Ντίνος Παπαδημητρίου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ντίνος Παπαδημητρίου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση20  Απριλίου 1914
Θάνατος2006
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςνέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός[1]
ιατρός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΕθνική Ριζοσπαστική Ένωσις και Νέα Δημοκρατία
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (Περιφερειακή Ενότητα Άρτας)[2]

Ο Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου του Νικολάου (20 Απριλίου 1914[3] - 2006), περισσότερο γνωστός ως Ντίνος Παπαδημητρίου, ήταν Έλληνας γιατρός, αντιστασιακός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Άρτας από το 1958 ως το 1961 και ξανά από το 1963 ως το 1967 και από το 1974 ως το 1977.

Σπουδές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1914 στο χωριό Καστανιά Άρτας.[3] Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Άρτα, ακολούθησε σπουδές Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έγινε πτυχιούχος σε ηλικία 23 ετών. Υπηρέτησε ως γιατρός στην πρώτη γραμμή του Μετώπου κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Με τη σύζυγό του, Χριστίνα Λαγού, απέκτησαν 4 παιδιά.

Αντιστασιακή δράση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτος οργάνωσε την πολιτική οργάνωση ΑΠΟΝΑ ( Απελευθερωτική Πατριωτική Οργάνωση Νομού Άρτας) και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση στο Πέτα και σε άλλες περιοχές. Ο αδερφός του ήταν επίσης αντιστασιακός και είχε το ψευδώνυμο "Ραδοβύζης". Το τάγμα του εντάχθηκε στις δυνάμεις του Ναπολέοντα Ζέρβα. Ο Παπαδημητρίου συνελήφθη 2 φορές από τον ΕΛΑΣ και το 1945 καταδικάστηκε σε θάνατο από ανταρτοδικείο. Παρέμεινε στη φυλακή επί μερικές εβδομάδες, για να απελευθερωθεί με τη Συνθήκη της Βάρκιζας. Από το 1947 ως το 1949 υπηρέτησε ξανά στον κυβερνητικό στρατό.

Βουλευτής[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον Συνδυασμό Ανεξαρτήτων Βασιλοφρόνων στις εκλογές του 1946 στην εκλογική περιφέρεια Πρεβέζης-Άρτας χωρίς να εκλεγεί, καθώς έλαβε μόνο 92 ψήφους.[4] Το 1955 και το 1957 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος, ενώ υπηρέτησε και δύο φορές ως πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Άρτας. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Άρτας στις εκλογές του 1958 , του 1963 και του 1964 με την ΕΡΕ. Την περίοδο της χούντας υπέστη διώξεις και φυλάκιση στην Άρτα, ενώ το 1970 απέτυχε να εγκαταλείψει τη χώρα και το διαβατήριό του κατασχέθηκε στην Ηγουμενίτσα. Εξελέγη μετά τη Μεταπολίτευση με τη Νέα Δημοκρατία το 1974.[5] Παρέμεινε βουλευτής ως το 1977 και την επόμενη χρονιά αποχώρησε από τα κοινά για λόγους υγείας.

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1989 δημοσίευσε το βιβλίο του

  • "Ιστορικές μνήμες του Τάγματος Καστανιάς των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ 1942-1945 νομού Άρτας", όπου αποτύπωσε τα βιώματά του από την περίοδο της Αντίστασης. Έγραψε επίσης επιστημονικές μελέτες.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. f8864543-f17a-440c-9fe6-0cfd1d05a5cb. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
  2. Βουλή των Ελλήνων. f8864543-f17a-440c-9fe6-0cfd1d05a5cb. Ανακτήθηκε στις 23  Απριλίου 2022.
  3. 3,0 3,1 Ελληνικόν Who is Who, Έκδοση Ελληνικών Who is Who, 1965, σελ. 400.
  4. Εφημερίδα Εμπρός Αρχειοθετήθηκε 2018-11-05 στο Wayback Machine., 31-3-1946 (ΕΚΛΟΓΕΣ 1946 – ΟΙ 1.538 ΠΟΛΙΤΕΥΤΕΣ), ανάκτηση 22-8-2014.
  5. Κοινοβουλευτική θητεία Κωνσταντίνου Ν. Παπαδημητρίου, ιστοσελίδα της Βουλής των Ελλήνων, ανάκτηση 22-8-2014.