Σωκράτης Σολομωνίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σωκράτης Σολομωνίδης
Γέννηση  ή 
Σμύρνη
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης και Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ιδιότητα εκδότης, δημοσιογράφος και λογοτέχνης

Ο Σωκράτης Σολομωνίδης (Σμύρνη, 1858 ή 1859 - Αθήνα, 1932)[1] ήταν Έλληνας εκδότης, δημοσιογράφος και λογοτέχνης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1858 ή το 1859 και πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης, ενώ στη συνέχεια φοίτησε στη Νομική Σχολή Αθηνών[2]. Με την επιστροφή του στη γενέτειρά του ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία[1]. Το 1878 εξέδωσε μαζί με τους Γ. Υπερίδη και Σ. Παπαμιχάλη το περιοδικό Βίων[3], ενώ το 1882 αγόρασε μαζί με τον Υπερίδη την εφημερίδα Αμάλθεια από τον Ιάκωβο Σαμιωτάκη[4]. Μέσω της Αμάλθειας, που τα επόμενα χρόνια αναδείχτηκε στη σοβαρότερη και εγκυρότερη εφημερίδα της Μικράς Ασίας[4], ο Σολομωνίδης υπήρξε υπέρμαχος της καθαρεύουσας. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη συγγραφή δημοσιεύοντας ποιητικές συλλογές και ιστορικές μελέτες, ενώ μετέφρασε το έργο του Ουγκώ, Θρησκεία και Θρησκείαι[1][2][5]. Επιπλέον από το 1898 μέχρι το 1907 είχε μαζί με τον Υπερίδη τη συνιδιοκτησία της εφημερίδας Πρόοδος[6].

Ο Σολομωνίδης υπήρξε σημαντική προσωπικότητα της ελληνικής κοινότητας της Σμύρνης παρόλο που στις αρχές της δεκαετίας του 1900 κατηγορήθηκε μαζί με τον Εμμανουήλ Εμμανουηλίδη για φιλοθωμανική στάση[7]. Το 1908 τάχθηκε αρχικά υπέρ της επανάστασης των Νεότουρκων αλλά αργότερα διαφοροποίησε τη θέση του. To 1910 ήταν ένας από τους υπέρμαχους της επιλογής του Χρυσοστόμου Καλαφάτη για τον μητροπολιτικό θρόνο της Σμύρνης, αποτελώντας μάλιστα στενός συνεργάτης του κατά τα επόμενα χρόνια. Επίσης διετέλεσε πληροφοριοδότης του Ελευθερίου Βενιζέλου[1].

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή κατέφυγε το 1923 στην Ελλάδα όπου συνέχισε τη δημοσιογραφία. Παράλληλα συνέβαλε στην περίθαλψη των Ελλήνων προσφύγων και διετέλεσε γενικός γραμματέας του ΠΙΚΠΑ[1]. Απεβίωσε το 1932 στην Αθήνα[1][5]. Γιος του ήταν ο συγγραφέας και πολιτικός Χρήστος Σολομωνίδης[8] και εγγονή του η σκιτσογράφος Έλλη Σολομωνίδου Μπαλάνου[9].

Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σολομωνίδης είχε τιμηθεί από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων με τον τίτλο του έξαρχου του Πανάγιου Τάφου και από το ελληνικό κράτος με τον Σταυρό του Σωτήρος[1]. Παράλληλα το όνομά του έχει δοθεί σε αρκετούς δρόμους αθηναϊκών συνοικιών[1].

Εργογραφία (ενδεικτική)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οι δύο πρώτοι της Ευαγγελικής Σχολής διευθυνταί Ιερόθεος Δενδρινός και Χρύσανθος Καραβίας (1879)
  • Εν βλέμμα επί της λατινικής ποιήσεως και της Αινειάδος του Βιργιλίου (1879)
  • Τρικυμία και Φλοίσβος (1880)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 «Σολομωνίδης Σωκράτης». grandlodge.gr. Μεγάλη Στοά της Ελλάδος. http://www.grandlodge.gr/solomonidis-sokratis-w-38428.html. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 Γιώργος Πετρόπουλος, Σμυρνιοί λόγιοι πριν την μικρασιατική καταστροφή, εκδόσεις Πελασγός, Αθήναι, 2003, σ. 288.
  3. Παντελόγλου, Κώστας Π. (15 Φεβρουαρίου 2014). «Ο περιοδικός τύπος της Σμύρνης· μια καταγραφή». kosmosnf.gr. Ο κόσμος της Ν. Φιλαδέλφειας. http://www.kosmosnf.gr/2014/02/periodikos-typos-smyrni/. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016. 
  4. 4,0 4,1 Πετρόπουλος, 2003, σ. 17 - 18.
  5. 5,0 5,1 Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, έκδοσις πέμπτη, εκσυγχρονισμένη δια συμπληρώματος κατά τόμον, Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε., Αθήναι, τόμος 22ος, σ. 609 και συμπλήρωμα σ. 848.
  6. Πετρόπουλος, 2003, σ. 21.
  7. Amy Singer, Christoph Neumann, Selcuk Aksin Somel, Untold Histories of the Middle East. Recovering Voices from the 19th and 20th Centuries, Routledge, 2010, σ. 131 - 132, 135 , 138, 140.
  8. Μικρασιατικά Χρονικά, Εκδιδόμενον υπό του τμήματος Μικρασιατικών Μελετών της Ενώσεως Σμυρναίων, Αθήναι 1964, τόμος 11ος, σ. 136.
  9. «H Έλλη σκιτσάρει την Αθήνα, την ουσία μιας παράστασης, στην Εκθεσή της, που συνεχίζεται». kathimerini.gr. Η Καθημερινή. 14 Οκτωβρίου 2003. http://www.kathimerini.gr/693048/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/h-ellh-skitsarei-thn-a8hna-thn-oysia-mias-parastashs-sthn-ek8esh-ths-poy-synexizetai. Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2016.