Τεάτρο Ρεάλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°25′06″N 3°42′37″W / 40.41833°N 3.71028°W / 40.41833; -3.71028

Τεάτρο Ρεάλ
Teatro Real de Madrid - 02.jpg
To Τεάτρο Ρεάλ και το μνημείο του Φιλίππου Δ΄
Είδος όπερα, μνημείο[1] και οργανισμός
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 40°25′6″N 3°42′37″W
Διοικητική υπαγωγή Palacio[2] και Μαδρίτη[1]
Τοποθεσία Μαδρίτη[3]
Χώρα Ισπανία[1][3]
Αρχιτέκτονας Αντόνιο Λοπέθ Ακουάδο και Γκουστόντιο Τεόντορο Μορένο
Βραβεία d:Q43096299[4]
Προστασία Bien de Interés Cultural (από 1993)[1]
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος

Το Τεάτρο Ρεάλ (Teatro Real, μτφ. Βασιλικό Θέατρο) είναι κτίριο όπερας το οποίο βρίσκεται στη Μαδρίτη, Ισπανία.[5][6] Άνοιξε τις 19 Νοεμβρίου 1850, έκλεισε το 1925 και ξαναλειτούργησε το 1997, με χωρητικότητα 1.746 θεατών. Σήμερα, η όπερα του Τεάτρο Ρεάλ είναι ένα από τα σημαντικότερα θεάτρα στην Ευρώπη, και στις παραγωγές του συμμετέχουν ηγετικές μορφές στο χώρο του τραγουδιού, διεύθυνσης ορχήστρας, σκηνοθεσίας και χορού. Το θέατρο επίσης προσφέρει ξεναγήσεις σε πολλές γλώσσες στο ωδείο, στη σκηνή, στα εργαστήρια και στις αίθουσες πρόβας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά από 32 χρόνια σχεδίασης και κατασκευής, ένα βασιλικό διάταγμα στις 7 Μαΐου 1850 θέσπισε την άμεση ολοκλήρωση του «Τεάτρο δε Οριέντε» και οι εργασίες τελείωσαν μέσα σε πέντε μήνες. Το κτίριο της όπερας, το οποίο βρίσκεται σχεδόν μπροστά στο Βασιλικό Ανάκτορο, την επίσημη κατοικία της βασίλισσας που διέταξε την κατασκευή του, της Ισαβέλλας Β΄, τελικά εγκαινιάστηκε τις 19 Νοεμβρίου 1850, με την Φαβορίτα του Γκαετάνο Ντονιτσέττι.[6] Το 1863, ο Τζουζέπε Βέρντι επισκέφτηκε το θέατρο για την ισπανική πρεμιέρα του έργου Η δύναμη του πεπρωμένου. Το 1925, το Μπαλέ Ρους του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ χόρευσε στο θέατρο με την παρουσία του Νιτζίνσκι και του Στραβίνσκι.[6][7][8]

Από το 1867, φιλοξενούσε το Βασιλικό Ωδείο της Μαδρίτης μέχρι 1925, όταν βασιλικό διάταγμα τις 6 Δεκεμβρίου διέταξε την απομάκρυνσή του, εξαιτίας των ζημιών που είχει προκαλέσει στο κτίριο η κατασκευή του Μετρό της Μαδρίτης. Παρά το κλείσιμό του, η κυβέρνηση πάντα σκεφτόταν την πιθανότητα να το αποκαταστήσει, με πολυάριθμα πρότζεκτ, όπως του αρχιτέκτονα Ουρδανπιγιέτα Φλόρεθ, ο οποίος σχεδίασε μια φαραωνική ανακατασκευή του κτιρίου. Όμως, οικονομικές δυσκολίες απέτρεψαν την ολοκλήρωση τέτοιων έργων και οδήγησαν να γίνει μια απλή αποκαταστάση, που χρηματοδοτήθηκε από το ινστιτούτο Χουάν Μαρτς, και διεξήχθη με επικεφαλής πρώτα από τον αρχιτέκτονα Μανουέλ Γκονθάλεθ Βαλκάρθελ, και στη συνέχεια τους αρχιτέκτονες Μιγκέλ Βερδού Μπελμόντε και Φρανθίσκο Ροδρίγκεθ Παρτεαρρόγιο.[9][10]

Το θέατρο ξανάνοιξε το 1996 ως αίθουσα συναυλιών καθώς και ως κύριος χώρος εμφανίσεων της Εθνικής Ισπανικής Ορχήστρας και της συμφωνικής ορχήστρας RTVE. Η επαναλειτουργία εορτάστηκε με μία συναυλία της ισπανικής εθνικής ορχήστρας, την οποία διήθυνε ο Ραφαέλ Φρύμπεκ δε Μπούργος και ο Ορφεόν Ντονοστιάρρα. Το 1969, στο θέατρο έλαβε χώρα ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, με ένα μεταλλικό επί σκηνής άγαλμα από τον Σαλβαδόρ Νταλί.

Το βασιλικό θεωρίο

Τη δεκαετία του 1990, το κτίριο ανακατασκευάστηκε ώστε να μπορεί να στεγάσει ξανά όπερες. Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1995, στη συνέχεια ξεκίνησε η τεχνική, διοικητική, καλλιτεχνική και λειτουργική οργάνωσή του και το θέατρο άνοιξε το 1997. Η ανακατασκευή βασίστηκε στα παλιά κτίρια όπερας κλασσικού ρυθμού με μόνο λίγο εκμοντερνισμό. Αρκετά καθίσματα δεν είχαν ορατότητα στη σκηνή και για να λυθεί αυτό το πρόβλημα, οι όπερες και τα μπαλέτα προβάλλονται ζωντανά στο επάνω τμήμα των τοίχων του κτιρίου.

Παραγωγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πιο δημοφιλείς όπερες του Τεάτρο Ρεάλ ήταν αυτές του λαϊκού ρεπερτορίου. Αυτές περιλαμβάνουν το Ριγκολέττο του Βέρντι (με 731 παραστάσεις), και ακολουθούν η Αΐντα με 361 και ο Τροβατόρε με 342. Από την άλλη, δύο έργα του Μάγερμπεερ, L'Africaine (με 268) και Les Huguenots (με 243) έχουν παρουσιαστεί για να προσελκύσουν κοινό. Η Λουκρητία Βοργία του Ντονιτσέττι έχει παιχθεί 218 φορές από την πρεμιέρα το 1919.

Εταιρεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το θέατρο ανεβάζει περίπου 17 διαφορετικούς τίτλους όπερας (τόσο δικές του παραγωγές όσο και συμπαραγωγές με άλλες σημαντικές όπερες της Ευρώπης) το χρόνο, καθώς και δύο ή τρία σημαντικά μπαλέτα και πολλά ρεσιτάλ μουσικής.[6] Η ορχήστρα του θεάτρου είναι η Συμφωνική Ορχήστρα της Μαδρίτης. Ο τρέχων καλλιτεχνικός διευθυντής είναι ο Χοάν Ματαμπός, πρώην διεθυντής του Λισέου στη Βαρκελώνη.

Το κτίριο της οπέρας προσφέρει καθημερινά διάφορους τύπους ξεναγήσεων, που διαρκούν από 50 μέχρι 90 λεπτά. Αυτό δίνει στο κοινό την ευκαιρία να μάθει για το κτίριο, συμπεριλαμβανομένου του χώρου της σκηνής, των εργαστηρίων και των χώρων όπου γίνονται οι πρόβες.[11]

Καλλιτεχνικοί διευθυντές (από το 1995)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Stéphane Lissner (1995-1997)
  • Luis Antonio García Navarro (1997-2001, καλλιτεχνικός και μουσικός διευθυντής)
  • Emilio Sagi (2001-2005)
  • Antonio Moral (2005-2010)
  • Gerard Mortier (2010-2013) (Καλλιτεχνικός σύμβουλος από το 2014)
  • Joan Matabosch (2014- )

Μουσικοί διεθυντές (από το 1997)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Luis Antonio García Navarro (1997-2001, καλλιτεχνικός και μουσικός διευθυντής)
  • Jesús López Cobos (2003-2010)
  • Ivor Bolton (2015- )[12] [13]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Monuments database. 13  Νοεμβρίου 2017. tools.wmflabs.org/heritage/api/api.php?action=search&format=json&srcountry=es&srlang=es&srid=RI-51-0008289.
  2. 212.145.146.10/biblioteca/fondos/ingra2014/index.htm#inm.F1.107. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2018.
  3. 3,0 3,1 371390.
  4. www.bocm.es/boletin/CM_Seccion_BOCM/2015/04/24/BOCM-20150424.PDF. Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2018.
  5. «Teatro Real (Timeout Madrid)». Ανακτήθηκε στις 2009-01-31. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 «Teatro Real, Madrid's premier opera house». gomadrid.com. Ανακτήθηκε στις 2009-10-22. 
  7. «Ficha Teatro Real de Madrid» (στα spanish). Ανακτήθηκε στις 2009-01-31. 
  8. «Cultural Institutions: Teatro Real». esMADRID.com. Ανακτήθηκε στις 2009-09-03. 
  9. Herrero, Maira. Partearroyo, Francisco Rodríguez de. Mora, Domi (1998). El Teatro Real. ISBN 9788477825203. http://books.google.com/?id=RswXAQAAIAAJ&dq=teatro+real+de+madrid%22+Miguel+Verd%C3%BA%22&q=%22Miguel+Verd%C3%BA%22. 
  10. El Teatro Real de Madrid: teatro de la ópera. 1996. ISBN 9788489365728. http://books.google.com/?id=hzlysxzdNKQC&pg=PA88&dq=%22Francisco+Rodriguez+Partearroyo%22#v=onepage&q=%22Francisco%20Rodriguez%20Partearroyo%22&f=false. 
  11. Guided tours information on the company's website Retrieved 1 August 2013 (στα Ισπανία)
  12. «Ivor Bolton, nombrado nuevo director musical del Teatro Real». Ανακτήθηκε στις 2014-02-10. 
  13. The Board of Directors of the Teatro Real appoints Ivor Bolton as Music Director

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Teatro Real της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).