Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παναγιώτης Καποδίστριας
Γέννηση
Βανάτο Ζακύνθου
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Σπουδές Θεολογική Σχολή Αθηνών και Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Πατρών
Ιδιότητα ιερέας, δοκιμιογράφος, ποιητής, θεολόγος, συγγραφέας και ιστορικός

Ο Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας είναι θεολόγος, ποιητής, δοκιμιογράφος και ιερέας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1961 στο Βανάτο της Ζακύνθου και σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Τμήμα Λογιστικής στο ΑΤΕΙ Πατρών και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδικεύσεως στήν Ορθόδοξη Θεολογία της Σχολής Ανθρωπιστικών επιστημών του Ελληνικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου. Στις 27 Μαρτίου 1983 χειροτονείται Διάκονος από το Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο και στις 5 Απριλίου 1987 χειροτονείται Πρεσβύτερος. Το ίδιο έτος ορίστηκε Εφημέριος του χωριού του και από το 1994 φέρει το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου ενώ από το 1996 έχει διοριστεί Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου και Στροφάδων. Από το 1983 ως το 1999 διετέλεσε Υπεύθυνος Λογιστηρίου της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου Στροφάδων και του Ιερού Ναού Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου. Στις 29 Νοεμβρίου 2010 σεπτή εντολή της Αυτού Θεοτάτης Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου του απονεμήθει το οφίκιο του Πρωτοπρεσβύτερου του Οικουμενικού θρόνου για την μακροχρόνια συμβολή του στη Θεολογία του Περιβάλλοντος, τις σχετικές πρωτοβουλίες του Οικουμενικού Θρόνου και στηρίζοντας για όλη την συγγραφική και διαδικτυακή εργασία του.[1] Από το 1992 διδάσκει στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, ενώ κατά την περίοδο 1989-1994 παρουσίαζε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.[2] H Ιερά Μητρόπολη Καμερούν τον προσκάλεσε να διδάξει στο Θεολογικό Σεμινάριο στο Γιαουντέ.[3] Κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2004-2008 δίδαξε στο ΑΤΕΙ Ιονίων Νήσων (Τμήμα Οικολογίας και Περιβάλλοντος Ζακύνθου) το μάθημα «Θρησκεία και Περιβάλλον» ως εργαστηριακός συνεργάτης. H Ιερά Μητρόπολη Ζάμπιας και Μαλάουι τον όρισε υπεύθυνο του Γραφείου Διαδικτύου της.

Έχει εκδόσει αρκετές ποιητικές συλλογές, ιστορικές και φιλολογικές μελέτες καθώς και δοκίμια. Για την λογοτεχνική του δράση και για την προσφορά του στα γράμματα έχει τιμηθεί πολλές φορές. Το 1998 εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός και το 2000 έγινε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το 1993 τιμήθηκε με το βραβείο ποίησης Χαϊκού της Ιαπωνικής Πρεσβείας. Το 2004 τιμήθηκε με το βραβείο «Σωτηρίου Ματράγκα» για την ποιητική συλλογή του «Της αγάπης μέγας χορηγός» από την Ακαδημία Αθηνών. Είναι επίσης μέλος διαφόρων άλλων επιτροπών και σωματείων.

Ζει μόνιμα στη Ζάκυνθο και αρθρογραφεί σε πολλά περιοδικά. Είναι παντρεμένος με την Φωτεινή Παπαντώνη και έχει τρία παιδιά.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποιητικές συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Δήθεν υαλογραφία, εκδόσεις Περίπλους (1987)
  • Φωτοειδή νερά, εκδόσεις Υλήεσσα (1992)
  • Όταν ο Σπηλαιοκτήτης έρθει, εκδόσεις Αίολος (1995)
  • Ενύπνιο μετά τρούλλου, εκδόσεις Μπάστας (1999)
  • Έσχατος φίλος, εκδόσεις ιδίοις αναλώμασιν (2001)
  • Ενύπνιο μετά τρούλλου (1999)
  • Ορθοστασία (2001)
  • Ερείπια Ονείρων (2003)
  • Της αγάπης μέγας χορηγός (2003)
  • Mater Dolorosa (2005)
  • Ο αρχαίος Αγροφύλαξ (2007)
  • ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ / Ποιήματα 1979-2009, εκδόσεις επί-γνωση Αντ. Σταμούλη (Θεσσαλονίκη, 2010)

Δοκίμια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Λογομαχία για την ποίηση (1991)
  • Οφειλόμενα στο νυκτερινό μαθητή του Ομήρου Ανδρέα Κάλβο (1992)
  • Η αναστήλωση του απωλεσμένου πολιτεύματος (τύποι στιγμών στον Ελύτη) (1992)
  • Ο μαντατοφόρος της Ανάστασης (Δύο κείμενα και ένα ποίημα για τον Ρίτσο) (1993)
  • Το πρόσωπο των πραγμάτων (Προσβάσεις στον Οδυσσέα του Τζόυς) (1994)
  • Το Χαϊκού: Άσκηση γλυπτικής του λόγου (1996)
  • Σχεδιάσματα εγκωμίων για τον Οδυσσέα Ελύτη (Αθήνα, 1997)
  • Ο ενικός Σολωμός (1999)
  • Συνομιλίες (για την ποίηση και πάλι) (2000)
  • Ποιητικές αντοχές της Ζακύνθου, εκδόσεις Δήμου Ζακυνθίων (Ζάκυνθος, 2002)
  • Ο δαμαστής των λέξεων (Λόγος τιμής κι ένα ποίημα για τον Τάκη Βαρβιτσιώτη) (2004)
  • Παραμονεύοντας την Κοντέσα Βαλέραινα· Θεολογική κατόπτευση του Μυστικού (2005)
  • Οι πολίτες του κόσμου Κάλβος, Σολωμός, Ρίτσος, Ελύτης (Νεότερες προσβάσεις στο έργο τους) (2005)

Θεολογικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Στο μέγα καύμα χλωρός (Μια οικολογική προσέγγιση στην Αποκάλυψη από θεολογική άποψη) (1991)
  • Ανά-γνωση λόγου ανθηρού (Μελέτη και απάνθισμα ιερατικής ποίησης) (1998)
  • Ζακύνθου Εορτοδρόμιον, εκδόσεις Μητροπόλεως Ζακύνθου (1998)
  • Το ανθρώπινο σώμα. Σήμα ή ναός; (2003)
  • Η υμνογραφία των σεισμών του 1953 και πτυχές της εκκλησιαστικής αντιμετώπισής τους (2003)
  • Κεφάλαια Θεολογίας του Περιβάλλοντος, εκδόσεις Μητροπόλεως Ζακύνθου (Ζάκυνθος, 2006)

Ιστοριοδιφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η αρχαϊκή λειτουργία του Ιακώβου και ο Λάτας (εκατό χρόνια από την α΄ έκδοση της στη Ζάκυνθο 1886-1986) (1987)
  • Το περί των Ζακυνθίων Αγίων υμνογραφικό έργο του Μοναχού Γεράσιμου Μικραγιαννανίτου
  • Σύμμικτα για τον Αρχιεπίσκοπο Διονύσιο Λάτα (1999)
  • Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δελάζαρης (1833-38) και ο Κώδικας της Αρχιερατείας του (2000)
  • Ανέκδοτα υπομνήματα για τούς Μητροπολίτες Ζακύνθου Διονύσιο Δελάζαρη και Νικόλαο Κοκκίνη, [Πρακτικά ΣΤ΄ Πανιονίου Συνεδρίου] (Θεσσαλονίκη, 2001)
  • Νεότερα για τούς Αδελφούς Κωνσταντίνο και Γαβριήλ Στρατούλη στη Ζάκυνθο, [Πρακτικά του Α΄ Διεθνούς Συνεδρίου Κυθηραϊκών Μελετών] (2003)
  • Σημειώματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας από το Μπανάτο Ζακύνθου, (2003)
  • Ζακυνθινοί Επίσκοποι στον Κόσμο, εκδόσεις Μητροπόλεως Ζακύνθου, (Ζάκυνθος, 2004)
  • Η Μάνδρα των Κρημνών δια χειρός. Ιστορήσεις της Μονής τού Αγίου Γεωργίου (2005)
  • Ψηφίδες εκκλησιαστικής ζωής στην αγγλοκρατούμενη Ζάκυνθο (Πρακτικά Συνεδρίου τής Βουλής των Ελλήνων και της Ακαδημίας Αθηνών για την Ένωση τής Επτανήσου) (Αθήνα, 2005)
  • Σολωμικές νύξεις από ανέκδοτες επιστολές του Μαρίνου Σιγούρου (2007)
  • Το «Μεγάλο Ιερό Τάγμα» της Ζακύνθου. Τέσσερις αιώνες μνημοσύνης Γασπάρου Καστελιού (2007)

Λαογραφικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τραγούδια του Τζάντε (2002)
  • Λαογραφικά ερανίσματα Ι: Παροιμίες – Κατάρες - Γαμήλια Δίστιχα Ζακύνθου, εκδόσεις Νεανική Συντροφιά Μπανάτου (2005)
  • Λαογραφικά ερανίσματα ΙΙ: Δύο Μπανατιώτες αφηγητές Ζακυνθινού λαογραφικού υλικού (2007)

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]