Μεσορράχη Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Μεσορράχη)
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°00′11″N 23°51′36″E / 41.003°N 23.86°E / 41.003; 23.86 Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μεσορράχη (αποσαφήνιση)

Μεσορράχη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Μεσορράχη
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας
Δήμος Νέας Ζίχνης
Δημοτική ενότητα Νέας Ζίχνης
Τοπική κοινότητα Μεσορράχης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία
Περιφερειακή ενότητα Σερρών
Υψόμετρο 160
Πληθυσμός 407 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Ράχωβα
Ταχ. κωδ. 62042
Τηλ. κωδ. +30 23240

Η Μεσορράχη Σερρών είναι ημιορεινό χωριό των Σερρών σε υψόμετρο 160 μέτρα[1] το οποίο απέχει 32 χλμ. ΝΑ. από τις Σέρρες. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεσορράχης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Νέας Ζίχνης του δήμου Νέας Ζίχνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 160 κατοίκους[2], ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 420.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαιότητα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα βορειανατολικά του χωριού, υπάρχει ο λόφος με το εκκλησάκι του Αι-Γιωργη, όπου έχουν βρεθεί τάφοι και κτερίσματα της παλαιολιθικής εποχής[3], ενω το 2016 βρέθηκε και Μακεδονικός τάφος.

Σε απόσταση περίπου 500 μ. βορειοδυτικά από το χωριό, συγκεκριμένα στο τραπεζοειδές ύψωμα «Αθάνατο νερό», έχουν εντοπιστεί ίχνη (όστρακα αγγείων και τάφοι) αρχαίου πολίσματος, το οποίο, κατά τη ρωμαϊκή τουλάχιστον εποχή, ανήκε στη «χώρα» της αρχαίας πόλης Γαζώρου[4][5]. Στη βόρεια πλαγιά του υψώματος, γνωστή με την ονομασία «Ανά τσεσμέ», καθώς και λίγο βορειότερα στη θέση «Ραχόβουνα», εκτεινόταν η νεκρόπολη του πολίσματος, όπως μαρτυρούν οι αρχαίοι (λακκοειδείς και κιβωτιόσχημοι) τάφοι που αποκαλύφτηκαν εκεί κατά καιρούς. Από τα διάφορα ευρήματα η ακμή του πολίσματος χρονολογείται από τα κλασικά ως τα ρωμαϊκά χρόνια[6].

Το χωριό μέχρι το 1927 ονομαζόταν Ράχωβα[7] (σλαβική λέξη που το απέδωσαν οι Τούρκοι) και αρχικά βρισκόταν νοτιοανατολικά της σημερινής του θέσης, αλλά το σημείο εγκαταλείφθηκε λόγω εξάπλωσης χολέρας. Στην ευρύτερη περιοχή, έχουν βρεθεί και ευρήματα στρατοπέδευσης αρχαίου στρατού και βρίσκεται, πάνω σε πλαγιά, ένας βράχος με αποτυπωμένο ένα άνοιγμα σε άσχημα ποδιού. Η τοπική δοξασία αναφέρει ότι αυτό σκαλίστηκε από το πόδι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν αυτός στρατοπέδευσε εκεί, καθώς η περιοχή υπήρξε το φυσικό σύνορο της Μακεδονίας με τη Θράκη.

Νεότεροι χρόνοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα ιστορικά στοιχεία της περιοχής [πηγή Ζχίνας,1866] αναφέρουν συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των κατοίκων και την θρησκεία τους,η οποία παραπέμπει, κατά κύριο λόγο και σε εθνικότητα. Πιο συγκεκριμένα, το 1866,στην Μεσορράχη ζούσαν 400 Έλληνες και 450 Οθωμανοί. Οι Οθωμανοί έφυγαν από το χωριό κυρίως κατά την ανταλλαγή πληθυσμών υποχρεωτικά, στα πλαίσια της συμφωνίας Ελευθέριου Βενιζέλου - Κεμάλ Ατατούρκ το 1923, όπου τον ίδιο περίπου καιρό εγκαταθίστανται και Έλληνες πρόσφυγες από την Μικρά Ασία. Η μετακίνηση των Οθωμανών είχε αρχίσει να γίνεται ήδη από τις αρχές του 1900, οπότε και η περιοχή είχε επιστρέψει στα χέρια των Ελλήνων μετά από 400 και πλέον χρόνια τουρκικού ζυγού.

Μεγάλος αριθμός Οθωμανών στο χωριό ήταν πλούσιοι γαιοκτήμονες και Τούρκοι προύχοντες, οι οποίοι απέσπασαν προνόμια και μεγάλες εκτάσεις γύρω από την Μεσορράχη από τον σουλτάνο. Οι Οθωμανοί με την κυριαρχία των Ελλήνων, άρχισαν να φεύγουν ήδη πριν την συνθήκη ενώ πολλοί Έλληνες που είχαν εξισλαμιστεί ξαναέγιναν χριστιανοί κι παρέμειναν στην περιοχή.

Οι κάτοικοι πολέμησαν κατά της επεκτατικής πολιτικής των Βουλγάρων στους Βαλκανικούς πολέμους, με πολλά θύματα και αγνοούμενους.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996, σελ. 54, τομ.22. 
  2. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10531 (σελ. 57 του pdf)
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17. 
  4. [1] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορική γεωγραφία της Ανατολικής Μακεδονίας κατά την αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 1976 (Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών), σ. 179. ISBN 960-7265-16-5.
  5. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17. 
  6. [2] Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 82
  7. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 2019-02-17.