Λευκός Οίκος (Μόσχα)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 55°45′18″N 37°34′23″E / 55.75500°N 37.57306°E / 55.75500; 37.57306

Ρωσικός Λευκός Οίκος
Белый дом
Дом правительства РФ.jpg
Είδοςκυβερνητικό κτίριο και αξιοθέατο
Γεωγραφικές συντεταγμένες55°45′18″N 37°34′23″E
Διοικητική υπαγωγήΜόσχα
ΧώραΡωσία και Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Έναρξη κατασκευής1981
Χρήσηεπίσημη κατοικία
Ύψος119 μέτρο
ΑρχιτέκτοναςDmitry Chechulin και Πάβελ Στέλερ
Commons page Πολυμέσα
Το αρχικό σχέδιο του Λευκού Οίκου σε φωτογραφία του 1992, πριν από τα γεγονότα της ρωσικής συνταγματικής κρίσης το 1993, που προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο κτίριο.
Ο ανακαινισμένος Λευκός Οίκος (2014).

Ο Λευκός Οίκος (ρωσικά: Белый дом, προφέρεται: [ˈbʲɛlɨj ˈdom], επίσημα: Οίκος της Κυβέρνησης της ρωσικής Ομοσπονδίας [Дом Правительства Российской Федерации]), επίσης γνωστός ως Ρωσικός Λευκός Οίκος, είναι κυβερνητικό κτίριο στη Μόσχα. Βρίσκεται πάνω στο ανάχωμα Κρασνοπρεσνένσκαγια. Το κτίριο λειτουργεί ως το κύριο γραφείο της κυβέρνησης της Ρωσίας και είναι ο επίσημος χώρος εργασίας του Πρωθυπουργού της Ρωσίας.


Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σοβιετική Ένωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αρχιτέκτονες Ντμίτρι Τσετσούλιν και Πάβελ Στέλερ σχεδίασαν τον Λευκό Οίκο, αρχικά γνωστό ως Οίκο των Σοβιετικών. Το σχέδιο ακολουθεί το πρόχειρο του Τσετσούλιν για το κτίριο της Αεροφλότ. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 1965 και ολοκληρώθηκε το 1981.

Μετά την ολοκλήρωση του κτιρίου, το 1981, το Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσίας, το οποίο μέχρι τότε συνεδρίαζε στο Μεγάλο Παλάτι του Κρεμλίνου, μετέφερε την έδρα του στον Λευκό Οίκο. Το Ανώτατο Σοβιέτ της Ρωσίας συνέχισε να εδρεύει στο κτίριο μέχρι την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, καθώς και κατά τα πρώτα χρόνια της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Το 1991 η Σοβιετική Ένωση εξέδωσε ένα γραμματόσημο 50 καπικιών που αναπαριστούσε τον Λευκό Οίκο και τιμούσε την αντίσταση στην σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος 1991.

Ρωσική Ομοσπονδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της Σοβιετικής Ένωσης, ο Λευκός Οίκος εξακολουθούσε να αποτελεί την έδρα του ρωσικού κοινοβουλίου.

Συνταγματική κρίση του 1993[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την ανατολή του ηλίου στις 4 Οκτωβρίου 1993, ο ρωσικός στρατός περικύκλωσε το κτίριο και λίγες ώρες αργότερα τα τεθωρακισμένα οχήματα άρχισαν να βομβαρδίζουν τον Λευκό Οίκο. Ο Λευκός Οίκος παρέμεινε ζημιωμένος για κάποιο διάστημα μετά την συνταγματική κρίση του 1993 και οι μαύροι καπνοί από τον βομβαρδισμό έγιναν δημοφιλείς, σε βαθμό που έγινε παράδοση να φωτογραφίζονται οι νεόνυμφοι μπροστά από την βομβαρδισμένη πρόσοψή του.

Το μεταρυθμισμένο κοινοβούλιο, γνωστό με την τσαρική ονομασία, Κρατική Δούμα, εξελέγη το 1994 και σήμερα εδρεύει στην οδό Οχότνι Ριάντ στη Μόσχα. Σήμερα ο αναστηλωμένος Λευκός Οίκος είναι η έδρα της κυβέρνησης της Ρωσίας. Μια επιγραφή στη βάση του πύργου γράφει "Οίκος της Κυβέρνησης της ρωσικής Ομοσπονδίας".

Αρχιτεκτονική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια της κατασκευής του Λευκού Οίκου, ο Ντμίτρι Τσετσούλιν χρησιμοποίησε στοιχεία από το απραγματοποίητο σχέδιο του από το 1934 για την έδρα της Αεροφλότ. Η αρχική ιδέα αναπτύχθηκε προς τιμήν της διάσωσης, από Σοβιετικούς πιλότους, των επιβατών του βυθισμένου ατμόπλοιου ΣΣ Τσελιούσκιν. Η κατασκευή έπρεπε να έχει απλοποιημένη μορφή. Ο στυλοβάτης του κτιρίου ήταν παρόμοια σε μέγεθος με το πλοίο, συμπληρωμένος με πολλά γλυπτικές συνθέσεις. Η κύρια είσοδος έδινε έμφαση στην στοά, η οποία έμοιαζε με μια θριαμβική αψίδα. Θεωρήθηκε ότι το κτίριο θα αποτελέσει μια νέα ματιά στην πλατεία του σιδηροδρομικού σταθμού Μπιελορούσκι. Αλλά η δομή δεν ανταποκρινόταν στον χώρο ως προς το μέγεθος και τη διαμόρφωση του, γι ' αυτό δεν αποπερατώθηκε ποτέ.[1][2][3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Галина Тараканова (2014). Красная стройплощадка. Аргументы и Факты. ISBN 9785457730786. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2018. 
  2. «Белый дом на Красной Пресне». Московская правда. 21 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 10 Αυγούστου 2018. 
  3. «Проект здания Центрального дома "Аэрофлота"». Культура.РФ. 2018. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2018.