Κωνσταντίνος Κουρτίδης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κωνσταντίνος Κουρτίδης
Υπουργός Γενικός Αρμοστής Θράκης
Περίοδος
1924 – ;
Βουλευτής Αδριανουπόλεως του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Περίοδος
1 Νοεμβρίου 1920 – Αύγουστος 1922
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση1870, Αδριανούπολη
Θάνατος23 Νοεμβρίου 1944
ΕθνότηταΈλληνας Ελλάδα
Πολιτικό κόμμαΚόμμα των Φιλελευθέρων
ΕπάγγελμαΙατρός, Δάσκαλος, Συγγραφέας

Ο Κωνσταντίνος Γ. Κουρτίδης (187023 Νοεμβρίου 1944) ήταν ιατρός και διδάσκαλος, πολιτικός, βουλευτής και συγγραφέας από τη Θράκη.[1]

Βιογραφικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες προσωπικότητες από τον Θρακικό χώρο. Ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Κουρτίδης γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1870. Τελείωσε το γυμνάσιο το 1888. Στην συνέχεια γίνεται δημοδιδάσκαλος τού Ηδιριμοδείου δημοτικού σχολείου. Φοίτησε δύο χρόνια στη Φιλοσοφική σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου, ενώ έχει κάνει σπουδές και στην ιατρική, όπου το 1899 αναγορεύεται αριστούχος διδάκτωρ. Κατόπιν, σε νεαρή ηλικία, διορίσθηκε ως διδάσκαλος στο Σουφλί, όπου και δημιούργησε την οικογένειά του. Νυμφεύτηκε τη Δέσποινα Παπαδοπούλου (τη Δέσπω την Παπαντικούδα), με την οποία και απέκτησε 2 παιδιά, τη Μαρίκα και το Γιώργο. Υπηρέτησε (1901-1904) ως υγειονομικός στο Λοιμοκαθαρτήριο. Έφυγε στην Αίγυπτο, όπου για λίγα χρόνια εξάσκησε το επάγγελμα τού ιατρού, ωστόσο το 1904 επέστρεψε στο Σουφλί κατά τους δύσκολους για τη Θράκη χρόνους και το σπίτι του έγινε κέντρο εθνικών αποφάσεων. Πριν πεθάνει, ζήτησε να θαφτεί στο χωριό Κορνοφωλιά. Πέθανε το Νοέμβριο του 1912. Η κόρη του παραχώρησε το αρχοντικό στην ΕΤΒΑ, για να γίνει αυτό το πρώτο Μουσείου Μεταξιού της Ελλάδας.

Πολιτικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναπτύσσει έντονη εθνική δραστηριότητα. Ανήκει στο πατριωτικό κομιτάτο του Σουφλίου. Κατά την διάρκεια του Α' Βαλκανικού πολέμου, ο Κουρτίδης επιστρατεύεται στον τουρκικό στρατό ως στρατιωτικός ιατρός. Μετά την ανακήρυξη τής αυτονομίας της, η Δυτική Θράκη χωρίζεται σε τρία τμήματα και ο Κουρτίδης γίνεται πρόεδρος του Σουφλίου. Με την απελευθέρωση της Θράκης, εκλέγεται βουλευτής Αδριανουπόλεως και στη συνέχεια γερουσιαστής, ενώ το 1924 τοποθετείται Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης από την κυβέρνηση τού Ανδρέα Μιχαλακόπουλου. Από το βήμα της βουλής αγωνίζεται για να αποκατασταθεί ο κόσμος των προσφύγων. Δείγμα των αγώνων του είναι η αγόρευσή του στην Βουλή, με κυριότερα ζητήματα τη στέγαση και την περίθαλψη, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 30/5/1921. Ήταν άνθρωπος της δράσης και τού στοχασμού, σεμνός και τίμιος.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έχει να παρουσιάσει, πέρα από καθοριστικές πολιτικές αποφάσεις και ένα πολυτάλαντο συγγραφικό έργο με χρονογραφήματα, λαογραφία τού τόπου, ιστορικές μελέτες. Σπουδαία έργα του:

  • "Άπαντα" (1910-1912): περιλαμβάνει "Σιναϊτικαί αναμνήσεις", "Οδοιπορικό του Αγίου Όρους", "Ιστορία της Θράκης", "Θρακικά" (1926).
  • Ένα βιβλίο με κεφάλαια για την "αρχαία Θράκη και τους Θράκες", "Αρχαία Ελληνικά Μυστήρια" (1934). [2] [3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Κουρτίδης Κωνσταντίνος, Ιστορία της Θράκης από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 54 μ.Χ., Τυπογραφείο Αλευρόπουλου, Εν Αθήναις 1932
  • Παπαχριστοδούλου Πολυδώρος , Τέσσερις σύγχρονοι Ιστοριογράφοι της Θράκης, «Αρχείον Θρακικού Λαογραφικού Γλωσσικού θησαυρού», τ. 14, σ. 173.
  • Βιογραφία του Κουρτίδη, «Θρακικά», τ. 25, σ. 163