προεδρικό Παλάτι βομβαρδίστηκε, ενώ μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων σε αυτοκίνητα έλαβε χώρα στην Ανατολική Βηρυττό. Οι χριστιανικές δυνάμεις συντάχθηκαν γύρω από τον πολιορκημένο πρόεδρο του Λιβάνου, τον Μαρωνίτη χριστιανό Αμίν Τζεμαγιέλ, και η Τριμερής Συμφωνία δεν εφαρμόστηκε τελικώς ποτέ.