Σταύρος Νιάρχος
| Σταύρος Νιάρχος | |
|---|---|
 Ο Σταύρος Νιάρχος το 1967 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Σταύρος Νιάρχος (Ελληνικά) |
| Όνομα γεννήσεως | Σταύρος Σπύρου Νιάρχος |
| Γέννηση | 3 Ιουλίου 1909 Αθήνα |
| Θάνατος | 15 Απριλίου 1996 (86 ετών) Ζυρίχη |
| Αιτία θανάτου | πνευμονία |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο του Μπουά-ντε-Βω |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Νέα ελληνικά |
| Σπουδές | Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Nardin Academy Κολλέγιο Αθηνών |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | εφοπλιστής καινοτόμος επιχειρηματίας συλλέκτης τέχνης |
| Αξιοσημείωτο έργο | Collection Stavros Niarchos |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος |
|
| Τέκνα | Μαρία Νιάρχου, Φίλιππος Νιάρχος, Σπύρος Νιάρχος, Κωνσταντίνος Νιάρχος Έλενα Φορντ |
| Γονείς | Σπύρος Νιάρχος και Ευγενία Κουμάνταρου |
| Συγγενείς | Αλέξανδρος Ωνάσης (θετός υιός), Χριστίνα Ωνάση (θετή κόρη), Νικόλαος Κουμάνταρος (θείος) και Ντόλλυ Γουλανδρή (πρώτη ξαδέλφη) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Βραβεύσεις | Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σταύρος Νιάρχος (Αθήνα, 3 Ιουλίου 1909 - Ζυρίχη, 15 Απριλίου 1996) ήταν Έλληνας εφοπλιστής, επιχειρηματίας, συλλέκτης έργων τέχνης και ιδρυτής του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.[1]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Σπύρου Νιάρχου, εμπόρου λαδιών, και της Ευγενίας Κουμάνταρου, κόρης του αλευροβιομήχανου Σταύρου Κουμάνταρου και μέλους της ομώνυμης οικογένειας. Από την πλευρά του πατέρα του καταγόταν από το χωριό Βαμβακού Λακωνίας ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν ανηψιός του Νικόλαου Κουμάνταρου, βιομήχανου, εφοπλιστή και βουλευτή, και πρώτος ξάδελφος της Ντόλλυ Γουλανδρή. Ο πατέρας του είχε ακολουθήσει το κύμα των Ελλήνων μεταναστών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη του 19ου αιώνα και είχε γίνει αρκετά επιτυχημένος ως συνέταιρος σε ένα εστιατόριο και ζαχαροπλαστείο στο Μπάφαλο, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά ασχολήθηκε με την οικογενειακή επιχείρηση αλευρόμυλων.[1] Την περίοδο εκείνη αγόρασε, μέσω της οικογενειακής εταιρείας, 6 φορτηγά πλοία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου πήρε μέρος στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν στη Νορμανδία, γι' αυτό και τιμήθηκε με τον «Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος», με τον «Ταξιάρχη του Τάγματος του Γεωργίου του Α΄» και με τον «Ταξιάρχη του Τάγματος των Αγίων Γεωργίου και Κωνσταντίνου».[2]
Στη συνέχεια ασχολήθηκε επιτυχώς με τη ναυτιλία, κυρίως με τις μεταφορές πετρελαίου, αποκτώντας τεράστια περιουσία.[3] Το 1958 ίδρυσε τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα οποία το 1985 περιήλθαν στο ελληνικό δημόσιο. Επίσης, το 1955 έκανε τη βασική επένδυση για τη δημιουργία των Διυλιστηρίων Ασπροπύργου, τα οποία κρατικοποιήθηκαν το 1976.[1]
Το 1970, η τέως σύζυγός του, Ευγενία Λιβανού, βρέθηκε νεκρή στο ιδιόκτητο νησί του στην Σπετσοπούλα. Παρ' ότι βρέθηκαν ίχνη ξυλοδαρμού, οι αρχές αποφάνθηκαν ότι ο θάνατός της προκλήθηκε απο υπερβολική κατανάλωση βαρβιτουρικών. Ένα χρόνο αργότερα, έκανε και πέμπτο γάμο, καθώς παντρεύτηκε την αδελφή της Ευγενίας Λιβανού, Τίνα Λιβανού (πρώην σύζυγο του Αριστοτέλη Ωνάση), η οποία πέθανε το 1974.[4]
Η συλλογή έργων τέχνης του, ήταν μια από τις σπουδαιότερες διεθνώς. Ανάμεσα στα έργα της συλλογής του, ξεχωρίζει μια πολύ ακριβή αυτοπροσωπογραφία του Πάμπλο Πικάσο (Yo, Picasso), του 1901, που ανήκει στην μπλε περιόδο του καλλιτέχνη.[5] Άλλοι σημαντικοί πίνακες είναι κάποιοι του Βίνσεντ βαν Γκογκ, καθώς και ο πίνακας του Πωλ Γκωγκέν, Cavaliers sur la plage, του 1902. Την συλλογή συμπλήρωσε αργότερα ο γιος του Φίλιππος, με έργα όπως το Red Marilyn και το Green Car Crash (Green Burning Car I) του Άντι Γουόρχολ.[4]
Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών για τέσσερις θητείες.[6]
Προσωπική ζωή και θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παντρεύτηκε το 1930 την Ελένη Σπορίδη, κόρη ναύαρχου, αλλά ο γάμος διήρκησε ελάχιστους μήνες. Το 1939 τέλεσε δεύτερο γάμο με την Μελπομένη Κάππαρη, κόρη εφοπλιστή από τη Σύρο, και το 1947 νυμφεύθηκε σε τρίτο γάμο, την Ευγενία Λιβανού, κόρη του εφοπλιστή Σταύρου Λιβανού. Με την Ευγενία απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τον Φίλιππο, επιχειρηματία, εφοπλιστή και συλλέκτη έργων τέχνης, τον Σπύρο, επιχειρηματία, τον Κωνσταντίνο, επιχειρηματία και ορειβάτη και την Μαρία.
Το 1965 παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο με την Σαρλότ Φορντ, δισέγγονη του ιδρυτή της ομώνυμης αυτοκινητοβιομηχανίας, με την οποία απέκτησε μία κόρη[7]την Έλενα, επιχειρηματία.
Το 1971 παντρεύτηκε την Τίνα Λιβανού, αδερφή της Ευγενίας.
Απεβίωσε στη Ζυρίχη στις 15 Απριλίου 1996, σε ηλικία 86 ετών. Ενταφιάστηκε σε οικογενειακό τάφο στη Λωζάνη.
Με τη διαθήκη του άφησε μεγάλο μέρος της περιουσίας του στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος.[8]
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 «ΙΔΡΥΤΗΣ - Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος». www.snf.org. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
- ↑ Jr, Robert Mcg Thomas (18 Απριλίου 1996). «Stavros Niarchos, Greek Shipping Magnate And the Archrival of Onassis,Is Dead at 86». The New York Times. ISSN 0362-4331. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
- ↑ «SHIPPING: The Biggest Tankers». Time. 14 Οκτωβρίου 1957. ISSN 0040-718X Check
|issn=value (βοήθεια). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016. - 1 2 «Σταύρος Νιάρχος (1909 – 1996)». www.sansimera.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
- ↑ Χριστοδούλου, Κωστής (4 Ιανουαρίου 2016). «Αυτοί είναι οι 5 μεγαλύτεροι Έλληνες συλλέκτες τέχνης για το 2015». news247.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
- ↑ «Τα 262 εκλεγέντα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων της ΕΕΕ (1916 - 2025)». Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Μαρτίου 2024. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2024.
- ↑ «An International Marriage - TIME». 14 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2009. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2016.
- ↑ «Τελευταίος ναύλος για το Νιάρχο». Η Νίκη. 17 Απριλίου 1996. σελ. 3.
 |
Αυτό το λήμμα σχετικά με τη βιογραφία ενός προσώπου χρειάζεται επέκταση. Μπορείτε να βοηθήσετε την Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το. |
- Σφάλματα CS1: ISSN
- Έλληνες εφοπλιστές
- Έλληνες συλλέκτες έργων τέχνης
- Έλληνες ευεργέτες
- Ταξιάρχες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
- Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
- Οικογένεια Κουμάνταρου
- Απόφοιτοι της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
- Ελβετοί ελληνικής καταγωγής
- Έλληνες μαλτεζικής καταγωγής