Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ
Munaitpasov kazhimukan.jpg
Γέννηση
Επαρχία Τσελινογκράντ
Θάνατος
Επαρχία Ορνταμπάσι
Υπηκοότητα Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Ιδιότητα χωρίς ετικέτα
Βραβεύσεις Τάξη του Σήματος της Τιμής και Order of the Lion and the Sun
Ο Καζιμουκάν Μουναϊτπάσοφ σε ένα γραμματόσημο του Καζακστάν, το 2016

Ο Κατζιμουκάν Μουναϊτπασούλι (καζακικά: Қажымұқан Мұңайтпасов‎*, ρωσικά: Хаджимукан Мунайтпасов‎, 7 Απριλίου 1871 – 12 Αυγούστου 1948), επίσης γνωστός ως Χαντζιμουκάν Μουναϋτπάσοφ, ήταν Καζάκος παλαιστής και πολλές φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην ελληνορωμαϊκή πάλη.

Ο Μουναϋτπασούλι γεννήθηκε το 1871, στο χωριό Καραοτκιέλ της επαρχίας Ακμόλα, στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Ήταν 1.94 μέτρα και ζύγιζε 139 κιλά. Αγωνίστηκε σε 54 χώρες και κέρδισε 48 μετάλλια. Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην καριέρα του ήταν το 1910, όταν του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στο Μπουένος Άιρες και έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής για πρώτη φορά στην καριέρα του. Μια από τις πιο διάσημες νίκες του ήταν η ήττα του Ιάπωνα μάστερ στο ζίου ζίτσου, του Χαρακίκι Τζιντόφου, ο οποίος πέθανε λόγω θανάσιμου τραυματισμό στην σπονδυλική του στήλη σε εκείνο τον αγώνα.

Πολλές φορές δεν του επιτρεπόταν να είναι μέλος της Ρωσικής Εθνικής ομάδας λόγω των πολιτικών διακρίσεων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, με αποτέλεσμα να συμμετέχει σε διεθνείς διαγωνισμούς εκπροσωπώντας την Μαντζουρία με το Ιαπωνικό όνομα Γιαμαγκάτα Μαχανούρα. Η καριέρα του διήρκεσε 43 έτη, από το 1901 έως το 1944. Τιμήθηκε με την Τάξη του Σήματος της Τιμής, και με το Τάγμα του Λιονταριού και του Ήλιου.

Πέθανε στις 12 Αυγούστου 1948 σε ηλικία 77 ετών, στο κολχόζ Λιενίνσκογιε ζνάμγια στην επαρχία Ορνταμπάσι (Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν), χωρίς καθόλου μαθητές και αφήνοντας τις τέσσερις γυναίκες του στο Τουρκεστάν. Το 1980 ένα μουσείο άνοιξε προς τιμήν του. Επίσης, υπάρχουν οδοί Κατζιμουκάν στο Αλμάτι, την Αστάνα και το Σεμέι. Δύο ρωσικές ταινίες βασίζονται στην ιστορία της ζωής του: η Χάτζι-Μουκάν (1978) και ο Δικός μας! (το 1985, με πρωταγωνιστές τον Μπαχιτζάν Εστζάνοφ, τον Γκιεοργκίι Χατσατούροβιτς και τον Αλεξάντρ Πανκράτοφ-Τσόρνι).

Επίσης, με το όνομά του υπάρχουν δύο στάδια στην Αστάνα και το Σιμκέντ, που χρησιμοποιούνται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Το πρώτο έχει χωρητικότητα 12.350 θέσεων, ενώ το δεύτερο έχει χωρητικότητα 37.000 θέσεων.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]