Λίνος Πολίτης

Λίνος Πολίτης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη μητρική γλώσσα	Λίνος Πολίτης (Ελληνικά)
Γέννηση	21 Σεπτεμβρίου του 1906 Αθήνα
Θάνατος	21 Δεκεμβρίου του 1982 Αθήνα
Χώρα πολιτογράφησης	Ελληνική
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γαλλικά Γερμανικά Ιταλικά Αγγλικά Αρχαία ελληνικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	Νεοελληνιστής Φιλόλογος Πανεπιστημιακός Καθηγητής - Ακαδημαϊκός Παλαιογράφος Αρχαιολόγος Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών
Εργοδότης	Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Ακαδημία Αθηνών
Οικογένεια
Αδέλφια	Φώτος Πολίτης Γεώργιος Ν. Πολίτης

Ο Λίνος Πολίτης (4 Οκτωβρίου 1906 - 21 Δεκεμβρίου 1982) υπήρξε μία από τις πιο σημαντικές μορφές στον χώρο των νεοελληνικών σπουδών. Νεοελληνιστής φιλόλογος, αρχαιολόγος και παλαιογράφος, δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και έγινε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Με το ερευνητικό, συγγραφικό και διδακτικό του έργο συνέβαλε καθοριστικά στο να αυτονομηθεί η νεοελληνική φιλολογία ως επιστημονικό πεδίο, διερεύνοντάς το έως και τον 20ό αιώνα, θεμελίωσε επιστημονικά τις σολωμικές σπουδές και συμμετείχε ουσιαστικά στη διαμόρφωση της νεότερης εκδοτικής θεωρίας και πράξης καθώς και του επιστημονικού και κριτικού λόγου, με έμφαση στη γραμματολογία, την παλαιογραφία, τη βιβλιογραφία και τη μετρική. Με την ευρύτερη δραστηριότητά του στον χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού, ιδίως από τη θέση του προέδρου της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας “Τέχνη”, προσέφερε σημαντικά στην άνθιση της πνευματικής και καλλιτεχνικής ζωής της Θεσσαλονίκης, όπου έζησε και δίδαξε για σχεδόν τριάντα χρόνια.

Νεανικά χρόνια και σπουδές

Γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1906 στην Αθήνα. Ήταν ο μικρότερος γιος του Νικόλαου Πολίτη και της Μαρίας Πολίτη, και νεότερος αδελφός του Φώτου Πολίτη (θεωρητικός του θεάτρου, κριτικός και σκηνοθέτης), του Γιώργου Πολίτη (φιλόλογος και κριτικός βιβλίων) και του Άλκη Πολίτη (1902-1978).

Τις εγκύκλιες σπουδές τις ολοκλήρωσε στο Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης. Από το 1922 έως το 1926 σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο διάστημα των πανεπιστημιακών του σπουδών ενδιαφέρθηκε ενεργά για ευρύτερα πνευματικά ζητήματα, συμμετείχε στις επιστημονικές, γλωσσικές και ιδεολογικές συζητήσεις του φοιτητικού χώρου και επίσης, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου και πρόεδρος της προοδευτικής φοιτητικής οργάνωσης Φοιτητική Συντροφιά (1925-1926) . Το γεγονός αυτό φέρει μεγάλη σημασία για την μετέπειτα πνευματική και ακαδημαϊκή του πορεία, καθώς η Φοιτητική Συντροφιά υπήρξε μία οργάνωση που πρωτοστάτησε στο γλωσσικό ζήτημα, προωθώντας δυναμικά τις ιδέες του δημοτικισμού και την καθιέρωση της “ζωντανής” ελληνικής γλώσσας σε όλα τα είδη γραπτού λόγου αλλά και εκδόσεων. Ουσιαστικά, η δράση και οι στόχοι της οργάνωσης σήμαναν μία προσπάθεια αναγέννησης και αναβάθμισης της πολιτιστικής ζωής της Ελλάδας, μία στροφή από την καθαρεύουσα του παρελθόντος προς τη δημοτική του παρόντος, η οποία σήμανε μία γενικότερη ανανέωση στον χώρο της παιδείας, εκπαίδευσης και γλώσσας.

Ο Λ. Πολίτης φοίτησε δίπλα σε σημαντικούς πανεπιστημιακούς δασκάλους, ανάμεσα στους οποίους αγαπημένοι του υπήρξαν ο Σωκράτης Κουγέας (ιστορικός) και ο Νίκος Βέης (βυζαντινολόγος, ιστορικός και νεοελληνιστής). Ο τελευταίος εισηγήθηκε και τη διδακτορική διατριβή του Πολίτη τον Ιούνιο 1931 με τίτλο Ελληνικά χειρόγραφα της σερβίδος βασιλίσσης Ελισάβετ, με την υποστήριξη της οποίας ο Πολίτης αναγορεύτηκε διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών . Από το ίδιο έτος, δηλαδή 1930-1931, ξεκινούν και τα βιβλιογραφικά, αρχειακά και παλαιογραφικά του δημοσιεύματα. Μάλιστα, η βιβλιοκρισίες του ξεκινούν το 1929 με άρθρα στη Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια σχετικά με νεοελληνικά θέματα και με έργα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, κυρίως της παλαιότερης. Όπως παρατηρεί ο Παναγιώτης Μουλλάς, ο Πολίτης «καλλιέργησε σε όλη του την πνευματική διαδρομή, και με ιδιαίτερη μάλιστα προσήλωση την επιστημονική βιβλιοκρισία […] ουσιαστικό τεκμήριο επιστημονικής ωριμότητας»

Μετά το διδακτορικό δίπλωμα, ο Λ. Πολίτης έκανε εκπαιδευτικά ταξίδια στην Ευρώπη (Ιταλία, Ελβετία, Γαλλία) και συνέχισε τις σπουδές του, από το 1932 έως το 1935, με κρατική υποτροφία στο Μόναχο, το Βερολίνο και το Παρίσι, κυρίως στην Αρχαιολογία και στην Κλασική και Βυζαντινή Φιλολογία . Οι σπουδές αυτές ήταν εξίσου σημαντικές για την μετέπειτα διαμόρφωσή του ως νεοελληνιστής φιλόλογος, όπως ο ίδιος αναφέρει στο Υπόμνημά του προς την Ακαδημία Αθηνών το 1977,

“Στις σπουδές μου στη Γερμανία και στους Γερμανούς δασκάλους μου οφείλω πολλά [...]. Και ιδιαίτερα η σπουδή της κλασικής αρχαιολογίας [...] μου άνοιξε καινούριους δρόμους και προοπτικές, που μου στάθηκαν αργότερα πολύτιμη εμπειρία για την ασχολία μου με τη φιλολογία και για την προσπέλαση προς τα έργα του έντεχνου λόγου.”

Ερευνητής και ακαδημαϊκός δάσκαλος

Από το τέλος των πρώτων σπουδών του, ως απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Λ. Πολίτης εργάστηκε ως Επιμελητής (1927 - 1929) στο Τμήμα Χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης, υπό την τότε διεύθυνση του καθηγητή του, Σωκράτη Κουγέα. Στην ίδια θέση συνέχισε μάλιστα να εργάζεται έως το 1948 , οπότε και εκλέχθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Μεσολαβεί το διάστημα των σπουδών του στην Ευρώπη (1932-1935), και από το 1943 έως και το 1945, η απασχόλησή του ως έφορος αρχαιοτήτων στην Πάτρα. Συμμετέχει επίσης σε ανασκαφές στην Ικαρία το 1938-1939 και δημοσιεύει αρχαιολογικές εργασίες, τεχνοκριτικές μελέτες και σχετικά σημειώματα σε περιοδικά και εφημερίδες από το 1936 και εξής.

Τον Φεβρουάριο του 1948, εν μέσω δύσκολων πολιτικών συνθηκών (εμφύλιος πόλεμος) και μιας εκτενούς και σύνθετης διαδικασίας εκλογής, ο Λ. Πολίτης εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής στην έδρα Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή Θεσσαλονίκης, έδρα που είχε μείνει κενή από τότε που παραιτήθηκε ο Γιάννης Αποστολάκης, το 1940 . Σε αυτή τη θέση ο Πολίτης δίδαξε επί 21 χρόνια, έως το 1969, και υπήρξε δύο φορές κοσμήτορας της ίδιας της σχολής (1952-1953 και 1961-1962). Παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 1969 όταν η δικτατορική κυβέρνηση επέβαλε στα πανεπιστήμια τον θεσμό του κυβερνητικού επιτρόπου, συντάσσοντας μάλιστα αναλυτική επιστολή με τους λόγους παραίτησης την οποία και έστειλε στον τότε Πρύτανη του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, Στ. Καψωμένο. Ωστόσο, δεν αποσύρθηκε από την πνευματική και επιστημονική του δραστηριότητα.

Αντίθετα, παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη καθοδηγώντας συναδέλφους και μαθητές του. Οι τελευταίοι, το Νοέμβριο του 1969 συντάσσουν μία πρώτη βιβλιογραφία των εργασιών του (Δημοσιεύματα Λίνου Πολίτη ως το 1969) η οποία περιέχει 226 λήμματα. Σε αυτά θα προστεθούν και άλλα (τελικός αριθμός 431 λήμματα) δέκα χρόνια αργότερα, το Νοέμβριο του 1979, με το Αφιέρωμα στον καθηγητή Λίνο Πολίτη, στο οποία μάλιστα οι μαθητές του Π. Μουλλάς και Π. Σ. Πίστας συνοψίζουν και τη διδακτική του δραστηριότητα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, τονίζοντας την ακρίβεια και συνεχή ενημέρωση που χαρακτήριζε τις πανεπιστημιακές του παραδόσεις και το γεγονός ότι αντιμετώπιζε τη νεοελληνική λογοτεχνία ως ενιαίο σύνολο (από τα παλαιότερα έργα έως και τους νεότερους συγγραφείς) και ως οργανικό κομμάτι της ευρωπαϊκής πνευματικής παράδοσης. Με αυτόν τον τρόπο, αναφέρουν, μπορούσε να περνάει με άνεση, ευαισθησία και βαθιά γνώση από τη δημοτική ποίηση και την κρητική λογοτεχνία σε σύγχρονους συγγραφείς και ρεύματα, χωρίς διάκριση βάσει γλωσσικών προτιμήσεων (δημοτική ή καθαρεύουσα) ή και αναγνώρισης στο ευρύτερο αναγνωστικό και πανεπιστημιακό κοινό. Τονίζουν επίσης τη φροντίδα που επέδειξε απέναντι στη φιλολογική ερμηνεία, τη σωστή διδασκαλία της δημοτικής (την οποία και χρησιμοποιούσε από τον πρώτο χρόνο της διδασκαλία του), την εκδοτική παλαιών κειμένων και άλλα. Υπήρξε ενεργός και πολύπλευρος δάσκαλος, που ενεργοποίησε τους φοιτητές του και σε θέματα τέχνης, οργανώνοντας μάλιστα πρωτοποριακές για την εποχή θεατρικές παραστάσεις (Ερωφίλη, 1950 και Θυσία του Αβραάμ, 1951).

Το Σεπτέμβριο του 1977 ο Λ. Πολίτης αναχώρησε από τη Θεσσαλονίκη και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Αυτό δεν τον απέτρεψε από το να διατηρήσει τους ήδη ισχυρούς δεσμούς με τον επιστημονικό και φιλικό κύκλο που είχε χτίσει εκεί. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αφιερώθηκε στα ερευνητικά θέματα που είχε ξεχωρίσει περισσότερο, όπως ο Σολωμός και η παλαιογραφία, γυρνώντας στο Τμήμα Χειρογράφων της Εθνικής βιβλιοθήκης.

Στις 20 Μαρτίου του 1980 εκλέχτηκε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας. Μάλιστα, τον επόμενο χρόνο (1981) διάβασε στην επίσημη υποδοχή του την ομιλία του με τίτλο Νεώτερες απόψεις για τη γέννηση και τη δομή του δεκαπεντασύλλαβου. Στην Ακαδημία συμμετείχε ενεργά στο ερευνητικό έργο της για δυόμιση χρόνια, συνεχίζοντας παράλληλα τη συνεργασία του και με άλλα ιδρύματα.

Πέθανε ξαφνικά στις 21 Δεκεμβρίου του 1982.

Νεοελληνική Φιλολογία

Ο Λ. Πολίτης συνέβαλε καθοριστικά στην καθιέρωση της νεοελληνικής φιλολογίας ως ανεξάρτητης επιστήμης. Χρησιμοποίησε με δόκιμο τρόπο γειτονικούς επιστημονικούς κλάδους (όπως η βυζαντινολογία, η συγκριτική γραμματολογία και η κλασική φιλολογία) με στόχο την ανάδειξη της αυτονομίας της νεοελληνικής φιλολογίας, υποδεικνύοντας έτσι το ερευνητικό της πλάτος και αναδεικνύοντας σύνθετα γραμματολογικά σχήματα.

Ο νεοελληνιστής Πολίτης αναδύθηκε κυρίως μέσα στα χρόνια 1936-1938 οπότε και αντιμετώπισε συστηματικότερα τα εκδοτικά προβλήματα των έργων της νεοελληνικής λογοτεχνίας, και ιδιαίτερα του Σολωμού , αξιοποιώντας γόνιμα και τις σπουδές του στον κλάδο της παλαιογραφίας και κωδικολογίας, αλλά και της αρχαιολογίας.

Ο ίδιος τοποθετεί τη μεταστροφή του προς τη Νεοελληνική Φιλολογία το 1935 και στο Υπόμνημά του προς την Ακαδημία Αθηνών το 1977 , σημειώνει:

“… εκείνο που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν η νεώτερη ελληνική φιλολογία ως επιστήμη αυτοτελής, ανεξάρτητη από την υποχρεωτική σύζευξη με τη βυζαντινή φιλολογία και τις βυζαντινές σπουδές γενικότερα. Και προς την κατεύθυνση αυτή έστρεψα πια την επιστημονική μου δραστηριότητα.”

Το σημαντικότερο συμπέρασμα των παραπάνω είναι ότι ο Λ. Πολίτης εξέφρασε την απαίτηση ανεξαρτητοποίησης της Νεοελληνικής Φιλολογίας από την Βυζαντινολογία. Την ίδια χρονιά μάλιστα (1935-1936), όπως επισημαίνει και η Αποστολίδου (2022) , μπορούμε να παρακολουθήσουμε και τον ταυτόχρονο διάλογο που εκτυλίχθηκε στις στήλες του περιοδικού Νέα Γράμματα ανάμεσα στον Λ. Πολίτη και τον Ι. Συκουτρή, αναφορικά με το πώς πρέπει να γίνονται οι εκδόσεις των νεοελληνικών λογοτεχνικών έργων. Από εκεί και εξής πυκνώνουν τα νεοελληνικά δημοσιεύματα του.

Γλωσσικό ζήτημα

Αναφορικά με το γλωσσικό ζήτημα, προσπάθησε να διαμορφώσει ένα βατό, προσανατολισμένο προς τη δημοτική γλώσσα, λιτό και ανεπιτήδευτο ύφος γραπτού λόγου, ισορροπώντας ανάμεσα σε δημοσιεύματα πιο ειδικά και επιστημονικά και σε εργασίες πιο εκλαϊκευμένες, οι οποίες στοχεύουν στην πρόσβαση στο ευρύτερο κοινό. Η μακρόχρονη άλλωστε δημοσιογραφική και επιστολογραφική του θητεία λειτουργεί ως απόδειξη των παραπάνω.

Ευρύτερη, επιστημονική, πνευματική και πολιτιστική δράση

Από το σύνολο της ακαδημαϊκής και πνευματικής πορείας του Λ. Πολίτη, εύκολα συμπεραίνει κανείς επίσης ότι η μακρόχρονη παραμονή του στη Θεσσαλονίκη (από το 1948 έως το 1977) συμπίπτει και με τη γονιμότερη περίοδο της ζωής και του έργου του. Έδρασε καταλυτικά μάλιστα για την πνευματική και καλλιτεχνική ζωή του μακεδονικού χώρου γενικότερα, ιδιαίτερα μέσω της συμμετοχής και συμβολής του στην Τέχνη και σε περιοδικά όπως ο Νουμάς και τα Ελληνικά.

Η Τέχνη ειδικότερα αποτέλεσε ένα σημαντικό κεφάλαιο στη διαδρομή του Λ. Πολίτη. Πρόκειται φυσικά για τη Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία "Τέχνη", που αποδείχθηκε ακμαίος για την εποχή οργανισμός και συγκέντρωσε έναν κύκλο εκλεκτών στελεχών της πνευματικής και πολιτιστικής ζωής της Θεσσαλονίκης αλλά και ευρύτερα. Ιδρύθηκε το 1951 στη Θεσσαλονίκη και δραστηριοποιούνταν στους τομείς της Μουσικής, Θεάτρου, Τεχνών, Λογοτεχνίας κ.ά. Ο Πολίτης υπήρξε ιδρυτικό μέλος της εταιρείας και συνέβαλε στη διαμόρφωση της πνευματικής και πολιτισμικής κίνησης της Θεσσαλονίκης.

Το 1952 ο Πολίτης συμμετέχει επίσης και στη διεύθυνση των Ελληνικών, περιοδικό που εξέδιδε η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Παρέμεινε 25 χρόνια στη διεύθυνση και συντακτική ομάδα του περιοδικού και συνέχισε την παράδοση του παλαιότερου ομώνυμου ιστορικού-φιλολογικού περιοδικού, διευρύνοντας ταυτόχρονα την εμβέλεια θεμάτων αλλά και τη σημασία του. Το περιοδικό καθιερώθηκε διεθνώς ως ένα εκ των αρτιότερων φιλολογικών, ιστορικών και λαογραφικών περιοδικών. Ο Πολίτης, εκτός από τη συμμετοχή του στη σύνταξη, εξέδωσε σε αυτό και πολλά δημοσιεύματα, σημειώματα και συλλογικές προσπάθειες κριτικής βιβλιογραφίας.

Τέλος, ο Πολίτης, μαζί με τους καθηγητές Ι. Θ. Κακριδή και Μ. Παπαθωμόπουλο, υπήρξε ιδρυτής του οργανισμού “Βυζαντινή και Νεοελληνική Βιβλιοθήκη”, στα πλαίσια του οποίου έμπειροι και νεότεροι μελετητές εξέδιδαν κείμενα της παλαιότερης περιόδου της νεοελληνικής λογοτεχνίας σε έγκυρες φιλολογικές εκδόσεις. Η σημασία της πρωτοβουλίας αυτής οδήγησε στην αναβίωσή της στο φιλόξενο περιβάλλον του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.

Εκτός από τα παραπάνω, ο Πολίτης συμμετείχε σε πολυάριθμα συμβούλια, επιτροπές και σωματεία. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει για το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών (Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη), όπου διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου και πρόεδρός του. Υπήρξε επίσης αναπληρωματικό μέλος του Αρχαιολογικού Συμβουλίου (1961-1964), μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης.

Στη διάρκεια της πολύχρονης και γόνιμης διαδρομής του, ο Πολίτης συμμετείχε σε πληθώρα επιστημονικών συνεδρίων και συμποσίων και η γενικότερη εκπαιδευτική και επιστημονική του προσφορά τιμήθηκε με ελληνικές και ξένες διακρίσεις.

Ένας ξεχωριστός ακαδημαϊκός και άνθρωπος

Οι τομείς των ερευνητικών ενδιαφερόντων του Λ. Πολίτη και της επιστημονικής και κοινωνικής του προσφοράς, όπως συνοψίζονται από τον Κεχαγιόγλου (1982) και την Αποστολίδου (2014) περιλαμβάνουν θέματα: παιδείας, διδασκαλίας και γλώσσας, από το πρώτο του δημοσίευμα το 1925 έως και το τελευταίο το 1982· νεοελληνικής μετρικής, από το 1926· νεοελληνικής φιλολογίας και βιβλιογραφίας, από το 1929· παλαιογραφίας και κωδικολογίας, από το 1930· αρχαιολογίας, από το 1936· τέλος, καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και κοινωνικά ενδιαφέροντα, μέσα από τα δημοσιογραφικά του κείμενα, τις επιστολές και τις κριτικές του.

Ο Λ. Πολίτης είναι ένα ορόσημο στον χώρο των νεοελληνικών σπουδών: ανέλαβε και έφερε σε πέρας την αυτονόμηση της νεολληνικής φιλολογίας ως επιστήμης, την προώθησε τόσο εντός των συνόρων όσο και διεθνώς , έλκοντας πολλούς μαθητές σε αυτήν και ενισχύοντας (πρακτικά και θεωρητικά) το έργο πολλών ελλήνων και ξένων ερευνητών. Προώθησε τη δημιουργία του ακαδημαϊκού-διοικητικού χώρου των Μέσων και Νεότερων Ελληνικών Σπουδών στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1965) και συνέβαλε στην ίδρυση νέων εδρών και θέσεων διδακτικού προσωπικού στον τομέα της γλώσσας και της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Υπήρξε ένας πρόθυμος, αγαπητός, συνετός και πάντοτε ανήσυχος επιστήμονας και ερευνητής. Την ευρεία επιστημονική και κοινωνική του προσφορά και δράση συμπληρώνει ένα εξίσου ευρύ συγγραφικό του έργο το οποίο στο μεγαλύτερο μέρος του εξακολουθεί να παραμένει έργο αναφοράς.

Εργογραφία

Επιλογή

• «Για την έκδοση του Σολωμού» (1938)
• Σολωμού, Η Γυναίκα της Ζάκυθος (1944)
• Μορφές του νεοελληνικού Λυρισμού (1946)
• «Ο Σολωμός, ποιητής εθνικός και ευρωπαίος» (1946)
• Θέματα της λογοτεχνίας μας, Α΄ (1947, β΄έκδοση 1976)
• Διονυσίου Σολωμού, Άπαντα (3 τόμοι και Παράρτημα, 1948, 1955, 1991)
• Εισαγωγή στον “Ερωτόκριτο” (1952, β΄ έκδοση 1976)
• Ο Σολωμός στα Γράμματά του (1956)
• Γύρω στο Σολωμό. Μελέτες και άρθρα (1938-1982) (1985, 3η ανατύπωση 2009)
• Διονυσίου Σολωμού, Αυτόγραφα έργα (2 τόμοι, 1964)
• Γεωργίου Χορτάτση, “Κατσούρμπος” (1964)
• Ποιητική ανθολογία (7 τόμοι, 1964-1967)
• Μετρικά (1972)
• A History of Modern Greek Literature (1973)
• Paléographie et littérature byzantine et néo-grecque (1975)
• Θέματα της Λογοτεχνίας μας, Β΄ (1976)
• Συνοπτική ιστορία της νέας ελληνικής λογοτεχνίας (1968, γ΄ έκδοση 1977)
• Ιστορία της νέας ελληνικής λογοτεχνίας, (1978, 25η ανατύπωση 2020)
• Οι βιβλιοκρισίες, 1926-1973. Θέματα της λογοτεχνίας μας. Eκδοτικά. Σολωμικά. Παλαιογραφικά (2002)
• Μετρικά. Β’ έκδοση, επαυξημένη (2014)

Πηγές

• Κεχαγιόγλου, Γεώργιος. 1982-1983. “Λίνος Ν. Πολίτης (1906–1982)”, Ελληνικά (34:7-22).
• Αποστολίδου, Βενετία. 2012. «Πανεπιστημιακή διδασκαλία και ιστοριογραφία της λογοτεχνίας. Το παράδειγμα του Λίνου Πολίτη», στο: (Αγγέλα Καστρινάκη, Αλέξης Πολίτης, Δημήτρης Τζιόβας, επιμ.), Για μια ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα. Προτάσεις ανασυγκρότησης. Θέματα και ρεύματα. Ηράκλειο: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης / Μουσείο Μπενάκη, σσ.465-479.
• Αποστολίδου, Βενετία. 2022. Η Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο. Η συγκρότηση της επιστήμης της Νεοελληνικής Φιλολογίας (1942-1982). Αθήνα: Πόλις.

Βιβλιογραφία

• Βενετία Αποστολίδου, «Πανεπιστημιακή διδασκαλία και ιστοριογραφία της λογοτεχνίας. Το παράδειγμα του Λίνου Πολίτη», στο:(Αγγέλα Καστρινάκη, Αλέξης Πολίτης, Δημήτρης Τζιόβας, επιμ.) Τμήμα Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης / Μουσείο Μπενάκη, Για μια ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα. Προτάσεις ανασυγκρότησης. Θέματα και ρεύματα., εκδ. Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης / Μουσείο Μπενάκη, Ηράκλειο 2012, σ. 465-479
• Παναγιώτης Μαστροδημήτρης, «Ιωάννης Συκουτρής-Λίνος Πολίτης: το χρονικό μιας φιλολογικής αντιδικίας», στο: Η Νεοελληνική σύνθεση. Θέματα και κατευθύνσεις της νεοελληνικής λογοτεχνίας, εκδ. Νεφέλη, Αθήνα, 1999, σσ. 315-333

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

• Ακαδημία Αθηνών Μέλη
• ΕΚΕΒΙ Αρχειοθετήθηκε 2011-08-20 στο Wayback Machine.
• Ευριπίδης Γαραντούδης, «ΠΟΛΙΤΗΣ, Λ., επιμ. 1975-1977. Ποιητική ανθολογία. 2η έκδοση αναθεωρημένη. 8 τόμ. Αθήνα: Δωδώνη», κριτική παρουσίαση
• Γραμματολογίες Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
• Ριζοσπάστης, Σαν Σήμερα, Πρόσωπα 21 Δεκέμβρη
• Αφιέρωμα του Αρχείου της ΕΡΤ για την πνευματική διαδρομή του ξεχωριστού αυτού νεοελληνιστή, όπως την αφηγείται ο ίδιος ο Λίνος Πολίτης, στο "Μονόγραμμα'', παραγωγής του 1982, λίγους μήνες πριν να φύγει από τη ζωή: ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ ΛΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
• Βιβλιοπωλείο ΜΙΕΤ, Λίνος Πολίτης
• Ανέμη, Λήμμα "Λίνος Πολίτης"
• Αμανατίδης, Κυριάκος. "Λίνος Πολίτης (1906-1982): Ένας ακόμη μεγάλος ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας", Νέος Κόσμος, 13/07/2022. Τελευταία πρόσβαση: 04/12/2025.