Λεσίνι Αιτωλοακαρνανίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°27′13.96″N 21°13′51.49″E / 38.4538778°N 21.2309694°E / 38.4538778; 21.2309694

Λεσίνι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Λεσίνι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΔυτικής Ελλάδας
ΔήμοςΙεράς Πόλης Μεσολογγίου
Δημοτική ΕνότηταΟινιάδων
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΑιτωλοακαρνανίας
Υψόμετρο20
Πληθυσμός771 (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΠαληοκατούνα, Παλαιοκατούνα
Ταχ. κωδ.30001
Τηλ. κωδ.+30 26320

Το Λεσίνι, επίσημα Λεσίνιον, είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 20 μέτρα[1].

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Λεσίνι βρίσκεται κοντά και δυτικά του Αχελώου ποταμού σε απόσταση 26,5 χλμ. ΒΔ. του Μεσολογγίου και 15 χλμ. Δ.-ΒΔ. από το Αιτωλικό. Στην ανατολικά πλευρά του χωριού περνάει η επαρχιακή οδός Αιτωλικού - Αστακού ενώ στο κέντρο του είναι ο Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου. Πρόκειται για μικρή βυζαντινή εκκλησία που χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα και η κατασκευή του άρχισε στα χρόνια του Δεσποτάτου της Ηπείρου[2].

Δάσος του Φράξου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το δάσος Φράξου στα νότια του χωριού που έχει χαρακτηριστεί ως Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλους (Τ.Ι.Φ.Κ) και συμπεριλαμβάνεται στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Νatura (Φύση) 2000. Πρόκειται για ένα από τα λίγα διασωθέντα υγρόφιλα δάση της Ελλάδας, το οποίο σχηματίζεται κυρίως από το δένδρο Νερόφραξος (Fraxinus angustifolia subsp. oxycarpa) καθώς και ασημόλευκες (Populus alba), φτέλιες (Ulmus minor), ασημοϊτιές (Salix alba)[3]. Ο σημερινός χώρος του δάσους και η γύρω του περιοχή ήταν βαλτολίμνη η οποία ονομαζόταν Κυνία (Γκυνιάς) και από το 1930 άρχισε να αποξηραίνεται σταδιακά. Το 1985 ανακηρύχθηκε διατηρητέο «Μνημείο της Φύσης» και η σημερινή έκτασή του έχει μειωθεί στα 600 περίπου στρέμματα[4].

Ονομασία - Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με την παλιά του ονομασία Παληοκατούνα από το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οινιάδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίζεται έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Παληοκατούνας. Το 1940 διορθώνεται σε Παλαιοκατούνα ενώ το 1967 με το ΦΕΚ 91Α - 06/06/1967 μετονομάζεται σε Λεσίνιον[5]. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεσινίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οινιάδων του Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 771 κατοίκους[6].

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 65, τομ.20. 
  2. iAitoloakarnania.gr (21 Νοεμβρίου 2015). «Ο βυζαντινός ναός του 13ου αιώνα στο Λεσίνι». iAitoloakarnania. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019. 
  3. «NatureBank - Τοπίο (ΤΙΦΚ) - Δάσος Φράξου Λεσινίου». filotis.itia.ntua.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019. 
  4. «Τουριστικός οδηγός Μεσολογγίου | Αξιοθέατα | Μνημεία | Εστίαση | Εκδηλώσεις - Δάσος Φράξου». visitmes.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2019. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10720 (σελ. 246 του pdf)