Μετάβαση στο περιεχόμενο

Κρίνος της θάλασσας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Κρίνος της θάλασσας
Κρίνοι της θάλασσας
Κρίνοι της θάλασσας
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
Ομοταξία: Μονοκοτυλήδονα (Liliopsida)
Τάξη: Ασπαραγώδη (Asparagales)
Οικογένεια: Αμαρυλλιδοειδή (Amaryllidaceae)
Γένος: Παγκράτιο (Pancratium)
Είδος: P. maritimum
Διώνυμο
Pancratium maritimum (Παγκράτιο το παράλιο)
L., 1753
Κρίνοι της θάλασσας (Pancratium maritimum), Ποταμός Επανομής, Ν. Θεσσαλονίκης.
Κάψες με μαύρους ανάλαφρους σπόρους (Παραλία  Αλυκές, Νήσος Αμμουλιανή, 2-10-2022)

Το είδος Pancratium maritimum (Παγκράτιο το παράλιο), κοινώς γνωστό ως Κρίνος της θάλασσας ή θαλάσσιος ασφόδελος, ανήκει στην οικογένεια Αμαρυλλιδοειδή (Amaryllidaceae) της τάξης των Asparagales.

Η λέξη Pancratium ετυμολογείται από τις ελληνικές λέξεις παν και κρατύς = ισχυρός, δυνατός κρατερός [συγκριτικός κρατίων και υπερθετικός κράτιστος][1]

Γεωγραφική Κατανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόκειται για αυτοφυές είδος με ευρεία εξάπλωση στις αμμώδεις ακτές της Μεσογείου. Συναντάται σε παράκτιες περιοχές της Ελλάδας (Πελοπόννησο, Χαλκιδική, Κυκλάδες, Κρήτη, Κέρκυρα), της Κύπρου, καθώς και στην Τουρκία, το Ισραήλ, την Κορσική και τις Κανάριες Νήσους.

Το είδος αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της αμμόφιλης βλάστησης. Παρά την ευρεία κατανομή του, οι πληθυσμοί του υφίστανται έντονη πίεση και μείωση λόγω της τουριστικής ανάπτυξης και της υποβάθμισης των παράκτιων βιοτόπων. Σε πολλές περιοχές θεωρείται απειλούμενο και χρήζει προστασίας.

Είναι ένα πολυετές βολβώδες γεώφυτο, προσαρμοσμένο σε παραθαλάσσια οικοσυστήματα. Το ριζικό του σύστημα μπορεί να φτάσει σε βάθος έως και 1,5 μέτρο, εξασφαλίζοντας σταθερότητα και πρόσβαση σε υγρασία στις αμμώδεις ακτές.[2] Η περίοδος ανθοφορίας εκτείνεται από τα μέσα Ιουλίου έως τον Οκτώβριο. [3]Τα άνθη είναι λευκά, μεγάλου μεγέθους και εύοσμα. Το άρωμά τους γίνεται εντονότερο κατά τις νυχτερινές ώρες, προσελκύοντας συγκεκριμένους επικονιαστές, όπως η νυχτοπεταλούδα Agrius convolvuli.[4] Κατά το φθινόπωρο, το φυτό παράγει καρπούς (κάψες) που περιέχουν πολυάριθμα μέλανα σπέρματα. Οι σπόροι αυτοί χαρακτηρίζονται από χαμηλή πυκνότητα και υφή που προσομοιάζει με ελαφρόπετρα ή άνθρακα, επιτρέποντάς τους να επιπλέουν στο θαλασσινό νερό και να διασπείρονται μέσω των ρευμάτων (υδροχωρία).[5]


  1. Λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, Επιτροπή φιλολόγων, σ. 455, εκδ. ελληνικά γράμματα, 2001 ISBN 960-393-655-3
  2. Pignatti, S. (1982). Flora d'Italia. Edagricole.
  3. «Pancratium maritimum - Sea daffodil». www.west-crete.com. Ανακτήθηκε στις 22 Αυγούστου 2021.
  4. Eisikowitch, D.; Galil, J. (1971-10). «Effect of Wind on the Pollination of Pancratium maritimum L. (Amaryllidaceae) by Hawkmoths (Lepidoptera: Sphingidae)». The Journal of Animal Ecology 40 (3): 673. doi:10.2307/3444. ISSN 0021-8790. https://doi.org/10.2307/3444.
  5. Balestri, Elena; Cinelli, F. (2004-07). [761:gaeeco2.0.co;2 «Germination and Early-Seedling Establishment Capacity of Pancratium maritimum L. (Amaryllidaceae) on Coastal Dunes in the North-Western Mediterranean»]. Journal of Coastal Research 203: 761–770. doi:10.2112/1551-5036(2004)20[761:gaeeco]2.0.co;2. ISSN 0749-0208. https://doi.org/10.2112/1551-5036(2004)20[761:gaeeco]2.0.co;2.
  • Polunin, O., Flowers of Greece and the Balkans – a Field Guide,1987 , ISBN 0-19-281998-4

Αναφορές στο διαδίκτυο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]