Ποταμών ο αυλητής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ποταμών ο αυλητής
NAMA - Potamon o Aulitis.jpg


ΕΛΛΑΣ ΜΕΝ ΠΡΩΤΕΙΑ ΤΕΧΝΗΣ ΑΥΛΩΝ ΑΠΕΝΕΙΜΕΝ
ΘΗΒΑΙΩΝ ΠΟΥΑΜΩΝΙ ΤΑΦΟΣ ΔΟΔΕ ΔΕΞΑΤΟ ΣΩΜΑ
ΠΑΤΡΟΣ ΔΕ ΜΝΗΜΑΙΣΙΝ ΟΛΥΜΠΙΧΟΥ ΑΥΞΕΤΕΠΑΙΝΟΣ
ΟΙΟΝ ΕΤΕΚΝΩΣΕΜ ΠΑΙΔΑ ΣΟΦΟΙΣ ΒΑΣΑΝΟΝ

ΠΑΤΡΟΚΛΕΙΑ ΠΟΤΑΜΩΝΟΣ ΓΥΝΗ

— Επιγραφή της επιτύμβιας στήλης του Ποταμώνα
Ονομασία Ποταμών ο αυλητής
Έτος δημιουργίας 4ος αιώνας π.Χ.
Διαστάσεις 88 εκ x 32 εκ. x 0,8 εκ
Μουσείο Εθνικό Μουσείο
δεδομένα

Ο Ποταμών ο Αυλητής είναι ένα από τα σημαντικότερα επιτύμβια ανάγλυφα και αριστουργηματικό δείγμα Ελληνικής γλυπτικής. Βρέθηκε το 1902 στο Μοσχάτο στο κτήμα του κηπουρού Ι. Μαμάη κοντά στις παλιές σιδηροδρομικές γραμμές και φυλάγεται στο Εθνικό Μουσείο της Αθήνας.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ανάγλυφο διακοσμεί μαρμάρινη στήλη με διαστάσεις 88 εκατοστά ύψος, 32 εκατοστά πλάτος, 0,8 εκατοστά πάχος. Το άνω άκρο λείπει. Στο κάτω άκρο υπάρχει μολύβδινη σύνδεση, η οποία το συγκρατούσε στο βάθρο.

Εικονίζει στα δεξιά γέρο πωγωνοφόρο καθισμένο σε έδρα και στα αριστερά άνδρα που στέκει όρθιος. Και οι δύο κρατούν στο αριστερό τους χέρι διπλό αυλό.

Κάτω από το ανάγλυφο υπάρχει πεντάστιχη επιγραφή, από τους οποίους στίχους οι τέσσερις έμμετροι χαράχτηκαν κατά την ίδρυση του νεκρικού μνημείου, ο δε τελευταίος είναι μεταγενέστερος, και χαράχτηκε όπως φαίνεται όταν πέθανε η γυναίκα του η Πατρόκλεια.

Η επιγραφή αποτελείται από δύο δακτυλικούς εξάμετρους και δύο πεντάμετρους πεζούς στίχους.

Ερμηνεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την επιγραφή μαθαίνουμε ότι η επιτύμβια αυτή στήλη ανήκε στον τάφο του Ποταμώνα από την Θήβα. Αναφέρει επίσης το όνομα του πατέρα του Ολύμπιχου, ο οποίος αναμφισβήτητα είναι εκείνος ο αυλητής Ολύμπιχος τον οποίο μνημονεύει ο Πίνδαρος.

Οι δύο άνδρες που εικονίζονται κρατούν στο χέρι αυλό, πράγμα που κατά τους κανόνες της αρχαίας τέχνης υποδεικνύει το επάγγελμά τους. Ο καθήμενος και γηραιότερος είναι ο πατέρας Ολύμπιχος, ενώ ο όρθιος και νεώτερος είναι ο γιος του, ο Ποταμών. Τόπος της συνάντησης είναι ο Άδης, όπου ο ερχόμενος νεκρός συναντάει τον ήδη επαναπαυόμενο πατέρα του.

Ιστορική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Όπως φαίνεται από την επιγραφή, το ανάγλυφο είναι έργο των πρώτων χρόνων του 4ου π.Χ. αιώνα.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]