Νεοχωράκι Άρτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°08′20″N 21°02′50″E / 39.1389503874°N 21.0472898767°E / 39.1389503874; 21.0472898767

Νεοχωράκι
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Ηπείρου
Περιφερειακή ενότητα Άρτας
Δήμος Νικολάου Σκουφά
Δημοτική ενότητα Πέτα
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Ήπειρος
Νομός Άρτας
Υψόμετρο 104
Πληθυσμός 97 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ. 47 100
Τηλ. κωδ. 26810

Το Νεοχωράκι είναι ένα χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 97 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 7 χλμ. από την πόλη της Άρτας.[1].

Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, το Νεοχωράκι υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το Νεοχωράκι εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νεοχωράκι και τα γειτονικά χωριά σε χάρτη του 1887.

Αναφορά στο χωριό κάνει ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 60 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Το Νεοχωράκι αποτελούσε μέρος του τμήματος Βρύσεως.[2]

Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στο Νεοχωράκι. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 30 οικογένεις. Κοντά στο χωριό, στη θέση Βάρκα υπήρχαν ερείπια του ναού του Αγίου Νικολάου. Ο Ξενόπουλος κάνει αναφορά και στον σημαντικό βυζαντινό ναό της Παναγιάς του Μπρυώνη. Κοντά στο χωριό υπήρχαν ερείπια ένος παλαιού οικισμού που οι κάτοικοι ονόμαζαν Τσιανοχώρι ενώ σε μικρή απόσταση από τη συγκεκριμένη τοποθεσία υπήρχαν δύο ερειπωμένα χωριά, το Καραμούτζου όπου υπήρχε κατεδαφισμένος ναός του Αγίου Βλασσίου και το χωριό Τόσκες όπου υπήρχε κατεδαφισμένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα. Η θέση στην οποία βρισκόταν ο ναός του Αγίου Παντελεήμονα, ονομαζόταν Καστρί εξαιτίας της ύπαρξης παλαιού φρουρίου και ο χείμαρρος που διέτρεχε το Καστρί ονομάζονταν Καστρολάγγαδο. Σε μικρή απόσταση από το Νεοχωράκι υπήρχε και το ερειπωμένο χωριό Ματεσιό και ένας κατεδαφισμένος ναός αφιερωμένος στον Άγιο Αθανάσιο. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στο Νεοχωράκι υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 15 μαθητές.[3]

Η οριστική απελευθέρωση του Νεοχωρακίου έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος.

Παναγιά του Μπρυώνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το βυζαντινό εκκλησάκι της Παναγιάς του Μπρυώνη βρίσκεται κοντά στο Νεοχωράκι. Σύμφωνα με διάφορους μελετητές, ο ναός χτίστηκε το 1238, όταν Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο Γερμανός Β΄ ενώ ο Σεραφείμ Ξενόπουλος υποστηρίζει ότι χτίστηκε το 1111 και πως τον 13ο αιώνα έγινε η μετασκευή της παλαιότερης ξυλόστεγης τρίκλιτης βασιλικής σε σταυροειδή με τρούλλο.[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ελληνική Στατιστική Αρχή (2012) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας ΦΕΚ 3465/Β΄/28 Δεκεμβρίου 2012 (pdf)
  2. Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας / υπό του παρά τω Υπουργείω των Στρατιωτικών Επιτελικού Γραφείου, Ι.Κοκίδης, Αθήνα 1880.
  3. Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης και Πρεβέζης(εκδ.1884).
  4. Παναγία Μπρυώνη (Νεοχωράκι) - Περιφερειακή Ενότητα Άρτας.[1]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]