Λουίζα Μαρία του Βελγίου
| Λουίζα Μαρία του Βελγίου | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Louise de Belgique (Γαλλικά), Louise von Belgien (Γερμανικά) και Louise van België (Ολλανδικά) |
| Γέννηση | 18 Φεβρουαρίου 1858[1][2] Βρυξέλλες |
| Θάνατος | 1 Μαρτίου 1924[1][2] Βίζμπαντεν |
| Τόπος ταφής | South Cemetery Wiesbaden |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βέλγιο Δουκάτο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά[3] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αριστοκράτης |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Φίλιππος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας (1844-1921) (από 1875)[4] |
| Σύντροφος | Geza von Mattachich (από 1895) |
| Τέκνα | Δωροθέα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας Λεοπόλδος Κλήμης της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας[5] |
| Γονείς | Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου και Μαρία Ερριέττα της Αυστρίας |
| Αδέλφια | Λεοπόλδος του Βελγίου Κλημεντίνη του Βελγίου Στεφανία του Βελγίου |
| Οικογένεια | House of Saxe-Coburg and Gotha και Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Τάγμα της Αγίας Αικατερίνης |
| Θυρεός | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Λουίζα Μαρία (γαλλ. Louise Marie de Belgique, 18 Φεβρουαρίου 1858 - 1 Μαρτίου 1924) του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας-Κοχάρυ ήταν πριγκίπισσα του Βελγίου και μετέπειτα δούκισσα της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Λουίζα Μαρία Αμαλία γεννήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 1858 στις Βρυξέλλες και ήταν κόρη του Λεοπόλδου Β΄ του Βελγίου και της Μαρίας Ερριέττας της Αυστρίας.
Στις 18 Μαΐου 1875 η Λουίζα παντρεύτηκε το δεύτερο εξάδελφό της, Φίλιππο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας, στις Βρυξέλλες. Ο γάμος αυτός δεν τον άρεσε στο πατέρας της, που τον θεωρούσε ως μια ανεπιθύμητη συμμαχία με την Πρωσία, αλλά η μητέρα της ενέκρινε το γεγονός ότι ο Φίλιππος έζησε στην Ουγγαρία.
Το ζεύγος απέκτησε δύο παιδιά. Η σχέση μεταξύ της Λουίζας και του Φίλιππου δεν ήταν ευτυχισμένη. Ο Φίλιππος λέγεται ότι την είχε υπό έλεγχο, και η Λουίζα αποκρίθηκε ζώντας με ένα πλούσιο τρόπο ζωής στην Αυλή της Βιέννης, όπου προσέλκυσε μεγάλη προσοχή.
Το 1880, πρότεινε το γάμο μεταξύ της αμέσως νεότερης αδελφής της, Στεφανίας, και του Ροδόλφου της Αυστρίας.
Το 1895, η Λουίζα είχε ένα ειδύλλιο με τον κόμη Γκέζα Μάτατσιτς, θετό γιο του Όσκαρ Κέγκλεβιτς, Κόμη του Μπούζιν. Ο Μάτατσιτς ήταν υπολοχαγός στο Κροατικό σύνταγμα του αυστριακού στρατού. Συναντήθηκαν στο Πράτερ της Βιέννης. Τον Ιανουάριο του 1897, έγινε μεγάλο σκάνδαλο στη Βιέννη, η Λουίζα εγκατέλειψε μόνιμα το σύζυγό της για τον Μάτατσιτς μαζί με την κόρη της.[6]
Ο γιος της αποξενώθηκε από αυτήν, επειδή αισθάνθηκε ότι οι πράξεις της είχαν καταστρέψει την ευκαιρία του για την κληρονομιά. Η κόρη της άφησε σύντομα τη μητέρα της μετά τη συμβουλή του αρραβωνιαστικού της, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Το 1898, ο πρίγκιπας Φίλιππος και ο Μάτατσιτς πολέμησαν σε μια μονομαχία στη Βιέννη, πρώτα με όπλα και μετά με ξίφη, όπου ο Πρίγκιπας τραυματίστηκε.[7] Ο Μάτατσιτς συνελήφθη στο Ζάγκρεμπ και φυλακίστηκε για τέσσερα χρόνια για παραχάραξη.
Η Λουίζα και ο Φίλιππος χώρισαν οριστικά στις 15 Ιανουαρίου 1906, σχεδόν οκτώ χρόνια μετά την έναρξη της διαδικασίας διαζυγίου. Αποξενωμένη από τον πατέρα της, το σύζυγό της και τα παιδιά της, τα υπερβολικά έξοδα της Λουίζας την έφεραν σε βαθύ χρέος.
Παρόλο που ήταν η κόρη του αναμφισβήτητα του πλουσιότερου βασιλιά της εποχής, αναγκάστηκε να βγει σε πτώχευση αφού έγινε γνωστό ότι ο Μάτατσιτς είχε πλαστογραφήσει την υπογραφή της αδερφής της Λουίζας, Στεφανίας, σε γραμμάτια για κοσμήματα αξίας περίπου 2.500.000 δολαρίων.[8]
Ως αποτέλεσμα αυτού του επεισοδίου, τον Μάιο του 1898 μπήκε σε άσυλο για έξι χρόνια. Ο Μάτατσιτς καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης για πλαστογραφία. Μετά την αποφυλάκιση του, ο Μάτατσιτς βοήθησε τη Λουίζα να δραπετεύσει από το άσυλο το 1904 και ήταν μαζί μέχρι το θάνατό του στο Παρίσι.
Μετά το θάνατο του Μάτατσιτς της δόθηκε ένα σπίτι από τη βασίλισσα Ελισάβετ, τη σύζυγο του εξαδέλφου της, Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου.
Η Λουίζα πέθανε στο Βίζμπαντεν της Γερμανίας σε ηλικία 66 ετών. Μετά το θάνατό της, η βασιλική Αυλή στις Βρυξέλλες είχε πένθος για ένα ολόκληρο μήνα.[9]
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το Φίλιππο της Σαξονίας-Κοβούργου-Γόθας και απέκτησε δύο παιδιά:
- Λεοπόλδος Κλήμης (1878 - 1916).
- Δωροθέα (1881 - 1967), παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γκύντερ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τίτλοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 18 Φεβρουαρίου 1858 - 18 Μαΐου 1875: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα Μαρία του Βελγίου
- 18 Μαΐου 1875 - 15 Ιανουαρίου 1906: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Φιλίππου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, Πριγκίπισσα του Κοχάρυ
- 15 Ιανουαρίου 1906 - 1 Μαρτίου 1924: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα Μαρία του Βελγίου
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2014.
- 1 2 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10354.htm#i103540. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. xx0219224. Ανακτήθηκε στις 1 Μαρτίου 2022.
- ↑ p10354.htm#i103540. Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2020.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 2016.
- ↑ «Princess Louise of Belgium Elopes». The New York Times. 1 Φεβρουαρίου 1897.
- ↑ «PRINCE PHILIP IN A DUEL.; Wounded in the Arm by Lieut. Mittachich in Vienna». New York Times. 19 Φεβρουαρίου 1898. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2008.
- ↑ «PRINCESS LOUISE'S FORGERIES.; Her Creditors Bring Action in an Attempt to Recover $2,500,000». The New York Times. 12 Ιουνίου 1898.
- ↑ Moniteur Belge 1924, p 1034
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Louise de Belgique, Autour des trônes que j'ai vu tomber, Albin Michel, Paris, 1921
- Olivier Defrance, Louise de Saxe-Cobourg : Amours, argent, procès, Racine, Bruxelles, 2000 ( (ISBN 2-87386-230-0))
- Ouvrage collectif, Louise et Stephanie de Belgique, Le Cri, 2003 ( (ISBN 2-87106-324-9))
- Comte Geza Mattachich, Folle par raison d'État : la princesse Louise de Belgique. Mémoires inédits du comte Mattachich, 1904
- Dan Jacobson, All for Love, Hamish Hamilton, Londres, 2005 ( (ISBN 0241142733))