Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας
Eglwys y Santes Fair, Biwmares, Ynys Mon, Church of St Mary and St Nicholas, Beaumaris, North Wales 61.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Joan of Wales (Αγγλικά)
Γέννηση 1191
Γαλλία
Θάνατος 2  Φεβρουαρίου 1237[1]
Ουαλία
Τόπος ταφής Llanfaes Friary
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πριγκίπισσα[2]
Οικογένεια
Σύζυγος Λιουέλιν ο Μέγας
Τέκνα Ντάφιντ απ Λιουέλιν
Έλεν φερς Λιουέλιν
Ανγκαράντ φερς Λιουέλιν
Gwladus Ddu
Γονείς Ιωάννης της Αγγλίας
Αδέλφια Ισαβέλλα της Αγγλίας
Ιωάννα της Σκωτίας
Ελεονόρα του Λέστερ
Ριχάρδος Α΄ της Κορνουάλης
Ερρίκος Γ΄ της Αγγλίας
Richard FitzRoy
Οικογένεια Οίκος των Πλανταγενετών και House of Aberffraw

Η Ιωάννα, Λαίδη της Ουαλίας (1191 - 2 Φεβρουαρίου 1237) σύζυγος του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ, πρίγκιπα της Ουαλίας και του Γκουινέντ ήταν νόθη κόρη του Ιωάννη του Ακτήμονα, δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με την ετεροθαλή αδελφή της Ιωάννα της Σκωτίας. Ελάχιστα είναι γνωστά για την παιδική της ηλικία, η μόνη πληροφορία για την μητέρα της προέρχεται από τα Χρονικά του Τιουκέσμπουρι, καταγράφεται ως "Βασίλισσα Κλημεντία" αλλά δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι ήταν βασιλικής καταγωγής. Η Ιωάννα έζησε τα παιδικά χρόνια στην Γαλλία, ο πατέρας της την μετέφερε στην Αγγλία από την Νορμανδία τον Δεκέμβριο του 1203 για να παντρευτεί τον πρίγκιπα Λιουέλιν Δε Γκρέιτ. Ο φυσιοδίφης Τόμας Πέναντ (1726 - 1798) στο έργο του "Γύρος της Ουαλίας, Τόμος Β΄" που δημοσιοποιήθηκε στο Λονδίνο (1810) γράφει : "Ακούγεται ότι σε αυτή την θέση στο Τρέφριου ο Λιουέλιν Δε Γκρέιτ έκτισε ανάκτορα, η εκκλησία του Τρέφριου χτίστηκε από τον Λιουέλιν για χάρη της πριγκίπισσας επειδή ήταν υποχρεωμένη να περπατά μεγάλες αποστάσεις ανάμεσα στα βουνά".

Γάμος με τον Λιουέλιν Δε Γκρέιτ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ιωάννα παντρεύτηκε τον Λιουέλιν Δε Γκρέιτ την περίοδο (Δεκέμβριος 1203 - Οκτώβριος 1204) στο αβαείο της Σάντα Γουέρμπουργκ στο Τσέστερ, μαζί του απέκτησε :

  • Έλεν φερς Λιουέλιν (1207 - 1253), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ιωάννη τον Σκώτο, κόμη του Τσέστερ και σε δεύτερο γάμο τον Ρόμπερτ Β΄ του Κουίνσι.
  • Ντάφιντ απ Λιουέλιν (1212 - 1246), παντρεύτηκε την Ισαβέλλα του Μπραόζ

Άλλα παιδιά τους πιθανότατα ήταν :

  • Γζυλάντους Ντου (1206–1251), παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ρέτζιναλντ ντε Μπραόζ και σε δεύτερο γάμο τον Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ο βαρόνο του Μόρτιμερ.
  • Σουζάννα, απεστάλη στην Αγγλία σαν όμηρος (1228)
  • Ανγκαράντ φερς Λιουέλιν
  • Μάργκαρετ, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Σερ Τζων ντε Μπραόζ εγγονό του Γουίλιαμ ντε Μπραόζ, 4ου λόρδου του Μπράμπερ και σε δεύτερο γάμο τον Σερ Γουόλτερ του Κλίφορντ.[3]

Τον Απρίλιο του 1226 ο Πάπας Ονώριος Γ΄ νομιμοποίησε την Ιωάννα σαν παιδί του Ιωάννη του Ακτήμονα επειδή οι γονείς της δεν είχαν παντρευτεί, δεν είχε όμως κανένα δικαίωμα στον Αγγλικό θρόνο.[4] Το Πάσχα του 1230 ο Γουίλιαμ ντε Μπραόζ που ήταν αιχμάλωτος του Λιουέλιν συνελήφθη με την Ιωάννα στην κρεβατοκάμαρα, ο Γουίλιαμ θανατώθηκε με απαγχονισμό σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο στο Άμπερ (2 Μαΐου 1230).[5] Η Ιωάννα μετά το περιστατικό έμεινε υπό περιορισμό 11 μήνες και στην συνέχεια συγχωρέθηκε από τον Λιουέλιν, πιθανότατα γέννησε άλλη μια κόρη (1231). Η Ιωάννα ποτέ δεν πήρε τον τίτλο της "πριγκίπισσας της Ουαλίας", ονομάστηκε "λαίδη της Ουαλίας".

Θάνατος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επιγραφή στην σαρκοφάγο της Ιωάννας, Λαίδης της Ουαλίας.

Πέθανε στα βασιλικά ανάκτορα του Άμπερ στις βόρειες ακτές του Γκουινέντ (1237), η θλίψη της Λιουέλιν για τον θάνατο της συζύγου του ήταν τεράστια και ίδρυσε προς τιμή της μια Φραγκισκιανή μονή στις ακτές του Λάνφλις στην απέναντι πλευρά των ανακτόρων πριν τον θάνατο του (1240). Η μονή καταστράφηκε από τον Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας την εποχή της "Διάλυσης των Μοναστηριών". Το πέτρινο φέρετρο της Ιωάννας βρέθηκε άδειο στην ενοριακή εκκλησία της Σαιν Μαρί και του Σαιν Νικολά στο Μπωμαρί του Άνγκλεσι, μια επιγραφή πάνω στον φέρετρο του Τόμας Τζέιμς Μπαλκέλει, υποκόμη του Μπαλκέλει (Οκτώβριος 1808) γράφει :

"Η άδεια σαρκοφάγος περιείχε κάποτε τα οστά της Ιωάννας, της κόρης του Ιωάννη του Ακτήμονα και της συζύγου του Λιουέλιν Δε Γκρέιτ που πέθανε το 1237 που μεταφέρθηκαν από την μονή του Λάνφλις. Το φέρετρο αλίμονο χρησιμοποιήθηκε πολλά χρόνια σαν εργαλείο σε σταύλους για να πίνουν τα άλογα νερό και μεταφέρθηκε εδώ μόνιμα για την συντήρηση του".

Τα τελευταία χρόνια πολλοί υποστήριξαν την άποψη ότι η γυναίκα που απεικονίζεται στο φέρετρο δεν ήταν η Ιωάννα, χρονολόγησαν την επιγραφή πολλές δεκαετίες αργότερα από όταν πέθανε η Ιωάννα την δεκαετία του 1230. Η Ελεονώρα του Μόντφορτ προτάθηκε εναλλακτική λύση.[6]

Τέχνη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η Ιωάννα και η σχέση της με τον Γουίλιαμ του Μπράοζ παρουσιάζονται σε έναν στίχο του Σόντερς Λιούις (1893 - 1985) στο έργο του "Σιούαν"
  • Στο μυθιστόρημα της Ίντιθ Πάρτζετερ (1913 - 1995) "Ο πράσινος κλάδος" που διαδραματίζεται στην Ουαλία και τις Ουαλικές Μαρς όταν ο Λιουέλιν κυβερνούσε το Γκουινέντ και τα περισσότερα από τα υπόλοιπα τμήματα της Ουαλίας (1228 - 1231).[7]
  • Η Ιωάννα είναι βασικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Σάρον Κέι Πένμαν (γεν. το 1945) "Εδώ είναι δράκοι".[8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Dictionary of Welsh Biography». (Αγγλικά) Dictionary of Welsh Biography. 1  Ιουλίου 1997. ISBN-13 978-0-900439-86-5. ISBN-10 0-900439-86-6.
  2. «Dictionary of Welsh Biography» (Αγγλικά) 1  Ιουλίου 1997. ISBN-13 978-0-900439-86-5. ISBN-10 0-900439-86-6.
  3. Douglas Richardson. Magna Carta Ancestry, 2nd Edition, Vol. I, pg 387.
  4. Douglas Richardson, Kimball G. Everingham, Plantagenet ancestry: a study in colonial and medieval families. Genealogical Pub Co, 2004
  5. https://books.google.co.uk/books?id=4E2uBwAAQBAJ&pg=PA429&lpg=PA429&dq=execution+of+william+de+braose&source=bl&ots=6A_IIh7gv8&sig=eI4hBhIqPPJnPNDyWJjggBB28M0&hl=en&sa=X&ved=0CFIQ6AEwCWoVChMI9p3JldqtyAIVxugsCh0ChQIB#v=onepage&q=execution%20of%20william%20de%20braose&f=false
  6. Madeleine Gray (2014). "Four weddings, three funerals and a historic detective puzzle: a cautionary tale"
  7. http://www.carlanayland.org/reviews/green_branch.htm
  8. Penman, Sharon Kay (1985). Here Be Dragons. New York: Holt, Rinehart, and Winston.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Lee, Sidney, ed. (1892). "Joan (d.1237)". Dictionary of National Biography.
  • Rotuli Litterarum Clausarum in Turri Londinensi I, p. 12.
  • Henry Luard. Annales Monastici 1, 1864
  • Tewkesbury Annals
  • Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700; by Frederick Lewis Weis.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]