Παλλαϊκό Μέτωπο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Το Παλλαϊκό Μέτωπο ήταν πολιτικός σχηματισμός που είχε συγκροτήσει το ΚΚΕ το Γενάρη του 1936 με τη συμμετοχή του Αγροτικού Κόμματος Ελλάδας (ΑΚΕ), με το οποίο συμμετείχε και στις εκλογές του έτους αυτού.

Το ιστορικό πλαίσιο δημιουργίας του Μετώπου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1936 στην Ελλάδα είχε αναπτυχθεί έντονα η προοπτική επιβολής δικτατορικού, ή ακόμα και φασιστικού καθεστώτος, το μοναρχικό καθεστώς είχε εκ νέου ενισχυθεί, και το παγκόσμιο σκηνικό ευνοούσε κάθε ακροδεξιά παρέκκλιση. Τον Δεκέμβριο του 1935 το ΚΚΕ, πραγματοποιούσε το 6ο Συνέδριό του. Σε αυτό ψηφίστηκε και στηρίχθηκε η αναγκαιότητα δημιουργίας με άλλες δημοκρατικές-αντιφασιστικές δυνάμεις ενός Παλλαϊκού Μετώπου το οποίο θα αντιτάσσονταν σε κάθε ακροδεξιά δικτατορική παρέκκλιση, σε κάθε εμπλοκή της Ελλάδας σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και το οποίο θα είχε αντιμοναρχικό χαρακτήρα. Τελικά το Μέτωπο δημιουργήθηκε το Γενάρη του 1936, με τη στήριξη του Αγροτικού Κόμματος και ανένταχτων προσωπικοτήτων (π.χ.Δημήτρης Γληνός).

Η δράση του Μετώπου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παλλαϊκό Μέτωπο έλαβε 5,76% και εξέλεξε 15 βουλευτές. Αρχηγός της κοινοβουλευτικής του ομάδας ορίστηκε ο Στέλιος Σκλάβαινας. Εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης δεν εξελέγη βουλευτής στον Πειραιά, θέση την οποία κατέλαβε ο Μανώλης Μανωλέας.

Το Παλλαϊκό Μέτωπο ήρθε σε σφοδρή σύγκρουση με τον Μεταξά καταγγέλλοντας τον ως πιθανό δικτάτορα. Ακόμα, κατήγγειλε το Λαϊκό Κόμμα ως σταθερό πρωταγωνιστή της δικτατορικής εκτροπής. Απέναντι στους Φιλελεύθερους κράτησε κριτική στάση για την ανεκτικότητά τους, αλλά προσπάθησε ταυτόχρονα να τους προσεγγίσει προκειμένου να συγκροτήσουν μια αντιδικτατορική-αντιφασιστική συμμαχία. Τελικά, υπέγραψαν από κοινού μυστική συμφωνία, η οποία έμεινε στην ιστορία ως Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα. Εντούτοις, το Σύμφωνο παραβιάστηκε λίγο αργότερα από τους Φιλελεύθερους οι οποίοι δεν εφαρμόσουν τα κύρια σημεία της συμφωνίας. Ακόμα σημαντική ήταν η συμβολή του Μετώπου στην ανάπτυξη των εργατικών αγώνων. Την επόμενη του ξεσπάσματος της μεταξικής δικτατορίας είχε προγραμματιστεί Γενική Απεργία. Ωστόσο, η πραγματοποίησή της διακόπηκε βίαια από το ξέσπασμα της μεταξικής δικτατορίας το οποίο στήριξε το παλάτι, με πρόσχημα την "αποσόβηση του Κομμουνιστικού κινδύνου".

Οι περισσότεροι βουλευτές του Παλλαϊκού Μετώπου συνελήφθησαν από τις πρώτες κιόλας μέρες της δικτατορίας και τελικά δεν έμεινε κανείς ασύληπτος. Οι Βερβέρης και Σκλάβαινας εκτελέστηκαν από τους γερμανούς στην Κατοχή.

Η Κοινοβουλευτική ομάδα του Μετώπου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ιστορία της Αντίστασης 1940-1944, εκδόσεις Αυλός, Αθήνα 1979
  • Άγγελος Ελεφάντης:Η επαγγελία της αδύνατης Επανάστασης:ΚΚΕ και αστισμός στο Μεσοπόλεμο, Εκδόσεις Θεμέλιο
  • Βασίλης Νεφελούδης:Αχτίνα Θ',Αναμνήσεις 1930-1940. Εκδόσεις Βιβλιοπωλείου της Εστίας
  • Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ:1918-1949, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή
  • Χρήστος Θεοχαράτος:Χαρίλαος Φλωράκης και Λαϊκό Κίνημα, Τα επικά χρόνια(Τόμος Α'), Τυποεκδοτική Α.Ε.
  • Ψηφιακή Συλλογή Ιδρύματος Δημήτρη Γληνού