Παλάτσο Βέκιο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 43°46′10″N 11°15′22″E / 43.769315°N 11.256174°E / 43.769315; 11.256174

Παλάτσο Βέκκιο
Palazzo Vecchio
Firenze Palazzo della Signoria, better known as the Palazzo Vecchio.jpg
Είδοςπαλάτσο, συλλογή τέχνης, δημαρχείο και αξιοθέατο
Αρχιτεκτονικήρομανική τέχνη
ΔιεύθυνσηPiazza della Signoria
Γεωγραφικές συντεταγμένες43°46′10″N 11°15′22″E
Διοικητική υπαγωγήΔημοτικό Διαμέρισμα 1 - Ιστορικό κέντρο της Φλωρεντίας και Φλωρεντία[1]
ΧώραΙταλία[1]
Έναρξη κατασκευής1299
ΑρχιτέκτοναςΑρνόλφο ντι Κάμπιο
Προστασίαιταλικό πολιτισμικό αγαθό
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα

Το Παλαιό Παλάτι (ιτ. Palazzo Vecchio) είναι το δημαρχείο της Φλωρεντίας, στην Ιταλία. Αυτό το ρωμαϊκού ρυθμού παλάτι-φρούριο συγκαταλέγεται ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά της επαρχίας της Τοσκάνης. Έχει θέα της πλατείας της Σινιορίας, με το αντίγραφο του αγάλματος "Δαβίδ" του Μικελάντζελο, και μίας σειράς άλλων αγαλμάτων στην παραπλήσια Loggia dei Lanzi.

Παλαιότερα ονομαζόταν Παλάτι της Σινιορίας, από την "Signoria" της Φλωρεντίας, δηλαδή το κυβερνητικό όργανο της δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Κατά καιρούς όμως άλλαξε διάφορα ονόματα, ανάλογα με τις διαφορετικές χρήσεις του παλατιού. Το σημερινό του όνομα το πήρε όταν η επίσημη κατοικία του δούκα των Μεδίκων μετακινήθηκε στην απέναντι πλευρά του ποταμού Άρνο, στο Παλάτσο Πίττι.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας που απεικονίζει το Παλάτσο και την πλατεία του το 1498, κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα.

Το 1299, η κοινότητα και ο λαός της Φλωρεντίας αποφάσισαν να χτίσουν ένα παλάτι που θα ήταν αντάξιο της σημασίας της πόλης και που θα ήταν πιο ασφαλισμένο, από άποψη οχύρωσης, σε περιόδους αναταραχής για τους άρχοντες της κοινότητας.[2] Ο Αρνόλφο ντι Κάμπιο, αρχιτέκτονας του Ντουόμο και της Βασιλικής της Σάντα Κρότσε, άρχισε την κατασκευή του κτιρίου πάνω στα ερείπια του Παλάτσο ντέι Φάντι και του Παλάτσο του Εκτελεστή της Δικαιοσύνης, που ανήκαν κάποτε στην οικογένεια Ουμπέρτι. Ο Τζοβάνι Βιλάνι (1276-1348) έγραψε στα Νέα Χρονικά του ότι οι Ουμπέρτι ήταν «επαναστάτες της Φλωρεντίας και Γιβελλίνοι», αναφέροντας ότι το παλάτσο χτίστηκε για να εξασφαλίσει ότι τα σπίτια της οικογένειας Ουμπέρτι δεν θα ξαναχτιστούν ποτέ στην ίδια τοποθεσία.[2]

Το κυβικό κτίριο είναι κατασκευασμένο από στερεά ρουστίκ λιθοδομή, με δύο σειρές από δίφωτα γοτθικά παράθυρα, το καθένα από τα οποία φέρει μια τρίφυλλη αψίδα. Τον 15ο αιώνα, Μικελότσο Μικελότσι πρόσθεσε διακοσμητικά ανάγλυφα σχήματος σταυρού και τον κρίνο της Φλωρεντίας στο τύμπανο των αψίδων. Το κτίριο στέφεται με οδοντωτές επάλξεις, που υποστηρίζονται από μικρές καμάρες και υποστηρίγματα. Κάτω από τις καμάρες βρίσκεται μια επαναλαμβανόμενη σειρά από εννέα ζωγραφισμένα οικόσημα της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Μερικές από αυτές τις καμάρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πολεμίστρες (σπιομπάτι) για την ρίψη καυτών υγρών ή λίθων σε εισβολείς.

Γκραβούρα από χάρτη του 1584 του Στέφανο Μπουονσινιόρι, που απεικονίζει το παλάτσο.

Το στερεό, ογκώδες κτίριο ενισχύεται από έναν απλοϊκό πύργο που φέρει ένα ρολόι. Ο Τζοβάνι Βιλάνι έγραψε ότι ο Αρνόλφο ντι Κάμπιο ενσωμάτωσε τον παλαιό πύργο της οικογένειας Φοραμπόσκι (πύργος που ήταν τότε γνωστός ως «Λα Βάκα», δηλ. Η Αγελάδα) στην πρόσοψη του νέου πύργου, ως υποδομή του νέου κτίσματος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο ορθογώνιος πύργος (ύψους 94 μέτρων) δεν βρίσκεται κατευθείαν στο κέντρο του κτιρίου.[2] Αυτός ο πύργος περιέχει δύο μικρά κελιά, τα οποία, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, χρησιμοποιήθηκαν για τη φυλάκιση του Κοσμά των Μεδίκων (1435) και του Τζιρόλαμο Σαβοναρόλα (1498). Ο πύργος ονομάστηκε Τόρε ντ΄ Αρνόλφο προς τιμήν του σχεδιαστή του. Το μεγάλο ρολόι του πύργου κατασκευάστηκε αρχικά το 1353 από τον Φλωρεντίνο Νικολό Μπερνάρντο, αλλά αντικαταστάθηκε το 1667 με ένα αντίγραφο του πρωτότυπου που φτιάχτηκε από τον Γκέοργκ Λεντέρλε και εγκαταστάθηκε από τον Βιντσέντσο Βιβιάνι.

Ο Δούκας Κοσμάς Α΄ των Μεδίκων μετακίνησε την επίσημη έδρα του από το παλάτι των Μεδίκων της οδού Λάργκα, στο Παλάτσο ντε λα Σινιορία, το Μάιο του 1540, σηματοδοτώντας την ασφάλιση της δύναμης των Μεδίκων στη Φλωρεντία.[3] Όταν ο Κοσμάς αργότερα μετακόμισε στο Παλάτσο Πίτι, μετονόμασε το πρώην παλάτι του σε Παλάτσο Βέκιο που σημαίνει κυριολεκτικά «Παλαιό Παλάτι», αν και η παρακείμενη πλατεία, η Πιάτσα ντε λα Σινιορία, εξακολουθεί να φέρει το αρχικό της όνομα. Ο Κοσμάς ανέθεσε στον Τζόρτζο Βαζάρι να κατασκευάσει μια υπέργεια διάβαση πεζών, τη Διάβαση Βαζάρι, που οδηγούσε από το Παλάτσο Βέκιο, μέσω του Ουφίτσι και του Πόντε Βέκιο στο Παλάτσο Πίτι.[4][5] Ο Κοσμάς μετακίνησε επίσης την έδρα της κυβέρνησης στο Ουφίτσι.[6]

Το παλάτι απέκτησε νέα σημασία ως έδρα της προσωρινής κυβέρνησης της Ενωμένης Ιταλίας από το 1865 ως το 1871, μια περίοδο που η Φλωρεντία είχε γίνει προσωρινή πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιταλίας. Αν και το μεγαλύτερο μέρος του Παλάτσο Βέκιο είναι σήμερα μουσείο, παραμένει ένα σύμβολο και κέντρο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Από το 1872 στεγάζει το Δημαρχείο της Φλωρεντίας και το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης. Ο πύργος του έχει επί του παρόντος τρεις καμπάνες, καθώς η παλαιότερη αφαιρέθηκε τον 13ο αιώνα.[7][8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Palazzo Vecchio της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).