Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πίτερ Σίλτον

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πίτερ Σίλτον

Το 2008
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης18 Σεπτεμβρίου 1949 (1949-09-18) (76 ετών)
Τόπος γέννησηςΛέστερ, Αγγλία
Ύψος1,83 μ.
ΘέσηΤερματοφύλακας
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
1966–1974Λέστερ Σίτι286(1)
1974–1977Στόουκ Σίτι110(0)
1977–1982Νότιγχαμ Φόρεστ202(0)
1982–1987Σαουθάμπτον188(0)
1987–1992Ντέρμπι Κάουντι175(0)
1992–1995Πλίμουθ Άργκαϊλ34(0)
1995Γουίμπλεντον0(0)
1995Μπόλτον Γουόντερερς1(0)
1995–1996Κόβεντρι Σίτι23(0)
1996Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ0(0)
1995–1996Λέιτον Όριεντ9(0)
Σύνολο1.005(1)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.†(Γκ.)†
1967Αγγλία Κ-189(0)
1968–1972Αγγλία Κ-2313(0)
1970–1990Αγγλία125(0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Πίτερ Λέσλι Σίλτον (OBE, αγγλικά: Peter Leslie Shilton, γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1949) είναι Άγγλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν ως τερματοφύλακας. Ένας από τους καλύτερους στη θέση του όλων των εποχών,[1][2][3] ψηφίστηκε όγδοος του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.[4] Το 1990 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με το 120ό του παιχνίδι, το οποίο επέκτεινε στα 125 κατέχοντας το ρεκόρ μέχρι το 1995.[5][6] Είναι ο ποδοσφαιριστής με τον μεγαλύτερο αριθμό επίσημων αγώνων στην ιστορία με περισσότερους από 1.500.[7][8]

Βιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καριέρα σε συλλόγους

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1966, ο 16χρονος Σίλτον ξεκίνησε την καριέρα του ως παίκτης στη Λέστερ Σίτι, κάνοντας το ντεμπούτο του σε αγώνα με αντίπαλο την Έβερτον ως αντικαταστάτης του Γκόρντον Μπανκς που απουσίαζε σε αγώνα της εθνικής ομάδας. Διατήρησε ανέπαφη την εστία του και δύο χρόνια αργότερα τον διαδέχθηκε στη βασική ενδεκάδα.[9][10] Έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1969, αλλά έχασε 0–1 από την Μάντσεστερ Σίτι. Το 1974 ο Σίλτον αποφάσισε να αλλάξει σύλλογο και μετακόμισε στη Στόουκ Σίτι.[11] Μετά από την πέμπτη θέση στην πρώτη σεζόν, η επόμενη χρονιά ήταν αρκετή μόνο για τη 12η θέση και το 1976–77 υπήρχε υποβιβασμός στη δεύτερη κατηγορία. Ήδη διεθνής και έχοντας φτάσει στα 28 του χρόνια, είχε παρουσιάσει μεγάλη βελτίωση με σκληρή ατομική δουλειά αλλά κανένα τίτλο εκτός από ένα πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας.[10] Δεν ήθελε να παίξει σε χαμηλότερο επίπεδο για ένα ακόμη έτος και στη συνέχεια προσχώρησε στη Νότιγχαμ Φόρεστ.

Η Νότιγχαμ είχε επιστρέψει στην πρώτη κατηγορία εκείνη τη χρονιά και την πρώτη αγωνιστική περίοδο 1977–78 κατέκτησε το πρωτάθλημα πάνω από τη Λίβερπουλ, που κυριαρχούσε τα προηγούμενα χρόνια. Τη χρονιά εκείνη ψηφίστηκε Παίκτης της Χρονιάς από την PFA.[10][12] Η επόμενη αγωνιστική περίοδος ήταν επίσης πολύ επιτυχημένη και τελείωσε με τη δεύτερη θέση. Έφτασε και στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, απέναντι στην πρωταθλήτρια Σουηδίας Μάλμε ΦΚ νικώντας 1–0 στο Μόναχο. Η Νότιγχαμ κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας του 1980 και ξανά κέρδισε τον κορυφαίο Ευρωπαϊκό τίτλο στη Μαδρίτη με νίκη επί του Αμβούργου με 1–0. Στην πρώτη κατηγορία ήταν αρκετή η πέμπτη θέση το 1980. Το 1981 η επιτυχίες για το σύλλογο έφτασαν στο τέλος τους με την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα.[13] Ο Σίλτον επέδειξε εξαιρετική σταθερότητα σε αυτά τα χρόνια και καθιερώθηκε ως ο καλύτερος Άγγλος τερματοφύλακας, έχοντας τις σημαντικότερες επιτυχίες της καριέρας του.[12][14]

Το 1981–82 μετακόμισε στη Σαουθάμπτον, φτάνοντας στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος 1983–84 και στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Αγγλίας. Η Σαουθάμπτον έπαιξε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά απέτυχε εκεί στον πρώτο γύρο. Λόγω της πενταετούς απαγόρευσης σε όλους τους αγγλικούς συλλόγους το 1985 ως αποτέλεσμα ποινής, ο Σίλτον στερήθηκε επίσης αγώνων ευρωπαϊκών διοργανώσεων.[15] Το 1987 εντάχθηκε Ντέρμπι Κάουντι της τρίτης κατηγορίας και πέτυχε άμεση άνοδο στην πρώτη κατηγορία τα τελευταία δύο χρόνια. Το 1988–89 έφτασε μέχρι την πέμπτη θέση του πρωταθλήματος. Μετά τη 16η θέση τον επόμενο χρόνο, το 1990–91 ήρθε υποβιβασμός για την ομάδα, ωστόσο ο Σίλτον παρέμεινε πιστός στο σύλλογό του και συνέχισε να παίζει στη δεύτερη κατηγορία τον επόμενο χρόνο. Ήταν η 24η και τελευταία σεζόν στην πρώτη κατηγορία της Αγγλίας για τον Σίλτον, μία λιγότερη από τον κάτοχο του σχετικού ρεκόρ Στάνλεϊ Μάθιους.[16] Το 1992 ο 43χρονος παίκτης μετακόμισε στην Πλίμουθ Άργκαϊλ, επίσης στη δεύτερη κατηγορία εκείνη τη στιγμή και έπεσε ακόμη και στην τρίτη κατηγορία το 1994–95.[17]

Υπέγραψε το τελευταίο επαγγελματικό του συμβόλαιο το 1996 ως αναπληρωματικός τερματοφύλακας για την Λέιτον Όριεντ στην τρίτη κατηγορία. Στις 22 Δεκεμβρίου 1996, έπαιξε το 1.000ό του αγώνα πρωταθλήματος στη νίκη 2–0 επί της Μπράιτομ εντ Χαβ Άλμπιον (Brighton & Hove Albion), ο οποίος μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση και προηγήθηκε της παρουσίασης από τη Football League μιας ειδικής έκδοσης του Βιβλίου Ρεκόρ Γκίνες για το Σίλτον.[18] Το 1997 ολοκλήρωσε την καριέρα του, διάρκειας 31 ετών, σε ηλικία 47 ετών. Είναι πέμπτος στη λίστα των μεγαλύτερων σε ηλικία παικτών που έχουν αγωνισθεί στο πρωτάθλημα της Αγγλίας, ενώ με 1.005 αγώνες πρωταθλήματος σε όλες τις επαγγελματικές κατηγορίες είναι ο κορυφαίος.[19][20] Σε αγώνες πρωταθλήματος επιπέδου πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 848 και ήταν κάτοχος του ρεκόρ όλων των εποχών στον κόσμο μέχρι το 2014 (τώρα τρίτος), ενώ σε αγώνες πρώτης εθνικής κατηγορίας παραμένει ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ.[21][22] Ο αριθμός των 1.504 επίσημων αγώνων κατά τη διάρκεια της καριέρας του είναι ακατάρριπτο ρεκόρ κόσμου.[8][23] Σε 538 αγώνες διατήρησε ανέπαφη την εστία του, δεύτερος στην ιστορία μετά τον Ρέι Κλέμενς.[24][25]

Διεθνής καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας στις 25 Νοεμβρίου 1970, σε αγώνα απέναντι στην Ανατολική Γερμανία στη νίκη με 3–1.[26][27] Στη δεκαετία του 1970 ο Ρέι Κλέμενς της Λίβερπουλ ήταν ελαφρά μπροστά στις προτιμήσεις του ομοσπονδιακού τεχνικού, αλλά από το 1976 ο Σίλτον πιο συχνά στη βασική ενδεκάδα. Έλαβε μέρος σε τέσσερις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου και σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Με 17 αγώνες σε Παγκόσμια Κύπελλα είναι ο κάτοχος του αγγλικού ρεκόρ. Επίσης, έχει το ρεκόρ με 10 αγώνες χωρίς να δεχθεί γκολ (μαζί με τον Φαμπιάν Μπαρτέζ).[28][29] Σε δύο συνεχείς διοργανώσεις (1982, 1986) διατήρησε ανέπαφη την εστία του για 500 λεπτά, επίδοση τότε ρεκόρ για τις διοργανώσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου.[30]

Ο Μαραντόνα (στο κέντρο) περνά τον πεσμένο Σίλτον (δεξιά) στον αγώνα των δύο εθνικών ομάδων στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986

Μία από τις πιο δραματικές στιγμές της σταδιοδρομίας του συνέβη κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 στο Μεξικό, όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα Αργεντινή – Αγγλία (2–1) δέχθηκε γκολ από τον Ντιέγκο Μαραντόνα, στην επίτευξη του οποίου ο Αργεντινός παίκτης είχε χρησιμοποιήσει το αριστερό χέρι του, χωρίς ο διαιτητής να αντιληφθεί την παράβαση. Ο Άγγλος τερματοφύλακας σε συνέντευξή του στις αρχές του 2020 δήλωσε πως θεωρεί το Μαραντόνα ως τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, αλλά δεν τον σέβεται, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη, διευκρινίζοντας ότι η εθνική του αποσυντονίστηκε μετά από αυτό το γεγονός.[31] Μέχρι τότε είχε δεχθεί ένα γκολ στους τέσσερις προηγούμενους αγώνες της διοργάνωσης, ενώ είχε αναλάβει ήδη την αρχηγία της ομάδας.[32] Το 1989 έγινε κάτοχος του ρεκόρ Αγγλίας ξεπερνώντας τον Μπόμπι Μουρ.[26] Στις 16 Ιουνίου 1990, σε αγώνα της τελικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990, στον αγώνα με την Ολλανδία, αγωνίστηκε για 120ή φορά με το εθνόσημο, ρεκόρ κόσμου τη στιγμή εκείνη,[5] ενώ στις 7 Ιουλίου σε αγώνα με αντίπαλο την Ιταλία την τελευταία του.[9] Η επίδοση ήταν ρεκόρ κόσμου και Ευρώπης μέχρι τις 1 Ιουνίου 1995, όταν ισοφαρίστηκε και κατόπιν ξεπεράστηκε από τον Τόμας Ραβέλι.[33][34]

Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ομάδα Χρονική περίοδος Αγώνες
Λέστερ Σίτι 1965–1974 350 *
Στόουκ Σίτι 1974–1977 121
Νότιγχαμ Φόρεστ 1977–1982 275
Σαουθάμπτον ΦΚ 1982–1987 243 *
Ντέρμπι Κάουντι 1987–1992 217 *
Πλίμουθ Άργκαϊλ 1992–1994 43
Μπόλτον Γουόντερερς 1995 2
Λέιτον Όριεντ 1996–1997 10
Λέστερ Σίτι (αναπλ) 1965–1974 66
Ντέρμπι Κάουντι (αναπλ) 1988 1
Πλίμουθ Άργκαϊλ (αναπλ) 1994 1
Μπόλτον Γουόντερερς (αναπλ) 1995 2
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (αναπλ) 1996 10
Λέιτον Όριεντ (αναπλ) 1997 1+
Εθνική Αγγλίας 1970–1990 125
Εθνική Αγγλίας (εκτός FIFA) 1968–1990 4
Αγγλία σχολική επιλογή 1965 7
Αγγλία Κ-18 1967 9
Αγγλία Κ-23 1968–1972 13
Επιλογή Φούτμπολ Λιγκ 1970–1987 4
Σύνολα 1.504
  • Περιλαμβάνει ένα αγώνα που διακόπηκε

Πηγή: Thousand Matches - Peter Shilton - Additional Data

Τίτλοι και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τίτλοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λέστερ

Νότιγχαμ Φόρεστ

Αγγλία

  • Rous Cup (3): 1986, 1988, 1989

Ατομικές διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • 10 φορές μέλος της Καλύτερης Ομάδας της Χρονιάς της Α' Κατηγορίας Αγγλίας από την Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών της Αγγλίας (PFA)
    (PFA First Division Team of the Year) (ρεκόρ): 1974–75, 1977–78, 1978–79, 1979–80, 1980–81, 1981–82, 1982–83, 1983–84, 1984–85, 1985–86
  • Μέλος της Ομάδας του Αιώνα από τον PFA (PFA Team of the Century) (1977–1996): 2007
  • Παίκτης της Χρονιάς των Παικτών από τον PFA (PFA Players' Player of the Year): 1977–78
  • Παίκτης της Σεζόν της Νότιγχαμ Φόρεστ (Nottingham Forest Player of the Season): 1981–82
  • 2 φορές Παίκτης της Σεζόν της Σαουθάμπτον (Southampton Player of the Season): 1984–85, 1985–86
  • Βραβείο Φόρου Τιμής από την Ένωση Δημοσιογράφων Ποδοσφαίρου της Αγγλίας (FWA Tribute Award): 1991
  • Εισαγωγή στο Hall of Fame του Αγγλικού Ποδοσφαίρου (English Football Hall of Fame) το 2002
  • Μέλος της λίστας με τους 100 Θρύλους της Α' Κατηγορίας της Αγγλίας (Football League 100 Legends) : 1998

Δείτε επίσης

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «Where Nottingham Forest legend Peter Shilton ranks amongst worlds best ever goalkeepers». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Μαΐου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  2. ↑ «The best goalkeepers ever». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Ιουλίου 2024. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2024.
  3. ↑ «Why the importance of a goalkeeper cannot be overestimated». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  4. ↑ «IFFHS' Century Elections». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  5. 1 2 «The New York Times : WORLD CUP '90; No. 120 Gives Shilton Record». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2023. Ανακτήθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2023.
  6. ↑ «Ravelli to Set Record, but Career Has Yet to Be Capped». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2022.
  7. ↑ «Thousand Matches». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2026.
  8. 1 2 «The seven players who've played over 1200 matches including Cristiano Ronaldo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Οκτωβρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2025.
  9. 1 2 «Πίτερ Σίλτον: Σαν Σήμερα… αποχαιρέτησε την Εθνικη Αγγλίας». Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2022.
  10. 1 2 3 «The difference 1,000 games can make». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Ιουλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 9 Ιουλίου 2022.
  11. ↑ «Peter Shilton». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουνίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  12. 1 2 «Every player to have won PFA Player of the Year». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2023.
  13. ↑ «Brian Clough and the miracle of Nottingham Forest». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  14. ↑ «Οταν ο Σίλτον έγινε «1000άρης»». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  15. ↑ «Southampton great Peter Shilton reflects on his time at the club». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  16. ↑ «JAMES MILNER'S 23 SEASON !». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2024. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2024.
  17. ↑ «Shilton departs from Plymouth». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  18. ↑ «December 1996». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Μαρτίου 2022. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  19. ↑ «Football's old masters - six players who defied their age». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  20. ↑ «Peter Shilton league career». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  21. ↑ «IFFHS WORLD RANKING FOR PLAYERS WITH THE MOST LEAGUE GAMES». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Φεβρουαρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2022.
  22. ↑ «FABIO POWER 1000». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουλίου 2025. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2025.
  23. ↑ «Thousand Matches - Peter Shilton - Additional Data». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2025.
  24. ↑ «Goalkeepers with Most Clean Sheets». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2026. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2026.
  25. ↑ «Top 10 Most Unbelievable Football Records in History». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Αυγούστου 2025. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2025.
  26. 1 2 «Legendary goalkeeper Peter Shilton was an England record breaker». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Οκτωβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 2021.
  27. ↑ «Peter Leslie Shilton - International Appearances». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  28. ↑ «FIFA : Behind the World Cup record: Fabien Barthez». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουνίου 2020.
  29. ↑ «Raúl, Pelé and World Football's Top 10 Groundbreaking Players». Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2021.
  30. ↑ «FIFA : Behind the World Cup record: Peter Shilton». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Νοεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2020.
  31. ↑ «Peter Shilton: 'Maradona's the greatest player in history but I don't respect him'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2020.
  32. ↑ «BOLTON'S WORLD CUP MEMORIES: Peter Shilton». Ανακτήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2025.
  33. ↑ «The New York Times: Peter Shilton's Despond». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Απριλίου 2023. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2023.
  34. ↑ «Players' Caps and International Goals as of 2 November 2000». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Σεπτεμβρίου 2000. Ανακτήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 2021.CS1 maint: Unfit url (link)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Πίτερ_Σίλτον&oldid=11461156"