Κάρολος Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάρολος Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης
1684 Carl Alexander.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Karl Alexander von Württemberg (Γερμανικά)
Γέννηση24  Ιανουαρίου 1684[1][2]
Στουτγκάρδη[3]
Θάνατος12  Μαρτίου 1737[1][2]
Λούντβιγκσμπουργκ[4]
Τόπος ταφήςΠαλάτι του Λούντβιγκσμπουργκ
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
ΘρησκείαΚαθολικισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός ηγέτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία-Αυγούστα του Τουρν & Τάξις (1727–1737)
ΤέκναΚάρολος Ευγένιος της Βυρτεμβέργης
Λουδοβίκος Ευγένιος της Βυρτεμβέργης
Φρειδερίκος Β΄ Ευγενίος της Βυρτεμβέργης
Αυγούστα-Ελισάβετ της Βυρτεμβέργης
ΓονείςΦρειδερίκος Κάρολος της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ και Ελεονόρα-Γιουλιάνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
ΑδέλφιαΧριστιανή-Καρλόττα της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ
Frederick Louis of Württemberg-Winnental
Ερρίκος Φρειδερίκος της Βυρτεμβέργης
Μαξιμιλιανός Εμμανουήλ της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ
ΟικογένειαΟίκος της Βυρτεμβέργης
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Θυρεός
Armoiries duché de Wurtemberg 1733.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρολος-Αλέξανδρος, γερμ. Karl-Alexander (24 Μαΐου 1684 - 12 Μαρτίου 1737) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Στουτγάρδης (1733-1737). Έγινε αντιβασιλιάς της Σερβίας (1720-33).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ και της Ελεονόρας-Γιουλιάνας, κόρης του Αλβέρτου Β΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ[5].

Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και το 1698 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν επιτυχής διοικητής στο στρατό της Αυστρίας· μεταστράφηκε στον Καθολικισμό το 1712. Συμμετείχε υπό τον Ευγένιο πρίγκιπα της Σαβοΐας στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και εναντίον των Οθωμανών. Το 1719 ορίστηκε κυβερνήτης του Βελιγραδίου. Το 1720 ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων τον έθεσε κυβερνήτη του βασιλείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Τότε νυμφεύτηκε.

Έπειτα από 13 έτη ηγεμονίας στη Σερβία, διαδέχθηκε τον άτεκνο εξάδελφό του Έμπερχαρτ-Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης. Ως δούκας επανέφερε την Αυλή από το Λούντβιχσμπουρκ στην κοντινή Στουτγάρδη. Κυβέρνησε ως το 1737, όταν απεβίωσε στο Λούντβιχσμπουρκ σε ηλικία 53 ετών· τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του, πρώτα ο Κάρολος-Ευγένιος, μετά ο Λουδοβίκος-Ευγένιος και τέλος ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1727 τη Μαρία-Αυγούστα, κόρη του Άνσελμου-Φραγκίσκου 2ου πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις και είχε τέκνα:

Στη λογοτεχνία και σε ταινίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η ιστορία του με τον Εβραίο τραπεζίτη Γιόζεφ Συς Οπενχάιμερ έχει μικρό ιστορικό έρεισμα, έγινε θέμα πολλών μυθιστορημάτων και ταινιών, όπως το βιβλίο του Βίλχελμ Χάουφ Γιούτ Συς (1827)[6]: ο ήρωας μεγαλώνει μεταξύ Εβραίων· προδίδει μία κοπέλα και καταδικάζεται σε απαγχονισμό. Λίγο πριν ανακαλύπτει ότι δεν είναι Εβραίος και θα μπορούσε να αποφύγει την καταδίκη τους, αλλά προτιμά την εκτέλεση από τη μικρή κοινωνία που μεγάλωσε. Την υπόθεση επανέλαβε ο Λίον Φόιχτβανγκερ το 1925 σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο.

Το 1934 γυρίστηκε σε ταινία με σκηνοθέτη τον Λόταρ Μέντες[7]. Επίσης το 1940 με σκηνοθέτη τον Βάιτ Χάρλαν, όπου η ταινία ήταν μέρος της προπαγάνδας των Ναζί. Τα μυθιστορήματα και οι ταινίες έχουν ελάχιστη αντιστοιχία με τα ιστορικά έγγραφα, που υπάρχουν στα Αρχεία της Επαρχίας Μπάντεν-Βυρτεμβέργης.

Αναφορές σε Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 The Peerage. p11053.htm#i110530. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  5. «Encyclopædia Britannica (mentioned as "Charles Alexander")». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Μαΐου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 2017. 
  6. Magill, Frank Northen (1985). Magill's survey of cinema, foreign language films. Salem Press. ISBN 978-0-89356-247-2. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2011. 
  7. Haines, B.; Parker, S. (17 Μαρτίου 2010). AESTHETICS AND POLITICS IN MODERN GERMAN CULTURE. Peter Lang. σελίδες 42–44. ISBN 978-3-03911-355-2. Ανακτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2011. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles Alexander, Duke of Württemberg της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).