Νύσης Μεσσηνέζης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Νύσης Μεσσηνέζης
Γέννηση Διονύσιος Μεταξάς - Μεσσηνέζης
1902
Αίγιο, Ελλάδα
Θάνατος 1992
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Ιδιότητα συγγραφέας και ποιητής
Είδος τέχνης Λογοτέχνης, Ποιητής, Ιστορικός
Βραβεύσεις Χρυσός Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου του Α΄, Σταυρός της Αξίας Α΄ τάξεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών.

Ο Νύσης (Διονύσης) Μεταξάς- Μεσσηνέζης ήταν Έλληνας λογοτέχνης, ποιητής και ιστοριοδίφης.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το Φεβρουάριο 1902 στο Αίγιο και πέθανε το 1992. Ήταν πρώτος εξάδελφος του καταξιωμένου πιανίστα και συνθέτη Λώρη Μαργαρίτη.

Διετέλεσε υπάλληλος της Εθνικής Τράπεζας Αιγίου. Αποχώρησε το 1953 με το βαθμό του τμηματάρχη και με ισόβια τιμητική σύνταξη από το κράτος.

Ήταν από τους συνιδρυτές της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Τιμήθηκε με το το Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου του Α΄ και τον Σταυρό της Αξίας Α΄ τάξεως της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Από την Ακαδημία Αθηνών βραβεύτηκε το 1977.

Με δωρεά προς το κράτος τού αρχείου τού προπάππου του Λέοντος Μεσσηνέζη και του Ανδρέα Λόντου, Αιγιωτών προκρίτων και αγωνιστών του 1821, ιδρύθηκε το Τοπικό Ιστορικό Αρχείο Αιγίου. Επίσης, υπήρξε συνιδρυτής της περίφημης «Χορωδίας Αιγίου 1933».

Τα κύρια χαρακτηριστικά της ποίησής του είναι ο αρμονικός ρυθμός και η καλαισθησία. Πέντε τραγούδια από τη συλλογή του "Δειλινό" μελοποιήθηκαν για φωνή και πιάνο από τον Γεώργιο Καζάσογλου (1908-1984) και δισκογραφήθηκαν (Κύκλος 5 τραγουδιών σε ποίηση Μεσσηνέζη). Τα ερμηνεύει ο βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος.

Έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Δειλινό», ποιητική συλλογή, Αθήναι 1944.
  • «Το Αίγιον στον Αγώνα», ιστοριοδιφική μελέτη, Αθήναι 1949. (Έπαινος Ακαδημίας Αθηνών).
  • «Ο Γεώργιος Σταύρος από την επανάστασι ως την ίδρυσι της Εθνικής Τραπέζης», Αθήναι 1950.
  • «Γεώργιος Σταύρος και Εθνική Τράπεζα-Έρευνα εις τα ανέκδοτα αρχεία του βασιλέως Όθωνος, της Εθνικής Τραπέζης, του Γεωργίου Κουντουριώτη, του Λέοντος Μεσσηνέζη και άλλων», Αθήναι 1956.
  • «Η απελευθέρωση του Αιγίου στις Είκοσι Μαρτίου 1821», Πάτραι 1975.
  • «Όθων και Ελληνο-βαυαρική Φιλία», Αθήναι 1975.
  • «Δειλινό», β' έκδοση, Δεκέμβρης 1977, με κριτικό σημείωμα Χρήστου Ν. Κουλούρη.
  • «Der grösste Freund der Hellenen», könig Ludwig I von Bayern, München, M. Hueber Verlag, 1966.
  • «Ο Βάγκνερ στην Επίδαυρο», Αθήναι 1978.
  • «Δειλινό», γ' έκδοση Νέα Σκέψη, Αθήνα 1980, με κριτικά σημειώματα Άλκη Θρύλου, Μιχάλη Ροδά και Χρήστου Ν. Κουλούρη.
  • Μελέτες και δημοσιεύματα στο «Πνευματικόν Συμπόσιον», Αθήναι 1973, «Γράμματα», «Νέα Εστία», «Φιλολογική Φωνή Αιγίου», «Νέα Σκέψη», «Ιστορία», «Bayerland» , «Münchner Stadtzeitung» κ.ά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιστορικό Αρχείο Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Who is Who 1978