Βάτσλαφ Νιζίνσκι
| Βάτσλαφ Νιζίνκσκι | |
|---|---|
_photographed_at_Krasnoe_Selo,_summer_1907.jpg) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Wacław Niżyński (Πολωνικά) |
| Γέννηση | 12 Μαρτίου 1889 ή 12 Μαρτίου 1890 ή 17 Δεκεμβρίου 1889 Κίεβο |
| Θάνατος | 8 Απριλίου 1950 Λονδίνο |
| Αιτία θανάτου | νεφρική ανεπάρκεια |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο της Μονμάρτρης |
| Χώρα πολιτογράφησης | Πολωνία Ρωσική Αυτοκρατορία Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ρωσικά Ουκρανικά |
| Σπουδές | Ακαδημία Μπαλέτου Βαγκάνοβα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | χορευτής μπαλέτου χορογράφος χορευτής ημερολογιογράφος ballet master σκιτσογράφος μοντέλο |
| Περίοδος ακμής | 1908 - 1918 |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Romola de Pulszky |
| Τέκνα | Kyra Nijinsky |
| Αδέλφια | Μπρονισλάβα Νιζίνσκα |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Διοικητής της Τάξης των Ακαδημαϊκών Φοινίκων |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Βάτσλαφ (ή Βάσλαβ) Φομίτς Νιζίνσκι (ρωσικά: Вацлав Фомич Нижинский , πολωνικά: Wacław Niżyński· 12 Μαρτίου 1889/90,[1] Κίεβο - 8 Απριλίου 1950, Λονδίνο) ήταν Ρώσος χορευτής πολωνικής καταγωγής και χορογράφος[2]. Αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος χορευτής όλων των εποχών[3].
Βίος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Νιζίνσκι γεννήθηκε στο Κίεβο και σπούδασε χορό στην αυτοκρατορική σχολή χορού στην Αγία Πετρούπολη. Η γνωριμία του το 1909 με τον Σέργιο Ντιαγκίλεφ, χορογράφο, ιδρυτή και διευθυντή των αυτοκρατορικών μπαλέτων της Αγίας Πετρούπολης, απογείωσε την καριέρα του. Εμφανίστηκε στο Παρίσι σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Άννα Πάβλοβα και δεν άργησε να αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους εκπροσώπους της τέχνης του. Δεξιοτέχνης στο είδος του και βαθύς γνώστης του χορού μπορούσε να εκτελέσει en pointe, κάτι σπάνιο για άρρενες χορευτές της εποχής του[4]. Άλλη σημαντική ικανότητά του ως χορευτή είναι το γεγονός ότι εκτελούσε άλματα που φαινομενικά αψηφούσαν τη βαρύτητα. Με τα ρωσικά μπαλέτα έλαβε μέρος σε μεγάλες περιοδείες, ωστόσο η σταδιοδρομία του έληξε το 1919, σε ηλικία 29 ετών, όταν ασθένησε από σχιζοφρένεια. Ο Νιζίνσκι έζησε αρκετό χρόνο σε διάφορα ψυχιατρεία, έως ότου το 1947 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου η σύζυγός του, Ουγγαρέζα χορεύτρια Ρομόλα ντε Πούλτσκι τον φρόντισε ως τον θάνατό του το 1950.
Χορογραφίες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του υπήρξε το Φάντασμα του Ρόδου. Σημαντική επίσης υπήρξε η χορογραφία του στην ορχηστρική απόδοση του ποιήματος του Μαλαρμέ Το απόγευμα ενός φαύνου (1912) και στην επεισοδιακή παρουσίαση του έργου Η ιεροτελεστία της άνοιξης (1913)[5] που τον ανέδειξαν ως εμπνευσμένο χορογράφο. Άλλες σημαντικές ερμηνείες του θεωρούνται Οι Πεταλούδες, η Ζιζέλ, η Λίμνη των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, το Δάφνις και Χλόη, Ο Μενεστρέλος και Ο γαλάζιος θεός[6].
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Joan Acocella (14 Ιανουαρίου 1999). «Secrets of Nijinsky». New York Review of Books.
- ↑ Βάσλαβ Νιζίνσκι στο Βήμα, ανάκτηση 12/11/2013
- ↑ «Vaslav Nijinsky». Encyclopedia of World Biography. Encyclopedia.com. 2004.
- ↑ Albright 2004, σελ. 19
- ↑ Γιατί η 29η Μαΐου 1913 θεωρείται η πιο επεισοδιακή μέρα στην ιστορία της μουσικής
- ↑ «Νιζίνσκι, Βάσλαβ Φόμιχ» στη Δομή, διαθέσιμο online.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Βάτσλαφ Νιζίνσκι στο Wikimedia Commons