Παναγιώτης Κρητικός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Παναγιώτης Κρητικός
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1937
Γέρακας Λακωνίας
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΝέα ελληνική γλώσσα
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος
πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΠανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (1977–2004)

Ο Παναγιώτης Κρητικός του Νικολάου (1937) είναι Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός επιστήμονας, οικονομολόγος, συγγραφέας και πολιτικός. Διατέλεσε βουλευτής Β΄ Πειραιώς του ΠΑΣΟΚ από το 1977 έως το 2004 και αντιπρόεδρος της Βουλής από το 1981 έως το 2000 (μεταξύ 1993 και 2000, Α΄ αντιπρόεδρος).

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1937 στον Γέρακα Λακωνίας αλλά μεγάλωσε στον Πειραιά. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (πτυχιούχος Νομικού και Οικονομικού Τμήματος) και στην τότε Πάντειο Σχολή Πολιτικών Επιστημών (σημερινό Πάντειο Πανεπιστήμιο).[1][2] Ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια, ως στέλεχος της Οργάνωσης Νέων Ενώσεως Κέντρου (ΟΝΕΚ) στην αρχή, και της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) στην συνέχεια.[1] Συμμετείχε και στους δύο Ανένδοτους Αγώνες (1961-63 και 1965-67) και γνωρίστηκε προσωπικά τόσο με τον Γεώργιο όσο και με τον Ανδρέα Παπανδρέου κατά την περίοδο εκείνη.[1]

Αμέσως μετά την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών, ο Παναγιώτης Κρητικός πέρασε στην αντιδικτατορική δράση και συμμετείχε στις αντιστασιακές οργανώσεις ΕΚΔΑ (Εθνικό Κίνημα Δημοκρατικής Αντίστασης), Ελληνική Αντίσταση (η οργάνωση του Αλέξανδρου Παναγούλη, με τον οποίο ο Κρητικός συνδεόταν φιλικά από την νεολαία της Ένωσης Κέντρου) και τελικά στο ΠΑΚ Εσωτερικού. Συνελήφθη τρεις φορές και τελικά καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη από Έκτακτο Στρατοδικείο της χούντας, αφού προηγουμένως είχε κρατηθεί στο ΕΑΤ-ΕΣΑ.[2]

Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ το 1974, στην Κεντρική Επιτροπή του οποίου εκλεγόταν επί σειρά ετών. Από το 1977 μέχρι και το 2004 ήταν βουλευτής Β΄ Πειραιώς του Κινήματος, ενώ από το 1981 έως το 2000 χρημάτισε αντιπρόεδρος της Βουλής (μεταξύ 1993 και 2000, Α΄ αντιπρόεδρος).[1] Διατέλεσε επίσης πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος (1995-96 και 1997-98), καθώς και πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής «Μνήμη Ελευθερίου Βενιζέλου».

Έχει γράψει διάφορα πολιτικά βιβλία, μεταξύ των οποίων και το « Η Ρήξη: Ο Ανδρέας Παπανδρέου στη δεκαετία του '60», περίοδο την οποία ο Κρητικός θεωρεί ως την πιο καθοριστική στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του Α. Παπανδρέου.

Βιβλία του Παναγιώτη Κρητικού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο συγγραφικό έργο του Παναγιώτη Κρητικού περιλαμβάνονται τα βιβλία:[1]

  • Των απελθόντων επιτύμβια (Λιβάνης, 1991)
  • Γεώργιος Παπανδρέου: Αποφθέγματα, Κείμενα (Λιβάνης, 1993)
  • Αντίσταση κατά της δικτατορίας 1967-1974 (Καλέντης, 1996)
  • Στον ίσκιο του μεγάλου βράχου: Ωδές για τον Ανδρέα Παπανδρέου (Λιβάνης, 1997)
  • Αμφίδρομες σκέψεις: για το χθες και το αύριο (Καλέντης, 1997)
  • Η ώρα της νέας γενιάς (Προσκήνιο, 1998)
  • Η Ρήξη: Ο Ανδρέας Παπανδρέου στη δεκαετία του '60 (Προσκήνιο, 1998)
  • Η Απειλή (Καλέντης, 1999)
  • Πριν όλα χαθούν (Προσκήνιο, 2002)
  • Αναλογικό σύστημα και δημοκρατία με λιγότερο κράτος (Καλέντης, 2003)
  • Που τελειώνει το ταξίδι σου; (Προσκήνιο, 2010)
  • Σαντορίνη του χρησμού και του ονείρου (Ειδική Έκδοση Δήμου Θήρας, 2011)
  • Προς τους νέους: Μανιφέστο εθνικής αυτογνωσίας και κοινωνικής συνείδησης (Καλέντης, 2012)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Βιογραφικά στοιχεία στο Βιβλιονέτ
  2. 2,0 2,1 Πολιτική προσωπογραφία των 170 του ΠΑΣΟΚ, Ηλίας Καρράς (ψευδώνυμο του Ηλία Νικολακόπουλου), Περιοδικό Αντί, Τεύχος 193, σελ. 14-22, 27 Νοεμβρίου 1981