Πιερ Εμμανυέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πιερ Εμμανυέλ
Pierre Emmanuel.jpg
Γέννηση 3 Μαΐου 1916
Gan
Θάνατος 22 Σεπτεμβρίου 1984
Παρίσι
Επάγγελμα/
ιδιότητες
δημοσιογράφος, ποιητής, συγγραφέας και French Resistance fighter
Υπηκοότητα Γαλλία
Σχολές φοίτησης Πανεπιστήμιο της Λυών
Σύζυγος(οι) Janine Loo
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τoν συγγραφέα

Ο Νοέλ Ματιέ, γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Πιερ Εμμανυέλ (Noël Mathieu / Pierre Emmanuel, 3 Μαΐου 191622 Σεπτεμβρίου 1984), ήταν Γάλλος ποιητής.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νοέλ Ματιέ γεννήθηκε στην κωμόπολη Γκαν του Νομού των Ατλαντικών Πυρηναίων. Γονείς του ήταν οι Εμίλ Ματιέ και Μαρία Ζ. Μπουλόν (Maria Juge Boulogne), ωστόσο τον μεγάλωσε ένας θείος του, αφού οι γονείς του προτίμησαν να τον αφήσουν και να μεταναστεύσουν στις ΗΠΑ. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Λυών και ξεκίνησε μια σταδιοδρομία καθηγητή σε σχολείο. Προσελκύσθηκε στην ποίηση από τη La Jeune Parque του Πωλ Βαλερύ, ενώ ο λογοτέχνης Πιερ Ζαν Ζουβέ, τον οποίο συνάντησε το 1937, τον καθοδήγησε στο ποιητικό του ντεμπούτο: τις συλλογές Ελεγείες (1940) και Ορφέως Τάφος (1941).

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ο Εμμανυέλ κατέφυγε στον Νομό Ντρομ, όπου δίδασκε και έλαβε μέρος στην Αντίσταση. Μεταπολεμικά έγινε διευθυντής των αγγλόφωνων υπηρεσιών της γαλλικής ραδιοτηλεοράσεως και έδωσε αρκετές διαλέξεις στον Καναδά και στις ΗΠΑ. Εκλέχθηκε ως το τρίτο μέλος της 4ης έδρας της Γαλλικής Ακαδημίας το 1968 (διαδεχόμενος τον Αλφόνς Ζυν), ενώ διετέλεσε πρόεδρος του PEN International μεταξύ 1969 και 1971, της γαλλικής λέσχης PEN από το 1973 ως το 1976, και ο πρώτος πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Οπτικοακουστικού Ινστιτούτου το 1975.

Το ποιητικό έργο του Εμμανυέλ είναι το έργο ενός διανοούμενου ορμητικού, επαναστατικού και ρωμαλέου, ενώ εμπνέεται σε μεγάλο βαθμό από τον Χριστιανισμό. Στα πεζά του κείμενα εκθέτει τις εμπειρίες του από τη νεανική του ζωή και τη θητεία του στην ποίηση προκειμένου να εκφράσει μια δικής του επινοήσεως ασκητική.

Ο Πιερ Εμμανυέλ απεβίωσε στο Παρίσι το 1984, σε ηλικία 68 ετών, από γενικευμένο καρκίνο και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ. Μαζί του είναι θαμμένη η σορός της δεύτερης συζύγου του, Ζανίν (το γένος Loo), η οποία απεβίωσε τον Απρίλιο του 2013.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1940: Elégies[1]
  • 1941: Tombeau d'Orphée[1]
  • 1942: Le Poète et son Christ[1]
  • 1943: Jour de colère με τον «Hymne de la liberté»[2]
  • 1943: «Les dents serrées», στην ανθολογία L’Honneur des poètes, Éditions de Minuit[3]
  • 1943: La Colombe[1]
  • 1944: Le Poète fou[1]
  • 1944: Mémento des vivants[1]
  • 1944: Sodome[1]
  • 1945: Combats avec tes défenseurs[4]
  • 1945: La liberté guide nos pas[1]
  • 1947: Poésie, raison ardente[1]
  • 1947: Qui est cet homme[1]
  • 1949: Car enfin je vous aime[1]
  • 1952: Babel[1]
  • 1956: Visage Nuage[1]
  • 1958: Versant de l'Âge[1]
  • 1961: Evangéliaire[1]
  • 1963: Le Goût de l'un[1]
  • 1963: La Nouvelle Naissance[1]
  • 1965: La Face Humaine[1]
  • 1970: Jacob[1]
  • 1973: Sophia[1]
  • 1976: La Vie Terrestre[1]
  • 1978: Tu[1]
  • Le Livre de l'Homme et de la Femme, μια τριλογία:[1]
    • 1978: Una ou la mort la vie[1]
    • 1979: Duel[1]
    • 1980: L’Autre [1]
  • 1981: L'Arbre et le Vent[1]
  • 1984: Le grand oeuvre, εκδόθηκε λίγες εβδομάδες προ του θανάτου του[4]
  • 1984: Le grand œuvre. Une cosmogonie

Μεταθανάτιες εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Tombeau d'Orphée suivi de Hymnes orphiques, επιμ. και πρόλογος της Anne-Sophie Andreu, έκδ. «L'Âge d'homme», coll. Amers, Λωζάνη 2001
  • Œuvres poétiques complètes, έκδ. «L'Âge d'homme», Λωζάνη 2001, τόμ. I, 1940-1963
  • Œuvres poétiques complètes, έκδ. «L'Âge d'homme», Λωζάνη 2003, τόμ. II, 1970-1984
  • Lettres à Albert Béguin : correspondance 1941-1952, επιμ. και σημειώσεις Aude Préta-de Beaufort, «L'Âge d'homme», coll. «Cahiers Pierre Emmanuel», nο. 2, Παρίσι και Λωζάνη 2005, ISBN 2-8251-1921-0.

Πεζά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1950: The Universal Singular: The Autobiography of Pierre Emmanuel (μετάφ. Erik de Mauny), Grey Walls Press, Λονδίνο
  • 1967: Le monde est intérieur[1]

Ελληνικές μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τετράδιο Πιέρ Εμμανυέλ (συλλογή ποιημάτων που μεταφράσθηκαν κατά καιρούς από πολλούς μεταφραστές), εισαγωγή Jean Onimus, εκδ. «Ευθύνη», Αθήνα 1980, 218 σελ.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 Ιστοσελίδες με τίτλο «Œuvres de Pierre EMMANUEL» (για τα έτη εκδόσεως) και «Pierre EMMANUEL (1916-1984)», για το είδος του έργου, στον ιστότοπο της Γαλλικής Ακαδημίας. Ανακτήθηκαν στις 11 Ιουλίου 2010
  2. Pierre Emmanuel, "Jour de colère", "Hymne de la liberté" στο oodoc.com
  3. «Baccalauréat : épreuve anticipée de français» (στη γαλλική), ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2010
  4. 4,0 4,1 «PIERRE EMMANUEL PAPERS» στις Βιβλιοθήκες του Wichita State University, ανακτήθηκε στις 11 Ιουλίου 2010

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Το λήμμα «Εμμανυέλ, Πέτρος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 12 (1971), σελ. 243

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pierre Emmanuel της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Pierre Emmanuel της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).