Κάρλος Φουέντες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρλος Φουέντες
Carlos Fuentes, Paris - Mar 2009 (6).jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Carlos Fuentes Macías (Ισπανικά)
Γέννηση 11  Νοεμβρίου 1928[1][2][3][4][5][6][7][8][9]
Πόλη του Παναμά[10]
Θάνατος 15  Μαΐου 2012[4][1][3][5][6][7][8][9]
Πόλη του Μεξικού[11]
Τόπος ταφής Κοιμητήριο του Μονπαρνάς
Ψευδώνυμο Emmanuel Matta
Υπηκοότητα Μεξικό
Παναμάς
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Ισπανική γλώσσα[3]
Σπουδές Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας[12]
σεναριογράφος
διπλωμάτης
μυθιστοριογράφος
δικηγόρος
δημοσιογράφος
ποιητής-νομικός
πεζογράφος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο Μπράουν
Πανεπιστήμιο Πρίνστον
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πανεπιστήμιο Κολούμπια
Αξιοσημείωτο έργο The Death of Artemio Cruz
Terra Nostra
d:Q5946214
Περίοδος ακμής 1954
Οικογένεια
Σύζυγος Rita Macedo (1957–1972)
Silvia Lemus (1976–2012)
Τέκνα Carlos Fuentes Lemus
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (2009)
λογοτεχνικό βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας (1994)
Βραβείο των τεσσάρων ελευθεριών - Βραβείο ελευθερίας του λόγου (2006)
Rómulo Gallegos Prize (1977)
Βραβείο Ξαβιέ Βιγιαρούτια (1975)
βραβείο Μιγκέλ ντε Θερβάντες (1987)
Menéndez Pelayo International Prize (1992)
Εθνικό Βραβείο Τεχνών και Επιστημών (1984)
Common Wealth Award of Distinguished Service (2002)
Grinzane Cavour Prize (1994)
Belisario Domínguez Medal of Honor (1999)
Alfonso Reyes International Prize (1979)
Prix Formentor (2011)
Honorary doctor of the Free University of Berlin (2004)
Honorary doctor of the University of Cambridge
Honorary doctor of the Harvard University
Ιστοσελίδα
Επίσημη ιστοσελίδα
Μέσα κοινωνικής δικτύωσης
Σελίδα στο Twitter
Υπογραφή
Firma de Carlos Fuentes.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Κάρλος Φουέντες Μασίας (Carlos Fuentes Macías, Πόλη του Παναμά, 11 Νοεμβρίου 1928 - 15 Μαΐου 2012) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Μεξικανούς μυθιστοριογράφους και δοκιμιογράφους. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα είναι η Αύρα, Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ[13], και Terra nostra. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Θερβάντες το 1987.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρλος Φουέντες γεννήθηκε στον Παναμά, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως μέλος του μεξικανικού διπλωματικού σώματος. Στη δεκαετία του '30, ο πατέρας του διορίστηκε πρέσβης του Μεξικού στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έδρα την Ουάσινγκτον. Στην Πόλη του Παναμά ο νεαρός Φουέντες σπούδασε ιστορία και γεωγραφία του Μεξικού. Θα περνούσαν αρκετά χρόνια για να γνωρίσει το Μεξικό από κοντά. Στο μεταξύ έζησε στο Σαντιάγο τη Χιλής, το Μπουένος Άιρες, όπου δέχθηκε την επιρροή σημαντικών προσωπικοτήτων των λατινοαμερικάνικων γραμμάτων, όπως ο Πάμπλο Νερούδα και ο Νταβίδ Αλφάρο Σικέιρος.

Στο Μεξικό, ο Φουέντες πήγε στα 16 του χρόνια και εισήχθη στην προπαρασκευαστική τάξη για το Κολλέγιο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως συνεργαζόμενος δημοσιογράφος με το περιοδικό HACKERS DOWNLOAD και κέρδισε την πρώτη θέση στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Κολλεγίου Φρανσές Μορέλος. Αργότερα πήρε τον πτυχίο της Νομικής από το Πανεπιστήμιο UNAM. Το 1950 ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου έκανε σπουδές Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Το 1954 δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα με τίτλο Οι μασκαρεμένες μέρες. Μαζί με τον Εμανουέλ Καρμπάγιο διηύθυνε την "Revista Mexicana de Literatura" (Μεξικανική Επιθεώρηση Λογοτεχνίας), ενώ μαζί με τους Βίκτορ Γκονσάλες Ολέα και Ενρίκε Γκονσάλες Πεδρέρο διηύθυνε το περιοδικό "El Espectador" (Ο Θεατής).

Ο Κάρλος Φουέντες περιέγραψε στο μυθιστόρημά του Η πιο διαυγής περιοχή το Μεξικό των δεκαετιών του '40 και του '50. Επέστρεψε στην περιγραφή του Μεξικού, αυτή τη φορά των δεκαετιών του '80 και του '90, στο μυθιστόρημα Κριστόμπαλ Νονάτο.

Στη δεκαετία του '60, έζησε στο Παρίσι, στη Βενετία, το Λονδίνο και στην Πόλη του Μεξικού. Το 2001, το μυθιστόρημά του Αύρα, το οποίο είχε γράψει το 1962, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σκανδάλου στην Πόλη του Μεξικού. Μία καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η Χεορχίνα Ράβαγο, απολύθηκε διότι πρότεινε την ανάγνωση του εν λόγω έργου στους μαθητές του Ινστιτούτου "Félix Félix de Jesús Rougier", όπου φοιτούσε και η κόρη του τότε Υπουργού Εργασίας, Κάρλος Αβασκάλ Καρράνσα.

Στη δεκαετία του '70, ο Φουέντες εργάστηκε στο Ινστιτούτο Γούντροου Ουΐλσον της Ουάσινγκτον. Ο Φουέντες υπήρξε πρέσβης του Μεξικού στη Γαλλία κατά την περίοδο 1972 - 1978, αλλά παραιτήθηκε όταν ο πρώην πρόεδρους του Μεξικού, Γουστάβο Ντίας Ορδάς, γνωστός ως ηθικός αυτουργός της σφαγής των φοιτητών έξω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, διορίστηκε πρέσβης του Μεξικού στην Ισπανία.

Το 1979, ο Φουέντες έλαβε το Διεθνές Βραβεία Αλφόνσο Ρέγιες, το 1984 το Εθνικό Βραβείο Επιστημών και το 1987 το Βραβείο Θερβάντες. Το 1992 του απονεμήθηκε το ΣΤ' Βραβείο Ιβηροαμερικανικής Λογοτεχνίας. Το 1994 τιμήθηκε με το Βραβείο Πρίγκιπας των Αστούριας.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μυθιστορήματα
  • 1958: La región más transparente (Η πιο διάφανη περιοχή)
  • 1961: Las buenas conciencias. Fondo de cultura económica (Η ήσυχη συνείδηση)
—μτφ. Αμαλία Ρούβαλη (εκδ. "Τυπωθήτω", 2010)
—μτφ. Κ. Κουντούρης (εκδ. "Ζαρβάνος", 1962
—μτφ. Έφη Γιαννοπούλου (εκδ. "Άγρα", 1999)
  • 1962: Aura (Αύρα)
—μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου (εκδ. "Θεμέλιο", 1997)
  • 1967: Zona sagrada (Ιερή ζώνη)
  • 1967: Cambio de piel (Αλλαγή δέρματος)
  • 1967: Cumpleaños (Τα γενέθλια)
—μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου (εκδ. "Θεμέλιο", 1997)
  • 1975: Terra Nostra [Η γη μας]
  • 1978: La cabeza de la hidra (Το κεφάλι της ύδρας)
  • 1980: Una familia lejana (Μακρινές συγγένειες)
—μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου (εκδ. "Θεμέλιο", 1998)
  • 1985: Gringo viejο (Ο γέρο-γκρίνγκο)
—μτφ. Κλαίτη Σωτηριάδου (εκδ. "Ωκεανίδα", 1987)
  • 1987: Cristóbal Nonato (Ο αγέννητος Χριστόφορος)
  • 1990: La campaña (Η εκστρατεία)
—μτφ. Γιάννης Σπανδωνής (εκδ. "Ωκεανίδα", 1993)
  • 1994: Diana o la cazadora solitaria (Ντιάνα, η μοναχική κυνηγός)
—μτφ. Κλαίτη Σωτηριάδου (εκδ. "Ωκεανίδα", 1997)
  • 1999: Los años con Laura Díaz (Τα χρόνια με τη Λάουρα Δίας)
—μτφ. Κατερίνα Ρούφου (εκδ. "Ωκεανίδα", 2001)
  • 2001: Instinto de Inez (Το ένστικτο της Ινές)
—μτφ. Μαρία Σπηλιοπούλου (εκδ. "Κέδρος", 2004)
  • 2003: La silla del águila (Το κάθισμα του Αετού)
—μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος (εκδ. "Άγρα", 2007)
  • 2008: La voluntad y la fortuna (Η θέληση και η τύχη)
—μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου (εκδ. "Καστανιώτης", 2011)
  • 2009: Adán en Edén (Ο Αδάμ στην Εδέμ)
  • 2012: Federico en su balcón (Ο Φεντερίκο στο μπαλκόνι του) (μεταθανάτια έκδοση)
  • 2012: Aquiles o El guerrillero y el asesino (μεταθανάτια έκδοση)
Συλλογές διηγημάτων
  • 1954: Los días enmascarados (Οι μασκαρεμένες μέρες)
—μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου (εκδ. "Καστανιώτη", 2002)
  • 1964: Cantar de ciegos
  • 1983: Agua quemada (Νερό καμένο)
—μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης (εκδ. "Άγρα", 1995)
  • 1990: Constancia y otras novelas para vírgenes (Κονστάνσια και άλλες ιστορίες για παρθένους)
—μτφ. Έφη Γιαννοπούλου (εκδ. "Άγρα", 2008, «Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Ισπανόφωνης Λογοτεχνίας» για το 2009 από το ΕΚΕΜΕΛ)
  • 1994: El naranjo, o los círculos del tiempo (Η πορτοκαλιά ή οι κύκλοι του χρόνου)
—μτφ. Έφη Γιαννοπούλου (εκδ. "Άγρα", 2003)
  • 1995: La frontera de cristal (Τα κρυστάλλινα σύνορα)
—μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου (εκδ. "Καστανιώτης", 2009)
  • 2004: Inquieta compañía (Ανήσυχη παρέα)
—μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου (εκδ. "Καστανιώτης", 2006)
  • 2006: Todas las familias felices (Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες)
—μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου (εκδ. "Καστανιώτη", 2008)
  • 2010: Carolina Grau

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 26  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 «Большая советская энциклопедия» (ρωσική γλώσσα) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 (γαλλική γλώσσα) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119037146. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. 4,0 4,1 4,2 www.nytimes.com/2012/05/16/books/carlos-fuentes-mexican-novelist-dies-at-83.html.
  5. 5,0 5,1 5,2 «Carlos Fuentes». (Ισπανική γλώσσα) Enciclopedia de la Literatura en México. 1162.
  6. 6,0 6,1 6,2 «Encyclopædia Britannica» (αγγλικά) biography/Carlos-Fuentes. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. 7,0 7,1 7,2 SNAC. w60k546x. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  8. 8,0 8,1 8,2 (αγγλικά) Find A Grave. 90171250. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  9. 9,0 9,1 9,2 Internet Speculative Fiction Database. 5901. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  10. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  11. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική κρατική βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  12. www.nytimes.com/movies/movie/81461/Profile-of-a-Writer-Crossing-Borders-The-Journey-of-Carlos-Fuentes/overview.
  13. La muerte de Artemio Cruz, 1962, - ελλην.μετάφρ. Κ.Κουντούρης ("Ζαρβάνος")

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carlos Fuentes της Ισπανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).