Σεύθης Γ΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σεύθης Γ΄
SeuthesIII tumba Kazanlâk 0771a.jpg
Χάλκινο κεφάλι του Σεύθη Γ΄ που βρέθηκε στον τάφο του, στην σημερινή Βουλγαρία
Γέννηση 4ος αιώνας π.Χ.
Θάνατος 3ος αιώνας π.Χ.
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Οδρύσαι
Ιδιότητα πολιτικός και μονάρχης
Τέκνα Κότυς Β'
Γονείς Κερσοβλέπτης
Αξίωμα βασιλιάς
Βασιλιάς των Οδρυσών
Commons page Πολυμέσα

Ο Σεύθης Γ΄ ήταν βασιλιάς των Οδρυσών και της Θράκης, 342 - 300π.Χ.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο της βασιλείας του το Θρακικό βασίλειο ήταν υποτελής στον Μέγα Αλέξανδρο όταν αυτός πέθανε ο Λυσίμαχος αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Θράκης και των παρά τον Πόντο εθνών (322 - 280π.Χ). Ο Σεύθης το 331π.Χ είχε στείλει πρεσβεία στην Αθήνα με τον γιο του Ροιβούλα πετυχαίνοντας μυστική συμμαχία μαζί τους με σκοπό να διώξει του Μακεδόνες από την Θράκη. Ο Λυσίμαχος όταν ανέλαβε τον θρόνο της Θράκης πρώτο μέλημα του ήταν να υποτάξει πλήρως τους Θράκες και ξεκίνησε αρχικά πόλεμο με τους Οδρύσες και αργότερα με τους Γέτες. Ο Σεύθης μετά από στρατιωτικές ήττες αναγκάστηκε να δηλώσει υποταγή στον Λυσίμαχο χάνοντας και εδάφη στον Εύξεινο πόντο.

Κατά τους πολέμους των διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο Σεύθης επαναστάτησε μαζί με τις ελληνικές αποικίες του Εύξεινου πόντου μετά και από παρότρυνση του Αντίγονου. Ο Λυσίμαχος τότε πολιόρκησε και κατέλαβε την Οδησσό την Ίστρο και την Κάλλατις. Σε μάχη στον Αίμο μεταξύ Λυσίμαχου και Σεύθη νικητής βγήκε ο Σεύθης, μάλιστα έπιασε αιχμάλωτο τον αντίπαλο στρατηγό Παυσανία το οποίο σκότωσε και πολλούς Μακεδόνες στρατιώτες. Ο πόλεμος μεταξύ Οδρύσων και Λυσίμαχου κράτησε επτά έτη με τον τελευταίο να ανακηρύσσεται βασιλιάς της Θράκης.

Ο Σεύθης έκοψε νομίσματα που στην μία όψη είχαν παράσταση ιππέα και επιγραφή ΣΕΥΘΟΥ, και στην άλλη κεφαλή Διός.

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Τάφος του Σεύθη Γ΄[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τάφος του βασιλιά της Θράκης Σεύθη Γ΄ βρίσκεται στη Βουλγαρία στην τούμπα Γκολιαμάτα Κοσμάτκα, σε απόσταση 1 χλμ νότια από την πόλη της Σίπκα, βόρεια την πόλης Καζανλούκ. Ανακαλύφθηκε το 2004 από το Βούλγαρο αρχαιολόγο Γκεόργκι Kίτοφ. Ο τάφος κατασκευάστηκε το δεύτερο μισό του πέμπτου αιώνα π.Χ. Μεταξύ των αντικειμένων που βρέθηκαν εκεί που βρέθηκαν μέσα περιλαμβάνονται το χρυσό στεφάνι του ηγεμόνα, μια χρυσή κύλικα (ρηχό φλιτζάνι κρασιού), επιγονατίδες και κράνος και επιθέματα αναβατήρων για άλογο, που όλα εκτίθενται στο ιστορικό μουσείο της πόλης Καζανλούκ. Αξιοσημείωτη είναι η χάλκινη κεφαλή του αγάλματος του Σεύθη Γ΄, θαμμένη τελετουργικά μπροστά από την πρόσοψη, που είναι αρκετά λεπτομερής. Πρόκειται για ένα σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο των Θρακικών Ορφικών τελετουργιών.

Ο ταφικός ναός αποτελείται από ένα διάδρομο, ένα προθάλαμο, ένα στρογγυλό θάλαμο που τον καλύπτει υψηλός θόλος και ένα ορθογώνιο θάλαμο, κατασκευασμένο ως σαρκοφάγο από δύο μονόλιθους, που ο ένας ζυγίζει περισσότερο από 60 τόνους. Οι τρεις αίθουσες είναι κατασκευασμένες από ορθογώνιυυς ογκόλιθους και καλύπτονται με πλάκες. Μια δίφυλλη μαρμάρινη πύλη κλείνει την είσοδο προς τον κυκλικό θάλαμο. Οι ανώτερες ζώνες της είναι διακοσμημένες με εικόνες του θεού Διόνυσου, που στο ανατολικό τμήμα ενσαρκώνει τον ήλιο και στο δυτικό τη γη και τη νύχτα.

Η τελετουργική κίνη και ο τελετουργικός κοιτώνας βρίσκονται στον ορθογώνιο θάλαμο. Καλύφθηκαν με ύφασμα από χρυσή κλωστή, μετά την τέλεση μιας λαμπρης κηδείας του ηγεμόνα. Πάνω από το φιαλίδιο, την κανάτα και το κράνος ήταν χαραγμένο το όνομα του Σεύθη, γεγονός που αποδεικνύει ότι στις αρχές του τρίτου αιώνα π.Χ. θάφτηκε εδώ ο Σεύθης Γ΄, ο περίφημος Θράκας ηγεμόνας του βασιλείου τοων Οδρυσών.

Η πρωτεύουσα του βασιλείου του, που ονομαζόταν Σευθόπολις, βρίσκεται περίπου δέκα χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από τον τάφο, στο κάτω μέρος του φράγματος Κόπρινκα. Το κεφάλι του αγάλματος του Σεύθη είναι θαμμένο στον τάφο και τοποθετήθηκε σε ένα βάθρο στην πρωτεύουσα Σευθόπολη.

Τα προσωπικά αντικείμενα και τα δώρα, που απαιτούντο για τη μετά θάνατο ζωή του ηγεμόνα, είναι τοποθετημένα προσεκτικά μέσα στο θάλαμο. Μετά την ταφή σφραγίστηκε η είσοδος του κυκλικού θαλάμου και του προθάλαμου, το άλογο του ηγεμόνα θυσιάστηκε και ο διάδρομος πυρπολήθηκε ταφή.

Ο τάφος αποτελεί τμήμα της Κοιλάδας των Θρακών Βασιλέων, που περιλαμβάνει επίσης τον τάφο του Καζανλάκ (αναγνωρισμένο ως μέρος της παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO), καθώς και τους τάφους και τους ναούς που βρέθηκαν στα αναχώματα Γκολιάμα Αρσενάλκα, Σούσμανετς, Χελβέτσια, Γκρίφονι, Σβέτιτσα και Oστρουσα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κουρτίδης Κωνσταντίνος, Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.Χ., Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932, σελ. 59