Κωνσταντίνος Μανέτας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κωνσταντίνος Μανέτας
Konstantinos Manetas.png
Γέννηση
Τρίπολη Αρκαδίας
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων
Ιδιότητα πολιτικός και στρατιωτικός
Γονείς Ζωή Κολοκοτρώνη
Αδέλφια Ζωή Μανέτα, Ιωάννης Μανέτας και Θεόδωρος Μανέτας
Αξίωμα Υπουργός Στρατιωτικών της Ελλάδας
Υπουργός Συγκοινωνιών της Ελλάδας
Υπουργός Εφοδιασμού της Ελλάδας
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Αθηνών)
Αρχηγός Γενικού Επιτελείου Στρατού ( - )

Ο Κωνσταντίνος Μανέτας (1879 - 9 Δεκεμβρίου 1960) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.

Τα πρώτα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Τρίπολη και ήταν δευτερότοκος γιος του Παναγιώτη Μανέτα[1] και της Ζωίτσας Κολοκοτρώνη, κόρης του Γενναίου Κολοκοτρώνη. Καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου.

Σταδιοδρομία ως αξιωματικός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, υπήρξε μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου (1909) και συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους ως διοικητής λόχου και στη συνέχεια τάγματος. Στη μάχη δε του Κιλκίς τραυματίστηκε σοβαρά.[2] Το 1914 προήχθη σε ταγματάρχη, το 1917 σε συνταγματάρχη και το 1920 σε υποστράτηγο. Έλαβε μέρος στην κίνηση της Εθνικής Άμυνας, στο Μακεδονικό μέτωπο, στην ουκρανική εκστρατεία ως διοικητής πεζικού της ΧΙΙΙ μεραρχίας και στην Μικρασιατική εκστρατεία ως διοικητής της ίδιας μεραρχίας. Το 1921 τέθηκε σε διαθεσιμότητα για πολιτικούς λόγους και επαναφέρθη στο στράτευμα τον Οκτώβριο του 1922. Το 1923 τοποθετήθηκε διοικητής του Β΄ Σώματος Στρατού και το 1924 διοικητής του Α΄ Σώματος Στρατού.[3] Το 1924 προήχθη σε αντιστράτηγο ενώ χρημάτισε προσωρινός αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού κατά τον Ιούνιο - Αύγουστο του 1931.[2] Το 1935 αποστρατεύθηκε, αποκαταστάθηκε όμως αργότερα για να αποστρατευθεί τελικώς το 1941. Επίσης είχε διατελέσε στρατιωτικός ακόλουθος στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι. Ως στρατιωτικός ήταν σεβαστός από μεγάλο μέρος του στρατού.[2]

Εκτοπισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την περίοδο 1938 - 1940 εκτοπίστηκε στην Νάξο λόγω της αντίθεσής του στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Με την είσοδο των ξένων δυνάμεων στην Ελλάδα συνελήφθη και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Ιταλία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1943 για να μεταφερθεί αργότερα στην Γερμανία. Απελευθερώθηκε το 1945 και επέστρεψε στην Ελλάδα. Το 1950 εξελέγη βουλευτής Αθηνών[2] αλλά απέτυχε να επανεκλεγεί στις εκλογές του 1951, 1952 και 1956. Στις κυβερνήσεις Γονατά (1923), Οθωναίου (1933) και Πλαστήρα (1950) υπήρξε υπουργός στρατιωτικών, συγκοινωνιών και εφοδιασμού αντίστοιχα.[4][5]

Απεβίωσε στην Αθήνα με το βαθμό του Αντιστράτηγου ε.α. και ενταφιάστηκε (δημοσία δαπάνη) στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών στις 11 Δεκεμβρίου 1960[6]. Ήταν άγαμος.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βιογραφικό Μανέτα, από την ιστοσελίδα "Αρκάδων Χρόνοι"
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Εγκυκλοπαίδεια Παπυρος Λαρους Μπριταννικα, Αθήνα, τόμος 40, σελ. 198
  3. Δαφνής Γρηγόριος, "Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων", Τόμος α΄, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1997, σελ.328
  4. κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας της Κυβερνήσεως
  5. κυβέρνηση Αλέξανδρου Οθωναίου, από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας της Κυβερνήσεως
  6. εφ. Ελευθερία, Κηδεύεται σήμερον ο στρατηγός Κ. Μανέτας, φύλλο 11/12/1960, σελ. 16.