Σάρλοτ της Μεγάλης Βρετανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σάρλοτ
Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης
Charlotte Mathilde von England.jpg
Σύζυγος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης
Πλήρες όνομα
   Σάρλοτ Αυγούστα Ματθίλδη
Οίκος Ανόβερο
Πατέρας Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Μητέρα Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς
Γέννηση 29 Σεπτεμβρίου 1766
Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ, Λονδίνο
Θάνατος 5 Οκτωβρίου 1828 (62 ετών)
Ανάκτορα του Λούντβιχσμπουργκ, Λούντβιγκσμπουργκ
Τόπος ταφής Λούντβιγκσμπουργκ
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το θέμα
δεδομέναπ  σ  ε )

Η Σάρλοτ της Μεγάλης Βρετανίας (1766 - 1828) ήταν Βασίλισσα της Βυρτεμβέργης ως σύζυγος του Βασιλιά Φρειδερίκου και κόρη του Βασιλιά Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σάρλοτ του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς.[1][2][3][4][5]

Η Πριγκίπισσα Σάρλοτ γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1766 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και βαπτίσθηκε στις 27 Οκτωβρίου στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερι, Τόμας Σέκερ.[3][4][6]

Δεδομένου ότι ήταν η πρώτη κόρη του μονάρχη, η Σάρλοτ προοριζόταν για ένα σημαντικό ευρωπαϊκό γάμο, ενώ η εκπαίδευσή της που ξεκίνησε ότι εκείνη ήταν μόλις 18 μηνών θεωρούνταν ότι είναι υψίστης σημασίας.[4][6] Δεδομένου ότι τα γαλλικά ήταν η επίσημη γλώσσα σε κάθε ευρωπαϊκή αυλή, η πριγκίπισσα απέκτησε μια Γαλλίδα δασκάλα για την σωστή εκμάθηση της γλώσσας.[3]

Στις 18 Μαΐου 1797 η Πριγκίπισσα παντρεύτηκε στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Παλατιού του Αγίου Ιακώβου τον Διάδοχο Φρειδερίκο της Βυρτεμβέργης.[3][4][6]

Ο Φρειδερίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως Δούκας της Βυρτεμβέργης στις 22 Δεκεμβρίου 1797.[3] Εκείνος είχε αποκτήσει ήδη τέσσερα παιδιά από τον πρώτο γάμο του με την Πριγκίπισσα Αυγούστα.[3] Ο γάμος μεταξύ του Φρειδερίκου και της Σάρλοτ έφερε μόλις ένα παιδί, που γεννήθηκε πεθαμένο, στις 27 Απριλίου 1798.[4]

Το 1800 ο γαλλικός στρατός κατέλαβε τη Βυρτεμβέργη και η Σάρλοτ με το σύζυγό της κατέφυγαν στη Βιέννη.[6] Το επόμενο έτος ο Δούκας Φρειδερίκος σύναψε ιδιωτική συνθήκη παραχωρώντας το Μονμπελιάρ στη Γαλλία και λαμβάνοντας σε αντάλλαγμα το Ελβάνγκερ δύο χρόνια αργότερα.[4] Στις 25 Φεβρουαρίου 1803 απέκτησε τον τίτλο του Ελέκτορα της Βυρτεμβέργης και, στις 26 Δεκεμβρίου 1805, ο Ναπολέοντας, αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες του, τον ονόμασε Βασιλιά της Βυρτεμβέργης.[4][6]

Έτσι, η Σάρλοτ έγινε Βασίλισσα, όταν ο σύζυγός της ενθρονίστηκε επίσημα στις 1 Ιανουαρίου 1806 στην Στουτγκάρδη. Το 1813, λίγο πριν το τέλος του πολέμου, ο Φρειδερίκος άλλαξε στρατόπεδο, με αποτέλεσμα στο Συνέδριο της Βιέννης να συμμετέχει με το πλευρό των νικητών ως βασιλιάς.[6][7]

Η Βασίλισσα Σάρλοτ συνέχισε να ζει και μετά το θάνατο του συζύγου της το 1816 στο Παλάτι του Λούντβιχσμπουργκ, όπου λάμβανε επισκέψεις από τα μικρότερα αδέλφια της Εδουάρδο, Αύγουστο Φρειδερίκο, Αδόλφο, Ελισάβετ και Αυγούστα Σοφία.[4] Το 1819 έγινε ανάδοχος μέσω αντιπροσώπου στη βάπτιση της ανιψιάς της, Πριγκίπισσας Βικτώριας (της μελλοντικής Βασίλισσας Βικτώριας). Για πρώτη φορά μετά το 1797 επέστρεψε στη Βρετανία το 1827, προκειμένου να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση κατά της υδρωπικίας.[3][4] Πέθανε στις 5 Οκτωβρίου 1828 στο Παλάτι του Λούντβιχσμπουργκ όντας σε ηλικία 62 ετών.[3][4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]