Ιωάννης Λεωνίδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννης Λεωνίδας
Γενικές πληροφορίες
Θάνατος 1940
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
Οικογένεια
Γονείς Γεώργιος Λεωνίδας
Αδέλφια Νικόλαος Λεωνίδας
Δημήτριος Λεωνίδας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Υπουργός Ναυτικών της Ελλάδας
Υπουργός Επισιτισμού
Υπουργός Περιθάλψεως

Ο Ιωάννης Λεωνίδας (Σπέτσες, 1871 - 1935)[1] υπήρξε Έλληνας πολιτικός στο Μεσοπόλεμο.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η καταγωγή του ήταν από τις Σπέτσες από παλιά οικογένεια καπεταναίων και ήταν γιος του Γεωργίου Λεωνίδα.[2] Αρχικά οι πρόγονοί του ονομάζονταν Λάμπροι. Στην Επανάσταση του 1821 εξόπλισαν το πλοίο «Λεωνίδας» και το δώρισαν στην πατρίδα, και γι' αυτό άλλαξαν το όνομα τους σε «Λεωνίδαι».

Ασχολήθηκε με την πολιτική και διετέλεσε υπουργός Επισιτισμού και προσωρινά Περιθάλψεως στην κυβέρνηση Στράτου (1922), υπουργός Ναυτικών στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη (1922) και στην κυβέρνηση Ευταξία (1926).[2]

Ο Ιωάννης Λεωνίδας είχε εξαγοράσει ιδιοκτησίες από άλλους Σπετσιώτες, με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει κυριότητα του νησιού Σπετσοπούλα. Είχε κτίσει βίλλα και καλλιέργειες εκεί. Από τους απογόνους του νοικιάστηκε για εκατό χρόνια, στα μέσα της δεκαετίας του 1950, στον Σταύρο Νιάρχο.[2]

Απεβίωσε το 1935. Εγγονός του είναι ο λογοτέχνης Νάνος Βαλαωρίτης[3].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νέοι Δρόμοι, 1940, αρ. 25, σελ. 31.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ήλιου, τ. 12ος σελ. 303.
  2. 2,0 2,1 2,2 Γαλλέτας Ηλίας, Μπουζουμπάρδη Μαρίκα, Σπέτσες, Ιστορία - Λαογραφία, Ένωση Σπετσιωτών, 2004, τόμος Α΄, σελ. 387 - 388
  3. Συνέντευξη στο περιοδικό STATUS 28 Δεκεμβρίου 2009, ανακτήθηκε στις 11 Μαϊου 2013