Ρενιέ του Μομφερράτου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρενιέ (Ιωάννης)
Argent a chief gules.svg
Ο θυρεός των μαρκησίων του Μομφερράτου
καίσαρ
Περίοδος1180 - 1183
Γέννησηαρχές δεκαετίας 1140
Θάνατος1177
ΣύζυγοςΜαρία Κομνηνή
ΟίκοςΑλεράμιτσι
ΠατέραςΓουλιέλμος Ε΄
ΜητέραΓιούντιτ/Ιουδήθ των Μπάμπενμπερκ
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ρενιέ, ιταλ. Ranieri (1162 - 1183) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, ήταν καίσαρ στην Κωνσταντινούπολη, ως σύζυγος της Μαρίας Κομνηνής, κόρης του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Τα έτη στο Μομφερράτο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου Ε΄ μαρκήσιου του Μομφερράτου και της Ιουδήθ του Μπάμπενμπερκ, κόρης του Λεοπόλδου Γ΄ μαργράβου της Αυστρίας.

Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε προτείνει το 1179 στον Γουλιέλμο Ε΄ μαρκήσιο του Μομφερράτου το γάμο της κόρης του Μαρίας Κομνηνής με έναν γιο του. Από τους γιους του Γουλιέλμου Ε΄, ο Γουλιέλμος είχε αποβιώσει, ο Κορράδος και ο Βονιφάτιος ήταν ήδη νυμφευμένοι και ο Φρειδερίκος είχε ακολουθήσει εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Έμενε ο 17 ετών Ρενιέ, που έφτασε στην Κωνσταντινούπολη το ίδιο έτος. Ο Νικήτας Χωνιάτης τον περιγράφει ως «αγένειο, ξανθό και όμορφο». Ακολούθησε τον Μανουήλ Α΄ σε μία εκστρατεία του. Το επόμενο έτος έγινε ο γάμος με την 27 ετών Μαρία Κομνηνή στο ναό της Θεοτόκου των Βλαχερνών. Παρών ήταν ο Γουλιέλμος της Τύρου λατίνος πατριάρχης της Ιερουσαλήμ, που αναφέρει ότι οι λαμπροί εορτασμοί περιλάμβαναν θεάματα στον Ιππόδρομο. Ο Ρενιέ βαπτίσθηκε Ορθόδοξος με το όνομα Ιωάννης και οι δυτικές πηγές αναφέρουν πως του δόθηκε η Θεσσαλονίκη ως Πρόνοια.

Τα έτη στην Κωνσταντινούπολη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1180 απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο 11ετής γιος του Αλέξιος Β΄ Κομνηνός με τη μητέρα του Μαρία Πουατιέ αντιβασίλισσα, μητριά της πρωτότοκης Μαρίας Κομνηνής. Η αντιβασίλισσα είχε σύμβουλο τον ανιψιό του συζύγου της Αλέξιο Κομνηνό, που φήμες τον ήθελαν εραστή της. Το σκάνδαλο αυτό και η Λατινόφιλη πολιτική της προκάλεσαν τη δυσφορία του κόσμου και σχεδιάστηκε η ανατροπή της. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και μερικοί συνελήφθηκαν. Η Μαρία Κομνηνή και ο Ρενιέ-Ιωάννης κατέφυγαν στην Αγ. Σοφία με 150 υποστηρικτές τους. Ακολούθησαν αψιμαχίες, αλλά τελικά στους συνωμότες δόθηκε αμνηστία. Εν τω μεταξύ ο εξάδελφος του Μανουήλ Α΄, Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός ήλθε με στρατό και η Μαρία Κομνηνή ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Ανδρόνικος Α΄ μπήκε στην Κωνσταντινούπολη και ακολούθησε σφαγή των Λατίνων. Ωστόσο όλοι έπεσαν θύματα της φιλοδοξίας του Ανδρόνικου Α΄: η αντιβασίλισσα σκοτώθηκε, η Μαρία και ο Ρενιέ απεβίωσαν μάλλον δηλητηριασμένοι και ο Αλέξιος Β΄ δολοφονήθηκε.

Έπειτα από είκοσι έτη οι συμμετέχοντες στην Δ΄ Σταυροφορία θυμόταν τη σφαγή και ο αρχηγός τους Βονιφάτιος, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1204, έγινε βασιλιάς της Θεσσαλονίκης που είχε δοθεί στον αδελφό του Ρενιέ.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1180 τη Μαρία Κομνηνή, κόρη του Μανουήλ Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Nicetas Choniates, Historia, ed. J.-L. Van Dieten, 2 vols., Berlin and New York, 1975; trans. as O City of Byzantium, Annals of Niketas Choniates, by H.J. Magoulias, Detroit; Wayne State University Press, 1984, ISBN 0-8143-1764-2

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Renier of Montferrat της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).