Κωνσταντίνος Ξενάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Ξενάκης
Constantin Xenakis (1995).png
Γέννηση
Κάιρο
Υπηκοότητα Ελλάδα και Γαλλία
Ιδιότητα καλλιτέχνης και ζωγράφος
Ιστοσελίδα http://www.constantinxenakis.org/

Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης (γαλλικά: Constantin Xenakis) είναι ποιητής, γλύπτης, και εικαστικός καλλιτέχνης ο οποίος γεννήθηκε στο Κάιρο της Αιγύπτου το 1931, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Παρίσι. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος της μεταμοντέρνας τέχνης, και τα έργα του είναι γνωστά για την σημειολογία τους και τον συνδυασμό κωδικών, γραμμάτων διαφόρων αλφαβήτων, και διαφόρων αντικειμένων, κατά την προσωπική τεχνοτροπία του καλλιτέχνη.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1931 στο Κάιρο σε οικογένεια Αιγυπτιωτών, και στην ηλικία των 21 ετών ανεχώρησε για το Παρίσι όπου σπούδασε διακόσμηση εσωτερικών χώρων και αρχιτεκτονική έως το 1961 στην Ανωτάτη Σχολή Σύγχρονης Τέχης (École Supérieure des Arts Modernes ) και στην Ακαδημία του Μεγάλου Σωμιέρ (Académie de la Grande Chaumière). Κατά την δεκαετία του 1970 υπήρξε καθηγητής των καλών τεχνών στο Παρίσι και το Βερολίνο, ενώ μετέπειτα πραγματοποίησε πολλές εκθέσεις διεθνώς.[1][2]

Από το 1980 και έπειτα αρχίζει να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερα σημεία και σύμβολα επί των έργων του, παρμένα από τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά, ελληνικό και φοινικικό αλφάβητο, αλλά και ιαπωνικούς χαρακτήρες, υποβαλλόμενα από χρωματικές ποικιλίες. Το 1986 έγινε μέλος του Τάγματος των Ταγμάτων και των Τεχνών (Ordre des Arts et des Lettres) στη Γαλλία, και το 1996 του απονεμήθηκε το βραβείο Ντελμά (Prix Delmas) από το Institut de Γαλλία.[1][2]

Έχει ασκήσει κριτική στο φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης και των επιπτώσεων της, καθώς και εκφράσει προβληματισμούς για την υπερπληθώρα των διαθέσιμων πληροφοριών στον σύγχρονο κόσμο, ενώ μέσω του έργου του επιδιώκει την παρουσίαση μιας οικουμενικής εκφραστικής δημιουργίας αναζητώντας την καλλιτεχνική υπέρβαση.[3]

Στην Ελλάδα, κάποια από τα έργα του φιλοξενούνται στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών[4] και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη,[5] ενώ ένα από τα έργα του κοσμούσε ως ο κεντρικός πίνακας το πρωθυπουργικό γραφείο κατά την θητεία του Αλέξη Τσίπρα.[6]

Ενδεικτά έργα και εκθέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1969: "EK-STASIS", ηλεκτροκινητική γλυπτική
  • 1982: "La grande journée", συνδυασμός εικαστικής και χορευτικής παράστασης [7]
  • 1985: δημιουργία ανάγλυφων κεραμικών πορειών (έκτασης 670 τ.μ.) για τον σταθμό αποχέτευσης της πόλης Κροσν (Crosne) στη Γαλλία

Εκθέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1969: "Espace a Reflexion" Sodertalje Konsthall Σουηδία

1971: "Studio fur Moderne Kunst" Ινστιτούτο Γκαίτε Αθήνα

1971: "RA / Reflexion", Action, Studio fur Moderne Kunst, Ινστιτούτο Γκαίτε, Αθήνα

1974: Galerija Studentskog Centra, Ζάγκρεμπ, Κροατία

1976: "Centre d' Art et Communication", Βαντούζ, Λίχτενσταϊν

1981: "Constantin Xenakis : 15 Ans d' Art Semiotiqie", Mont -Saint-Aignan, Γαλλία

1985: "Constantin Xenakis", Walker Hill Art Center, Σεούλ, Κορέα

1985: "Constantin Xenakis", Institut Franco-Japonais, Τόκυο, Ιαπωνία

1985: "Constantin Xenakis", Musee d' Art Moderne de la ville de Taipei, Ταϊβάν

1996: "Constantin Xenakis, Retrospective 1958-1996 : The return of the artist", Musee des Beaux Arts, Αλεξάνδρεια, Αίγυπτος

1997: "Constantin Xenakis, Retrospective 1958-1996 : The return of the artist", Hanager Arts Center, Κάιρο, Αίγυπτος

1997: Le Livre de la Vie, Chapitre B: Alexandre le Grand et Moi , de Constantin Xenakis, Αλατζά Ιμαρέτ, Θεσσαλονίκη

1998: "9e Festival du Film Arabe de Fameck", Cite Sociale de Fameck, Γαλλία

2003: "Constantin Xenakis. Works 1980-2001", Κρατικό Μουσείο Σϋγχρονης Τέχνης, Συλλογή Κωστάκη, Θεσσαλονίκη, Ελλάδα

2005: "Constantin Xenakis, Parcours d’un peintre 1966-2004", Centre Noroit Arras, Γαλλία

2005: "Constantin Xenakis", Fundació Jaume II el Just. Reial Monastir de Santa Maria de la Valldigna, Βαλένθια, Ισπανία

2006: "Le code de la Route" Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Ρόδος, Ελλάδα

2006: "Structures & Codes" Μουσείο Ηρακλειδών, Αθήνα.[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]