Σταχυομαστιγωτά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σχεδιάγραμμα κυττάρου του είδους Cafeteria roenbergensis με δύο ετερόμορφα μαστίγια: ένα αχυροτριχώδες (straminipilous) εμπρόσθιο και ένα λείο οπίσθιο μαστίγιο.

Τα Σταχυομαστιγωτά (λατ. Stramenopiles; stramen (= «άχυρο» (ομόρριζο με «στρωμνή»)) + pilus (= «τρίχα») ) είναι ευκαρυωτικοί οργανισμοί που ανήκουν στην υπερομάδα SAR (αρκτικόλεξο από τα Stramenopiles, Alveolata, Rhizaria), μαζί με τα Ακροσυμπλεγματικά (Alveolata) και τα Ριζωτά (Rhizaria). Έχουν συνήθως δύο μαστίγια, εκ των οποίων το ένα έχει χαρακτηριστικές «αχυροειδείς» τρίχες και το άλλο είναι λείο. Το όνομά τους προέρχεται από αυτή τη δομή.

Τα Σταχυομαστιγωτά αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες συνομοταξίες των Πρωτίστων, η οποία μάλιστα φέρει εξαιρετική ποικιλότητα. Κάποια γνωστά μέλη της είναι τα κελποφύκη, τα οποία έχουν μεγάλο μέγεθος και σχηματίζουν μεγάλες κοινότητες, τα διάτομα, και οι ωομύκητες, οι οποίοι είναι συνήθως παρασιτικά είδη.

Εξέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η συστηματική ταξινόμηση ορισμένων Σταχυομαστιγωτών μπορεί να γίνει αναγνωρίζοντας μορφολογικούς χαρακτήρες, π.χ. στα Διάτομα. Σε άλλες ομοταξίες η μορφολογική αναγνώριση είναι αδύνατη, όπως π.χ. σε κάποια ετερότροφα είδη. Για τον λόγο αυτό η ταξινόμηση βασίζεται στη μοριακή φυλογένεση. Οι έρευνες φυλογένεσης των Σταχυομαστιγωτών δείχνουν ότι τα φωτοσυνθετικά είδη ανήκουν σε μονοφυλετικό τάξον, το οποίο ονομάζεται Ωχρόφυτα (Ochrophyta).

Τα Ωχρόφυτα και οι Ψευδομύκητες αποτελούν τα Γύριστα (Gyrista). Τα Ωχρόφυτα συνήθως διακρίνονται σε Khakista και σε Phaeista, αν και κάποιες έρευνες αμφισβητούν την διάκριση αυτή.

Οι εξελικτικές σχέσεις των υπόλοιπων, ετερότροφων, Σταχυομαστιγωτών δεν είναι ξεκάθαρες. Έρευνες προτείνουν ότι προέρχονται από δύο μονοφυλετικά τάξα, τα Opalozoa και τα Sagenista. Σε άλλες έρευνες οι δύο παραπάνω παρουσιάζονται ως μία, τα Bigyra, αν και η άποψη αυτή δεν υποστηρίζεται από ισχυρά στατιστικά δεδομένα.

Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι τα Σταχυομαστιγωτά περιλαμβάνουν σημαντικό μέρος των θαλάσσιων πικοευκαρυωτών, οι οποίοι είναι μονοκύτταροι ετερότροφοι οργανισμοί. Αυτά τα Σταχυομαστιγωτά παρουσιάζουν ανεξάρτητες γενεαλογικές σειρές, για τις οποίες δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα.

Τα Σταχυομαστιγωτά περιλαμβάνουν τα:

·        Opalinata

·        Bicosoecida

·        Labyrinthulomycetes

·        Hyphochytriales

·        Peronosporomycetes

·        Actinophryidae

·        Bolidomonas

·        Chrysophyceae

·        Dictyochophyceae

·        Eustigmatales

·        Pelagophyceae

·        Phaeothamniophyceae

·        Pinguiochrysidales

·        Raphidophyceae

·        Schizocladia

·        Synurales

·        Xanthophyceae

·        Phaeophyceae

·        Bacillariophyta

Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Σταχυομαστιγωτά περιέχουν οικολογικά σημαντικούς οργανισμούς, όπως τα Διάτομα, τα Φαιοφύκη και τους Ωομύκητες.

Για παράδειγμα, τα Κελποφύκη, τα οποία ανήκουν στην τάξη Laminariales, σχηματίζουν μεγάλες κοινότητες, που θυμίζουν υποθαλάσσια «δάση». Οι κοινότητες αυτές αποτελούν πλούσια οικοσυστήματα.

Τα Κελποφύκη είναι επίσης καλό παράδειγμα της χρησιμότητας των Σταχυομαστιγωτών για τον άνθρωπο, καθώς οι οργανισμοί αυτοί συλλέγονται καθώς είναι σημαντικά συστατικά της διατροφής.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Adl S.M., Simpson A.G.B., Farmer M.A., Andersen R.A, AndersonN O.R., Barta J.R., Bowser S.S., Brugerolle G., Fensome R.A, Frederico S., James T.Y., Karpov S., Kugrens P., Krug J., Lane C.E., Lewis L.A, Lodge J., Lynn D.H., Mann D.G., Mccourt R.M., Mendoza L, Moestrup Ø. , Mozley-Standrige S.E.,. Nerad T.A, Shearer C.A., Smirnov A.V., Spiegel F.W., Taylor M.F.J.R. (2005). The New Higher Level Classification of Eukaryotes with Emphasis on the Taxonomy of Protists. J. Eukaryot. Microbiol., 52(5): 399–451. doi: 10.1111/j.1550-7408.2005.00053.x

Brown JW, Sorhannus U. A molecular genetic timescale for the diversification of autotrophic stramenopiles (Ochrophyta): substantive underestimation of putative fossil ages. PLoS One. 2010;5. PMCID: PMC2940848, doi: 10.1371/journal.pone.0012759

Derelle R, Lopez-Garcia P., Timpano H., Moreira D. (2016) A Phylogenomic Framework to Study the Diversity and Evolution of Stramenopiles (5Heterokonts). Molecular Biology and Evolution, 33(11): 2890–2898. PMCID: PMC5482393, doi: 10.1093/molbev/msw168

Massana R, Castresana J, Balague V, Guillou L, Romari K, Groisillier A, Valentin K, Pedros-Alio C. 2004. Phylogenetic and ecological analysis of novel marine stramenopiles. Appl Environ Microbiol. 70: 3528–3534. doi: 10.1128/AEM.70.6.3528-3534.2004