Παΐσιος του Χιλανδαρίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Για άλλους ιερωμένους με το ίδιο όνομα, δείτε: Παΐσιος.
Παΐσιος του Χιλανδαρίου
Паисий Хиляндарски.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Паисий Хилендарски (Βουλγαρικά)
Γέννηση 1722[1]
Μπάνσκο[2]
Θάνατος 1773[1]
Ασένοβγκραντ
Χώρα πολιτογράφησης Βουλγαρία
Θρησκεία Ορθόδοξος Χριστιανισμός
Eορτασμός αγίου 19 Ιουνίου
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Βουλγαρικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πρεσβύτερος
ιστορικός
συγγραφέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Αββάς
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Παΐσιος του Χιλανδαρίου (βουλγαρικά: Свети Паисий Хилендарски‎, 1722–1773) ήταν Βούλγαρος κληρικός της μονής Χιλανδαρίου, σημαντική μορφή της βουλγαρικής εθνικής αναγέννησης, και άγιος της βουλγαρικής ορθόδοξης εκκλησίας από το 1962.[3] Είναι κυρίως γνωστός ως ο συγγραφέας του έργου Ιστορία Σλαβγιανομπολγκάρσκαγια (История славяноболгарская, σλαβοβουλγαρική ιστορία) το οποίο αποτέλεσε το δεύτερο βουλγαρικό ιστορικό έργο της νεότερης εποχής μετά την Ιστορία της Βουλγαρίας του 1667 του Πέταρ Μπόγκνταν Μπάξεβ.[4]

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Παΐσιος γεννήθηκε στην επαρχία του Σάμοκοβ, πιθανώς στο χωριό του Μπάνσκο στην νοτιοδυτική Βουλγαρία.[5][6] Έγινε κληρικός στην μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους το 1745 και μετέπειτα εξελίχθηκε σε ιερομόναχο και αναπληρωτή ηγούμενο. Για το έργο της σλαβοβουλγαρικής ιστορίας του, συγκέντρωσε υλικό επί δύο έτη, ταξιδεύοντας και σε μέρη όπως η Γερμανία, πριν ολοκληρώσει την συγγραφή του βιβλίου το 1762 στην μονή Ζωγράφου. Τα περιεχόμενα του βιβλίου κάλυπταν την πλήρη ιστορία των Βουλγάρων έως τότε και την περιγραφή της εθνικής τους ταυτότητας.[7]

Το πλέον διάσημο σημείο του βιβλίου του είναι στο σημείο όπου παρακινεί τους ομοεθνείς του να χρησιμοποιούν την δική τους γλώσσα και έθιμα, έναντι των ελληνικών:

"Ω, ανόητο έθνος! Γιατί ντρέπεστε να αποκαλείτε τον εαυτό σας Βουλγάρους και γιατί δεν γράφεται και δεν διαβάζεται στην μητρική σας γλώσσα; Δεν ήταν οι Βούλγαροι παντοδύναμοι και δοξασμένοι κάποτε; Δεν εισέπρατταν φόρους από τους δυνατούς Ρωμαίους και τους σοφούς Έλληνες; Από όλα τα σλαβικά έθνη ήταν το πιο γενναίο. Οι ηγεμόνες μας ήταν οι πρώτοι που αποκαλούσαν τους εαυτούς τους βασιλείς, οι πρώτοι που είχαν πατριάρχες, οι πρώτοι που βάπτιζαν τον λαό τους(...) Γιατί ντρέπεστε για την μεγάλη σας ιστορία και για την μεγάλη σας γλώσσα και γιατί αφήνεστε στο να μετατρέπεστε σε Έλληνες; Γιατί νομίζετε πως είναι καλύτεροι σας; Λοιπόν, εδώ έχετε δίκιο γιατί είδατε ποτέ σας έναν Έλληνα να αφήνει την χώρα του και την καταγωγή του όπως κάνετε εσείς;"

Τα διαγγέλματα αυτά του Παΐσιου επικεντρώνονταν στον τάση εξελληνισμού των Βουλγάρων η οποία γινόταν κυρίως από τους Έλληνες ιερωμένους και την παραδοσιακή ελληνική γραφή των ιερών κειμένων. Τα ανθελληνικά αυτά γραπτά παρουσίαζαν τους Έλληνες σαν κάποιο είδος εθνικού εχθρού των Βουλγάρων.[8][9][10] Το πρώτο αντίγραφο του βιβλίου έγινε το 1765.

Ως προς την οργάνωση του, το βιβλίο αποτελείται από δύο εισαγωγές, αρκετά κεφάλαια στα οποία περιγράφονται διάφορα ιστορικά γεγονότα, ένα κεφάλαιο σχετικά με τους Σλάβους διδασκάλους, τους μαθητές του Κυρίλλου και του Μεθόδιου, ένα κεφάλαιο για τους Βούλγαρους αγίους, και επίλογο. Ο Παΐσιος συνέχισε κατόπιν την διδασκαλία του ως μέλος επαιτικού τάγματος, ταξιδεύοντας σε διάφορες περιοχές της Βουλγαρίας. Θεωρείται πως πέθανε κατά την επιστροφή του από την Βουλγαρία στο Άγιο Όρος, στην περιοχή του Ασένοβγκραντ.

Αφιερώματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κορυφή Παΐζυ (Paisy Peak) στην νήσο Λίβινγκστον των νοτίων Σέτλαντ στην Ανταρκτική, είναι ονομασμένη προς τιμή του Παΐσιου του Χιλανδαρίου.

Ο άγιος Παΐσιος του Χιλανδαρίου, απεικονίζεται στο χαρτονόμισμα των 2 λεβ το οποίο εκτυπώθηκε το 1999 και το 2005.[11]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας. XX5623683. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 15  Δεκεμβρίου 2014.
  3. «Venerable Paisius of Hilandar, Bulgaria / OrthoChristian.Com». http://www.pravoslavie.ru/english/94638.htm. Ανακτήθηκε στις 2017-04-17. 
  4. Daskalov, Rumen (2004). The Making of a Nation in the Balkans: Historiography of the Bulgarian Revival. Central European University Press, σελ. 7–8. ISBN 963-9241-83-0. 
  5. "История на България", Издателство на Българската академия на науките, т. 5, София 1985, с. 128.
  6. The Encyclopedia of Eastern Orthodox Christianity, John Anthony McGuckin, John Wiley & Sons, 2011, ISBN 1405185392, p.85.
  7. Berend, Tibor Iván (2003). History Derailed: Central and Eastern Europe in the Long Nineteenth Century. University of California Press, σελ. 76. ISBN 0-520-23299-2. 
  8. The Formation of a Nationalist Bulgarian Intelligentsia, 1835-1878, Modern European history: a Garland series of outstanding dissertations, Thomas A. Meininger, Garland Pub., 1987, ISBN 0824080289, p. 75.
  9. The Making of a Nation in the Balkans: Historiography of the Bulgarian Revival, Rumen Daskalov, Central European University Press, 2004, ISBN 9639241830, pp. 152-155.
  10. Eastern Europe: an introduction to the people, lands, and culture. Vol. 2, Richard C. Frucht, ABC-CLIO, 2004, ISBN 1576078000, pp. 821-822.
  11. Bulgarian National Bank. Notes and Coins in Circulation: 2 levs (1999 issue) & 2 levs (2005 issue). – Retrieved on 26 March 2009.