Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου
(Cet obscur objet du désir)
Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου (αφίσα 1977).jpg
Η αυθεντική κινηματογραφική αφίσα
ΣκηνοθεσίαΛουίς Μπουνιουέλ[1][2]
ΠαραγωγήΣερζ Σιλμπερμάν
ΣενάριοΛουίς Μπουνιουέλ, Jean-Claude Carrière και Pierre Louÿs
Βασισμένο σεThe Woman and the Puppet
ΠρωταγωνιστέςΦερνάντο Ρέι[2][3][4], Καρόλ Μπουκέ[3][4][5], Άνχελα Μολίνα[3][5], Μιλένα Βούκοτιτς[3][4][5], Julien Bertheau[3][4][5], André Lacombe[3][5], Αντρέ Βεμπέρ[3][5], Bernard Musson[3], Ellen Bahl[3], Isabelle Sadoyan[3][5], Jacques Debary[3][5], Jean-Claude Montalban[3], Alicia Álvaro[3], Marguerite Muni, Piéral[3], Roger Ibáñez[3], Μισέλ Πικολί, Guy Montagné[3], Mario David[3][5] και Richard Leduc[3][5]
ΜουσικήΡίχαρντ Βάγκνερ
ΦωτογραφίαΕντμόντ Ρίτσαρντ
ΜοντάζΕλέν Πλεμιάνικοφ
Πρώτη προβολή17  Αυγούστου 1977[6], 21  Σεπτεμβρίου 1977[6], 8  Οκτωβρίου 1977[6], 19  Νοεμβρίου 1977[6], 24  Νοεμβρίου 1977[6], 28  Νοεμβρίου 1977[6], 6  Ιανουαρίου 1978[6], 20  Ιανουαρίου 1978[6], 1  Μαρτίου 1978[6], 9  Μαρτίου 1978[6], 27  Απριλίου 1978[6], 3  Αυγούστου 1978[6], 16  Νοεμβρίου 1978[7], 7  Δεκεμβρίου 1978[6], Απριλίου 1979[6], Απριλίου 1979[6], 30  Αυγούστου 1979[6], 23  Ιουνίου 1980[6] και 29  Απριλίου 1981[6]
Διάρκεια103 λεπτά
ΠροέλευσηΓαλλία και Ισπανία
ΓλώσσαΙσπανικά και Γαλλικά[8]

Το Σκοτεινό Αντικείμενο του Πόθου (γαλλικά: Cet obscur objet du désir‎) είναι γαλλική δραματική ταινία του 1977 σε σκηνοθεσία Λουί Μπουνιουέλ, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Πιέρ Λουί LA FEMME ET LE PANTIN του 1898. Είναι το τελευταίο έργο του μεγάλου σουρεαλιστή σκηνοθέτη.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρισκόμαστε σε ένα βαγόνι της αμαξοστοιχίας με προορισμό από το Παρίσι προς τη Μαδρίτη. Ο επιχειρηματίας Ματιού καταβρέχει με ένα ποτήρι νερό το πρόσωπο της νεαρής Κοντσίτα. Οι συνεπιβάτες του βαγονιού, μια κυρία με την θυγατέρα της, ένας δικαστής, και ένας νάνος, ψυχολόγος το επάγγελμα, ζητούν να τους εξηγήσει την αιτία αυτής της πράξης του. Ο Ματιού εξιστορεί την οδύνη του από τον ακόρεστο έρωτα που τρέφει για την νεαρή αλλά ψυχρή Κοντσίτα, η οποία προτιμάει να κυκλοφορεί με τρομοκράτες.

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πλημμυρισμένο από ερωτισμό φέρνει στην επιφάνεια την εμμονή του σκηνοθέτη με τη σκοτεινή πλευρά του πόθου. Η ταινία αποπειράται να εκφράσει τις αντιφάσεις του χαρακτήρα του ανθρώπου και της ζωής, άλλοτε αποτυπώνοντας την πραγματικότητα και άλλοτε υπερβαίνοντάς την. Οι επιρροές του και οι αισθητικές του καταβολές από τον Μαρκήσιο Ντε Σαντ, το γοτθικό μυθιστόρημα, τον έρωτα, την πολιτική, τον αθεϊσμό, τον αναρχισμό και κυρίως τη χιουμοριστική του διάθεση συνθέτουν ένα έργο πολύπλευρο και ανεξάντλητο. Με ανατρεπτική διάθεση ο Μπουνιουέλ χρησιμοποιεί δύο διαφορετικές ηθοποιούς στον πρωταγωνιστικό ρόλο της Κοντσίτα. (πηγή: Καθημερινή, σειρά DVD: Χρυσή Ταινιοθήκη)

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://www.imdb.com/title/tt0075824/
  2. http://www.allrovi.com/movies/movie/v49269[νεκρός σύνδεσμος]
  3. http://www.criterion.com/current/posts/169-that-obscure-object-of-desire