Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πρόκρις

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πρόκρις
Οικογένεια
ΣύζυγοςΚέφαλος
ΣύντροφοςΕρεχθέας
Πτελεός
ΤέκναΆγλαυρος
Αρκείσιος
ΓονείςΕρεχθέας και Πραξιθέα
ΑδέλφιαΚρέουσα
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πρόκρις είναι κυρίως γνωστή η σύζυγος του Κεφάλου.

Η Πρόκρις ήταν ένα από τα πολλά παιδιά της Πραξιθέας και του βασιλιά των Αθηνών Ερεχθέως. Αδέλφια της ήταν ο Κέκροπας ο νεότερος, ο Άλκωνας, ο Ορνέας[1][2][3], ο Θέσπιος[4], ο Ευπάλαμος[5], ο Πάνδωρος, ο Μητίωνας[6], η Μερόπη[7], η Κρέουσα, η Ωρείθυια, η Πρωτογένεια, η Πανδώρα[8] και η Χθονία.

Μετά από οκτάχρονη απουσία, ο Κέφαλος επέστρεψε στην πατρίδα του, εμφανίσθηκε στη σύζυγό του Πρόκριδα ως ξένος και την έπεισε με πλούσια δώρα να τον παντρευτεί. Στη συνέχεια της απεκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα και, μετά από μικροεπεισόδια, οι δύο σύζυγοι συμφιλιώθηκαν.

Η Πρόκρις ωστόσο απίστησε κάποτε προς τον Κέφαλο και κατέφυγε στην Κρήτη, στον βασιλιά Μίνωα. Αφού πήρε πλούσια δώρα από τον Μίνωα, επέστρεψε στην Αττική.

Η Πρόκρις, βλέποντας τον άνδρα της να φεύγει πολύ συχνά στο κυνήγι, τον υποψιάστηκε και τον ακολούθησε κρυφά μια μέρα. Κάποιος δούλος της είχε πει πως στις κυνηγετικές του εξορμήσεις φωνάζει τη λέξη «Νεφέλη». Πραγματικά, ο Κέφαλος επικαλέσθηκε τη νεφέλη αλλά εννοούσε το σύννεφο ή τον δροσερό άνεμο που θα τον ανακούφιζε από τη ζέστη. Σε μια στιγμή, ο Κέφαλος αντιλήφθηκε κίνηση στο φύλλωμα ενός θάμνου. Νομίζοντας ότι πίσω του κρυβόταν θήραμα, έριξε το ακόντιό του, αλλά εκεί κρυβόταν η Πρόκρις, οπότε τη σκότωσε χωρίς να το θέλει, και μάλιστα όντας πιστός σύζυγος[9].

Η Πρόκρις αναφέρεται επίσης στην Οδύσσεια[10], καθώς ο Οδυσσέας τη βλέπει στον Κάτω Κόσμο.

Ήφαιστος
∞ Ατθίς
(κόρη Κραναού
βασ. της Αττικής)
Εριχθόνιος
βασ. της Αθήνας
∞ Πασιθέα
Πανδίων Α΄
βασ. της Αθήνας
Ζευξίππη
Ναϊάδα
Βούτης
ιερέας
ΒΟΥΤΑΔΑΙ
∞ Χθονία
Ερεχθέας
βασ. της Αθήνας
ΕΡΕΧΘΙΔΑΙ
Πραξιθέα
(κόρη του Κηφισού
ποτάμιος θεός)
Πρόκνη (αηδόνι)
Τηρέας (τσαλαπετεινός)
βασ. της Θράκης
Φιλομήλα (χελιδόνι)
ΟρνέαςΚέκροπας Β΄
βασ. της Αθήνας
∞ Μητιάδουσα
(κόρη Ευπαλάμου)
Μητίονας
ΜΗΤΙΟΝΙΔΑΙ
Αλκίππη
Θέσπιος
βασ. της Φωκίδας
50 ΘΕΣΠΙΑΔΑΙ
Μεγαμήδη
ΠάνδωροςΕυπάλαμοςΚρέουσα
Ξούθος
Ωρείθυια
Βορέας
θεός
Πρόκρις
Κέφαλος
βασ. της Φωκίδας
ΠετεώςΠανδίων Β΄
βασ. της Αθήνας
ΠΑΝΔΙΟΝΙΔΑΙ
Πυλία
(κόρη Πύλαντα βασ. Μεγάρων)
Δαίδαλος
τεχνίτης
∞ Ναυκράτη
Μενεσθέας
αρχηγός Αθηναίων
στην Τροία
Αιγέας
βασ. της Αθήνας
Αίθρα
(κόρη του Πιτθέα βασ. Τροιζήνας)
Πάλλαντας
50 ΠΑΛΛΑΝΤΙΔΑΙ
Νίσος
βασ. των Μεγάρων
Αβρώτη
(κόρη του βασ. της Ογχηστού)
ΛύκοςΊκαρος
Θησέας
ήρωας
1.Φαίδρα
2.Αντιόπη
Αριάδνη
Ιππολύτη
Ιφινόη
Μεγαρέας
βασ. των Μεγάρων
Σκύλλα
(2) Ιππόλυτος(1) Ακάμας(1) Δημοφών
Φυλλίς
Οξύντης
βασ. της Αθήνας
Αφείδας
βασ. της Αθήνας
Θυμοίτης
βασ. της Αθήνας
  • Με το όνομα Πρόκρις αναφέρεται και μία από τις κόρες του Θεσπίου, τις Θεσπιάδες, η οποία απέκτησε δύο παιδιά με τον Ηρακλή: τον Αντιλέοντα και τον Ιππέα.
  1. Στέφανος Βυζάντιος (500). «Εθνικά». Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2025.
  2. Πλούταρχος, Θησέας, 32.1
  3. Παυσανίας, 2.25.6
  4. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 4.29.2
  5. Διόδωρος Σικελιώτης, Ιστορική Βιβλιοθήκη, 4.76.1
  6. Απολλόδωρος, 3.15.1
  7. Πλούταρχος, Θησέας 19.5
  8. Σούδα s.v. Παρθένοι
  9. Οβιδίου «Μεταμορφώσεις», VII 672 κ.ε.
  10. Ομήρου Οδύσσεια, λ 321
  • Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969
  • Κρουσίου: «Λεξικόν Ομηρικόν», διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901, σ. 766