Μκρτιτς Αρμέν
| Μκρτιτς Αρμέν | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 27 Δεκεμβρίου 1906 Γκιουμρί |
| Θάνατος | 22 Δεκεμβρίου 1972 Γερεβάν |
| Αιτία θανάτου | νόσος |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Tokhmakh cemetery |
| Εθνικότητα | Αρμένιοι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | αρμενικά |
| Σπουδές | Ινστιτούτο κινηματογράφου Γερασίμωφ (1930–1932) |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας μεταφραστής μυθιστοριογράφος ποιητής πεζογράφος διηγηματογράφος |
| Εργοδότης | d:Q21656992 d:Q20510865 |
| Περίοδος ακμής | 1923 |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (1956) Honored Worker of Culture of the Armenian SSR (1967) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Μκρτιτς Αρμέν (αρμενική γλώσσα: Մկրտիչ Արմեն, φιλολογικό ψευδώνυμο του Μκρτιτς Γκριγκόρεβιτς Αρουτιουνιάν[1], Αλεξαντροπόλ, Ρωσική Αυτοκρατορία, 1906[1][2] - Γερεβάν, ΣΣΔ Αρμενίας, 1972[2]) ήταν Αρμένιος λογοτέχνης και μεταφραστής που έδρασε κατά τη σοβιετική περίοδο.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Γεννήθηκε στις 14/27 Δεκεμβρίου[3] του 1906 στο Αλεξαντροπόλ (νυν Γκιουμρί της σημερινής Αρμενίας) ως Μκρτιτς Γκριγκόρεβιτς Αρουτιουνιάν και ήταν γιος βιοτέχνη[1]. Αρχικά φοίτησε σε σχολεία της γενέτειράς του και το 1925 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν[4], όπου έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία εκδίδοντας το ίδιο έτος ποιητική συλλογή. Την ίδια περίοδο δημιούργησε λογοτεχνική ομάδα στο Λενινακάν και συνδέθηκε με τον σημαντικό Αρμένιο συγγραφέα Γιεγισέ Τσαρέντς[1], ενώ στον κύκλο του συγκαταλέγονταν ακόμη οι Γκουργκέν Μαχάρι και Άξελ Μπακούντς[5]. Το 1930 εισήχθη στο Ινστιτούτο Κινηματογράφου της Μόσχας, από το οποίο αποφοίτησε το 1932[1][6] και δύο χρόνια αργότερα έγινε μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Αρμενίας[4].
Το 1937 εξορίστηκε, μαζί με άλλους Αρμένιους συγγραφείς και διανοούμενους[6], στη Σιβηρία στο πλαίσιο των σταλινικών διώξεων της περιόδου που έμειναν γνωστές ως Μεγάλη Εκκαθάριση ή Μεγάλος Τρόμος. Απαλλάχτηκε από τις κατηγορίες μετά από οκτώ χρόνια και επέστρεψε στο Γερεβάν το 1954[7]. Για το λογοτεχνικό του έργο, ο Αρμέν έλαβε το παράσημο της Εργατικής Κόκκινης Σημαίας[1]. Απεβίωσε το 1972[2][3][6].
Έργο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Μκρτιτς Αρμέν εμφανίστηκε στα γράμματα το 1925 με την ποιητική συλλογή «Σιρκανάλ»[1], ενώ έγραψε ακόμη νουβέλες, μυθιστορήματα, άρθρα και έργα παιδικής λογοτεχνίας. Κύρια έργα του είναι τα μυθιστορήματα «Η πηγή του Χεγκνάρ» (μέσα από το οποίο δίνει μια εικόνα για τη ζωή στο Γκιουμρί κατά τα τελευταία χρόνια ύπαρξης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας[8]), «Γερεβάν» (το οποίο ξεχωρίζει για την ταυτόχρονη χρήση πολλών λογοτεχνικών τεχνοτροπιών[3]) και «Ιάσβα» (όπου παρουσιάζει τη ζωή Αρμενίων εργατών στον Ρωσικό Άπω Βορρά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου[1]), η συλλογή διηγημάτων «Με διέταξαν να σας το παραδώσω»[9] κ.ά. Τα γραπτά του Αρμέν έχουν μεταφραστεί στα ρωσικά[3], τα γαλλικά[2], τα αγγλικά και τα γερμανικά, ενώ ο ίδιος μετέφρασε στην αρμενική γλώσσα έργα των Ρώσων λογοτεχνών Μιχαήλ Σόλοχοφ και Αλεξάντρ Φαντέγεφ[1].
Εργογραφία (ενδεικτική)[6]
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- «Σιρκανάλ» (1925)
- «Ζουμπέιντα» (1928)
- «Γερεβάν» (1931)
- «Η βρύση της Εγνάρ» (1935)
- «Ιάσβα» (1953)
- «Βαρντανάν» (1962)
- «Με διέταξαν να σας το παραδώσω» (1964)
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. 3ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979. σελ. 633.
- 1 2 3 4 Nichanian, Marc (2002). Writers of Disaster. Armenian Litarature in the Twentieth Century. Volume One. The National Revolution. Princeton and London: Gomidas Institute. σελ. 84.
- 1 2 3 4 Зулумян, Б. С. «АРМЕ́Н». bigenc.ru (στα Ρωσικά). Большая российская энциклопедия. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
- 1 2 «MKRTICH ARMEN». avproduction.am (στα Αρμενικά). AV Production. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
- ↑ Nichanian, Marc (2002). σελ. 25.
- 1 2 3 4 Bardakjian, Kevork B. (2000). A Reference Guide to Modern Armenian Literature, 1500-1920. With an Introductory History. Detroit: Wayne State University Press. σελ. 289-290.
- ↑ Nichanian, Marc (2002). σελ. 2, 84.
- ↑ Petrosian, Irina· Underwood, David (2006). Armenian Food. Fact, Fiction & Folklore. Bloomington, Indiana: Yerkir Publishing. σελ. 7.
- ↑ Studies on the Soviet Union. 3. Institute for the Study of the USSR. 1963. σελ. 123.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. τόμος 3ος. Αθήνα: Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος. 1979.
- Bardakjian, Kevork B. (2000). A Reference Guide to Modern Armenian Literature, 1500-1920. With an Introductory History. Detroit: Wayne State University Press.
- Nichanian, Marc (2002). Writers of Disaster. Armenian Litarature in the Twentieth Century. Volume One. The National Revolution. Princeton and London: Gomidas Institute.
- Petrosian, Irina; Underwood, David (2006). Armenian Food. Fact, Fiction & Folklore[νεκρός σύνδεσμος]. Bloomington, Indiana: Yerkir Publishing.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Зулумян, Б. С. «АРМЕ́Н». bigenc.ru (στα Ρωσικά). Большая российская энциклопедия. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2020.
