Μιχαήλ Χλουβεράκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Μιχαήλ Χλουβεράκης
Michael Hlouverakis Greek MP Crete.png
Βουλευτής Λασιθίου
Περίοδος
1950 – 1958
Βουλευτής Λασιθίου
Περίοδος
1961 – 1967
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 1905
Μαρωνιά Λασιθίου
Θάνατος 8 Μαρτίου 1970 (65 ετών)
Αθήνα
Εθνικότητα ελληνική
Υπηκοότητα Ελλάδα
Πολιτικό κόμμα ΕΠΕΚ (1950-51), Κόμμα των Φιλελευθέρων και Ένωση Κέντρου (1951-1964)
Σπουδές Ιατρική Σχολή πανεπιστημίου Αθηνών
Επάγγελμα Γιατρός (χειρουργός)

Ο Μιχαήλ Χλουβεράκης (1905 - 8 Μαρτίου 1970) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Λασιθίου. Ανηψιός του είναι ο επίσης βουλευτής και πρώην υφυπουργός Γιάννης Πλακιωτάκης.

Σπουδές, ιατρικό λειτούργημα και δημοσιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καταγωγή του ήταν από την Τουρλωτή Λασιθίου, γιος του Μάρκου και της Στερεώ. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του πανεπιστημίου Αθηνών και αποφοίτησε το 1929. Εργάστηκε σε ιατρείο που άνοιξε ο ίδιος στη Σητεία. Είχε γίνει γνωστός ως «ο γιατρός με την άσπρη φοράδα» και αναφέρθηκε στον Τύπο της εποχής ως «έντιμος πολίτης, λευκός και άσπιλος πολιτικός».[1]

Υπηρέτησε ως γιατρός στη γραμμή των πρόσω. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πολέμησε στην Εθνική Αντίσταση. Ευπροσήγορος, ειλικρινής και μειλίχιος, ενθάρρυνε τους ασθενείς του, καθώς ήταν πάντα γελαστός, όπως ανέφεραν οι νεκρολογίες του στον τοπικό Τύπο το 1970.[2]

Από το Μάρτιο του 1945 ως τον Απρίλιο του 1946 εξέδιδε, μαζί με το Γαλανάκη, την εβδομαδιαία πολιτική εφημερίδα «Ελευθέρα Φωνή», η οποία ήταν η πρώτη εφημερίδα που κυκλοφόρησε στη Σητεία.[3]

Πολιτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη του κάθοδος σε εκλογές έγινε με ανεξάρτητο συνδυασμό στις εκλογές του 1946. Στον ίδιο συνδυασμό ανήκαν οι Εμμανουήλ Γαλανάκης και Μιχαήλ Καταπότης. Στις εκλογές εκείνες ο συνδυασμός των τριών πολιτευτών ηττήθηκε.

Εκλέχθηκε για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια του Λασιθίου με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα το 1950[4] Επανεκλέχθηκε στις εκλογές των ετών 1951, 1952, 1956 (άνευ σταυρών με τη Δημοκρατική Ένωση, εξαιτίας του πλειοψηφικού),του 1961, 1963 και 1964 με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου.

Στις 13 Ιουλίου 1951, έπειτα από το κίνημα του ΙΔΕΑ, ο Χλουβεράκης μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές αποχώρησε από το κόμμα ΕΠΕΚ[5] και πολιτεύτηκε στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αρχικά με το Κόμμα των Φιλελευθέρων και έπειτα με την Ένωση Κέντρου. Με την τελευταία εκλέχθηκε στις εκλογές του 1961 συγκεντρώνοντας 9.500 ψήφους και με πρώτο τον Εμμανουήλ Κοθρή.[6]

Θάνατος και τιμές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναφέρεται ότι κάποτε που ήταν άρρωστος, η σύζυγός του τον συμβούλεψε να μην πάει στη Βουλή για να ψηφίσει, γιατί θα επιδεινωνόταν η κατάσταση της υγείας του. Η απάντηση του Χλουβεράκη ήταν: «Ας πεθάνω, Μαρία, αφού πρόκειται για την Κρήτη. Άντρες τα' ρίζουν τα Σφακιά».[7].

Πέθανε στην Αθήνα το 1970 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο.[2] Στη Σητεία έχει δοθεί το όνομα του Χλουβεράκη σε ένα πάρκο, με απόφαση του Δήμου Σητείας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εφημερίδα "Μεσόγειος του Ηρακλείου", φύλλο 11/3/1970
  2. 2,0 2,1 εφημερίδα Πατρίς του Ηρακλείου, φύλλο 11/3/1970.
  3. Στειακός Τύπος, http://sitianews.blogspot.gr, 3/10/2008.
  4. .tourloti.gr, Οι εκλογές της μούγκας, ανάκτηση 28-3-2013.
  5. Το Βήμα, Σκάνδαλο στον ΟΛΠ, κρίση στο Λαϊκό Κόμμα, 13-8-2008, ανάκτηση 28-3-2013.
  6. Εφημερίδα "Πατρίς", Ο θρίαμβος της Ένωσης Κέντρου στην Κρήτη, 30/4/2012.
  7. Εφημερίδα "Μεσόγειος του Ηρακλείου", φύλλο 16/3/1970