Λουί Μπρεγιέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Λουί Μπρεγιέ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Louis Bréhier (Γαλλικά)
Γέννηση5  Αυγούστου 1868[1][2]
Βρέστη[3]
Θάνατος13  Οκτωβρίου 1951[1][2]
Ρενς[4]
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[5]
Εκπαίδευσηagrégation d'histoire
ΣπουδέςΦιλοσοφική Σχολή των Παρισίων (έως 1899)[6]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμεσαιωνολόγος
ιστορικός
διδάσκων πανεπιστημίου
βυζαντινολόγος
Οικογένεια
ΑδέλφιαΕμίλ Μπρεγιέ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Πολεμικός Σταυρός 1939-1945
Commander of the Order of the Crown of Romania[7]
Commander of the Order of St. Sava[7]
επίτιμος διδάκτωρ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών[7]
Prix Charles Blanc (1906)
Montyon Prize (1922)

Ο Λουί Ρενέ Μπρεγιέ (Louis René Bréhier, 5 Αυγούστου 186813 Οκτωβρίου 1951) ήταν Γάλλος ιστορικός που ειδικευόταν στη βυζαντινολογία. Ο φιλόσοφος Εμίλ Μπρεγιέ ήταν μικρότερος αδελφός του.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Λουί Μπρεγιέ γεννήθηκε στη Βρέστη και σπούδασε ιστορία και φιλολογία στο Παρίσι. Κατόπιν δίδαξε σε σχολεία στο Μοντωμπάν, στη Μπουρζ, στη Ρενς και στο Σαιν-Καντέν. Το 1899 πήρε το διδακτορικό του από τη Σορβόννη με θέμα της διατριβής του Le schisme oriental du XIe siècle (= «Το Σχίσμα της Εκκλησίας τον 11ο αιώνα»)[8], οπότε έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, διδάσκοντας αρχαία και μεσαιωνική ιστορία και γεωγραφία.

Από το 1903 έως το 1938 ήταν καθηγητής της αρχαίας και μεσαιωνικής ιστορίας στο Κλερμόν-Φεράν. Ταξίδεψε στη Λεκάνη της Μεσογείου, επισκεπτόμενος σε μία ερευνητική αποστολή το Άγιο Όρος το 1930. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εγκαταστάθηκε στη Ρενς και πέθανε εκεί σε ηλικία 83 ετών.[9]

Το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το γνωστότερο έργο του Μπρεγιέ είναι το τρίτομο Le Monde byzantin («Ο βυζαντινός κόσμος»). Υπήρξε ειδικός στη βυζαντινή εικονογραφία και το 1924 δημοσίευσε μία πραγματεία για τη βυζαντινή τέχνη που άσκησε μεγάλη επίδραση. Το 1935 έγινε μέλος της Académie des inscriptions et belles-lettres.[9] Συνεισέφερε επίσης πολλά λήμματα στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια.

Επιλεγμένα βιβλία του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • De Graecorum judiciorum origine (1899)
  • Le Schisme oriental du 11e siècle (1899)
  • La Querelle des images (1904)
  • L'Église et l'Orient au Moyen Âge: les croisades
  • Le travail historique (1908)
  • L'Auvergne (1912)
  • La Cathédrale de Reims - Une œuvre française, Παρίσι 1916
  • L'art chrétien, son développement iconographique des origines à nos jours (1918)
  • Les églises romanes
  • L'homme dans la sculpture romane
  • Études archéologiques : Le sarcophage des Carmes-Déchaux ; Les anciens inventaires de la cathédrale : Le Bible historiée de Clermont
  • Les survivances du rite impérial romain: à propos des rites shintoïstes (1920)
  • L'Art byzantin, Παρίσι 1924
  • L'Art en France, des invasions barbares à l'époque romane, Παρίσι 1930
  • Le Monde byzantin, Παρίσι 1947-50 (σε τρεις τόμους)
    • Τόμος 1: Vie et mort de Byzance
    • Τόμος 2: Les Institutions de l'Empire byzantin
    • Τόμος 3: La civilisation byzantine

Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Histoire anonyme de la première croisade, éditée et traduite par Louis Bréhier (= «Ανωνύμου ιστορία της Α΄ Σταυροφορίας», επιμελημένη και μεταφρασμένη στη γαλλική υπό Louis Bréhier), Παρίσι 1924


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]