Κάρλος Φουέντες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Κάρλος Φουέντες
Carlos Fuentes, Paris - Mar 2009 (6).jpg
Γέννηση
Πόλη του Παναμά
Θάνατος
Πόλη του Μεξικού
Ψευδώνυμο Emmanuel Matta
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Μεξικό και Παναμάς
Σπουδές Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού
Ιδιότητα συγγραφέας, σεναριογράφος, διπλωμάτης, μυθιστοριογράφος, δικηγόρος, δημοσιογράφος και ποιητής-νομικός
Σύζυγος Sylvia (), Rita Macedo () και Silvia Lemus
Τέκνα Carlos Fuentes Lemus
Βραβεύσεις Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής (), λογοτεχνικό βραβείο Πριγκίπισσα της Αστούριας (), Βραβείο των τεσσάρων ελευθεριών - Βραβείο ελευθερίας του λόγου (), Rómulo Gallegos Prize (), Βραβείο Ξαβιέ Βιγιαρούτια (), βραβείο Μιγκέλ ντε Θερβάντες (), Menéndez Pelayo International Prize (), Εθνικό Βραβείο Τεχνών και Επιστημών (), Common Wealth Award of Distinguished Service (), Grinzane Cavour Prize (), Belisario Domínguez Medal of Honor (), Alfonso Reyes International Prize () και Prix Formentor ()
Υπογραφή
Firma de Carlos Fuentes.jpg
Commons page Πολυμέσα

Ο Κάρλος Φουέντες Μασίας (Πόλη του Παναμά, 11 Νοεμβρίου 1928 - 15 Μαΐου 2012) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς Μεξικανούς μυθιστοριογράφους και δοκιμιογράφους. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του έργα είναι η Αύρα, Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ[1], και Terra nostra. Του απονεμήθηκε το Βραβείο Θερβάντες το 1987.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρλος Φουέντες γεννήθηκε στον Παναμά, όπου ο πατέρας του υπηρετούσε ως μέλος του μεξικανικού διπλωματικού σώματος. Στη δεκαετία του '30, ο πατέρας του διορίστηκε πρέσβης του Μεξικού στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έδρα την Ουάσινγκτον. Στην Πόλη του Παναμά ο νεαρός Φουέντες σπούδασε ιστορία και γεωγραφία του Μεξικού. Θα περνούσαν αρκετά χρόνια για να γνωρίσει το Μεξικό από κοντά. Στο μεταξύ έζησε στο Σαντιάγο τη Χιλής, το Μπουένος Άιρες, όπου δέχθηκε την επιρροή σημαντικών προσωπικοτήτων των λατινοαμερικάνικων γραμμάτων, όπως ο Πάμπλο Νερούδα και ο Νταβίδ Αλφάρο Σικέιρος.

Στο Μεξικό, ο Φουέντες πήγε στα 16 του χρόνια και εισήχθη στην προπαρασκευαστική τάξη για το Κολλέγιο. Ξεκίνησε να εργάζεται ως συνεργαζόμενος δημοσιογράφος με το περιοδικό HACKERS DOWNLOAD και κέρδισε την πρώτη θέση στο λογοτεχνικό διαγωνισμό του Κολλεγίου Φρανσές Μορέλος. Αργότερα πήρε τον πτυχίο της Νομικής από το Πανεπιστήμιο UNAM. Το 1950 ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου έκανε σπουδές Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης.

Το 1954 δημοσίευσε τα πρώτα του διηγήματα με τίτλο Οι μασκαρεμένες μέρες. Μαζί με τον Εμανουέλ Καρμπάγιο διηύθυνε την "Revista Mexicana de Literatura" (Μεξικανική Επιθεώρηση Λογοτεχνίας), ενώ μαζί με τους Βίκτορ Γκονσάλες Ολέα και Ενρίκε Γκονσάλες Πεδρέρο διηύθυνε το περιοδικό "El Espectador" (Ο Θεατής).

Ο Κάρλος Φουέντες περιέγραψε στο μυθιστόρημά του Η πιο διαυγής περιοχή το Μεξικό των δεκαετιών του '40 και του '50. Επέστρεψε στην περιγραφή του Μεξικού, αυτή τη φορά των δεκαετιών του '80 και του '90, στο μυθιστόρημα Κριστόμπαλ Νονάτο.

Στη δεκαετία του '60, έζησε στο Παρίσι, στη Βενετία, το Λονδίνο και στην Πόλη του Μεξικού. Το 2001, το μυθιστόρημά του Αύρα, το οποίο είχε γράψει το 1962, βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σκανδάλου στην Πόλη του Μεξικού. Μία καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η Χεορχίνα Ράβαγο, απολύθηκε διότι πρότεινε την ανάγνωση του εν λόγω έργου στους μαθητές του Ινστιτούτου "Félix Félix de Jesús Rougier", όπου φοιτούσε και η κόρη του τότε Υπουργού Εργασίας, Κάρλος Αβασκάλ Καρράνσα.

Στη δεκαετία του '70, ο Φουέντες εργάστηκε στο Ινστιτούτο Γούντροου Ουΐλσον της Ουάσινγκτον. Ο Φουέντες υπήρξε πρέσβης του Μεξικού στη Γαλλία κατά την περίοδο 1972 - 1978, αλλά παραιτήθηκε όταν ο πρώην πρόεδρους του Μεξικού, Γουστάβο Ντίας Ορδάς, γνωστός ως ηθικός αυτουργός της σφαγής των φοιτητών έξω από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968, διορίστηκε πρέσβης του Μεξικού στην Ισπανία.

Το 1979, ο Φουέντες έλαβε το Διεθνές Βραβεία Αλφόνσο Ρέγιες, το 1984 το Εθνικό Βραβείο Επιστημών και το 1987 το Βραβείο Θερβάντες. Το 1992 του απονεμήθηκε το ΣΤ' Βραβείο Ιβηροαμερικανικής Λογοτεχνίας. Το 1994 τιμήθηκε με το Βραβείο Πρίγκιπας των Αστούριας.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1958 Η πιο διάφανη περιοχή - (La región más transparente)
  • 1961 Η ήσυχη συνείδηση - (Las buenas conciencias. Fondo de cultura económica) (ελλ. μτφ. Αμαλία Ρούβαλη για τις εκδ. "Τυπωθήτω", 2010)
  • 1962 Αύρα - (Aura) (ελλ. μτφ.Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου για τις εκδ. "Θεμέλιο", 1997)
  • 1962 Ο θάνατος του Αρτέμιο Κρουζ - (La muerte de Artemio Cruz) (ελλ. μτφ. Κ. Κουντούρης για τις εκδ. "Ζαρβάνος", 1962 και Έφη Γιαννοπούλου για τις εκδ. "Άγρα", 1999)
  • 1967Αλλαγή δέρματος - (Cambio de piel)
  • 1967Ιερή ζώνη - (Zona sagrada)
  • 1967 Τα γενέθλια - (Cumpleaños) (ελλ. μτφ.Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου για τις εκδ. "Θεμέλιο", 1997)
  • 1975Terra Nostra
  • 1978Το κεφάλι της ύδρας - (La cabeza de la hidra)
  • 1980 Μακρινές συγγένειες - (Una familia lejana) (ελλ. μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου για τις εκδ. "Θεμέλιο", 1998)
  • 1985 Ο γέρο-γκρίνγκο - (Gringo viejο) (ελλ. μτφ. Κλαίτη Σωτηριάδου για τις εκδ. "Ωκεανίδα", 1987)
  • 1987Ο αγέννητος Χριστόφορος - (Cristóbal Nonato)
  • 1990 Η εκστρατεία - (La campaña) (ελλ. μτφ. Γιάννης Σπανδωνής για τις εκδ. "Ωκεανίδα", 1993)
  • 1990 Κονστάνσια και άλλες ιστορίες για παρθένους - (Constancia y otras novelas para vírgenes) (ελλ. μτφ. Έφη Γιαννοπούλου για τις εκδ. "Άγρα", 2008 - η μετάφραση τιμήθηκε με το «Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης Ισπανόφωνης Λογοτεχνίας» για το 2009 από το ΕΚΕΜΕΛ)
  • 1994 Ντιάνα, η μοναχική κυνηγός - (Diana o la cazadora solitaria) (ελλ. μτφ. Κλαίτη Σωτηριάδου για τις εκδ. "Ωκεανίδα", 1997)
  • 1999 Τα χρόνια με τη Λάουρα Δίας - (Los años con Laura Díaz) (ελλ. μτφ. Κατερίνα Ρούφου για τις εκδ. "Ωκεανίδα", 2001)
  • 2001 Το ένστικτο της Ινές - (Instinto de Inez) (ελλ. μτφ. Μαρία Σπηλιοπούλου για τις εκδ. "Κέδρος", 2004)
  • 2003 Το κάθισμα του Αετού - (La silla del águila) (ελλ. μτφ. Κρίτων Ηλιόπουλος για τις εκδ. "Άγρα", 2007)
  • 2008 Η θέληση και η τύχη - (La voluntad y la fortuna) (ελλ. μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2011)
  • 2009 Adán en Edén
  • 2012 Federico en su balcón (έκδοση μετά θάνατον)

Συλλογές διηγημάτων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1954 Οι μασκαρεμένες μέρες - (Los días enmascarados) (ελλ. μτφ. Χριστίνα Κόμη Καλλίνικου για τκς εκδ. "Καστανιώτη", 2002)
  • 1964 Cantar de ciegos
  • 1983 Νερό καμένο - (Agua quemada) (ελλ. μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης για τις εκδ. "Άγρα", 1995)
  • 1994 Η πορτοκαλιά ή οι κύκλοι του χρόνου - (El naranjo) (ελλ. μτφ. Έφη Γιαννοπούλου για τις εκδ. "Άγρα", 2003)
  • 1995 Τα κρυστάλλινα σύνορα - (La frontera de cristal) (ελλ. μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2009)
  • 2004 Ανήσυχη παρέα - (Inquieta compañía) (ελλ. μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2006)
  • 2006 Όλες οι ευτυχισμένες οικογένειες - (Todas las familias felices) (ελλ. μτφ. Μαργαρίτα Μπονάτσου για τις εκδ. "Καστανιώτης", 2008)
  • 2010 Carolina Grau

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. La muerte de Artemio Cruz, 1962, - ελλην.μετάφρ. Κ.Κουντούρης ("Ζαρβάνος")

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Carlos Fuentes της Ισπανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).